176. Φιλοσοφία: Σύγχυση (3)

176. Φιλοσοφία: Σύγχυση (3)

- in Επικαιρότητα
2

Νικόδημος

1. Σύγχυση επικρατεί όταν δυο ή περισσότερες ανόμοιες ουσίες βρίσκονται ανακατεμένες μαζί στο ίδιο δοχείο, όπως αλάτι και ζάχαρη. Ή μπορεί να είναι σκέψεις ή διαθέσεις, συναισθήματα ή κίνητρα, στον ίδιο άνθρωπο την ίδια συγκεκριμένη ώρα, όπως δηλώνεις «χορτοφάγος» μα κατά καιρούς τρως κανένα παϊδάκι ή λυθρίνι.

Μεγάλη σύγχυση πάντα υπήρχε στον ελληνικό λαό και στις κυβερνήσεις του. Μπορούμε να πούμε πως στην πραγματικότητα ο λαός θέλει τελικά μόνο ένα πράγμα την καλοπέρασή του και κάθε κυβέρνηση την παραμονή της στην εξουσία. Αλλά υπάρχει σύγχυση ως προς το τι συνιστά «καλοπέραση» και τους τρόπους με τους οποίους αυτή πραγματώνεται και τα μέσα και τις μεθόδους που μια κυβέρνηση χρησιμοποιεί για να καταλάβει και να κατακρατήσει την εξουσία.

Αυτή η σύγχυση είναι ιδιαίτερα πρόδηλη στις μέρες μας (Ιούνιος ’18).

2. Στις 26/9/1989 τρεις ένοπλοι της 17 Νοέμβρη δολοφόνησαν τον δημοσιογράφο και βουλευτή (ΝΔ) Παύλο Μπακογιάννη. Δολοφονίες επιχειρηματιών, συνεργατών των Αμερικάνων, οργάνων και βασανιστών της Χούντας, είναι σε κάποιο βαθμό κατανοητές αν και δεν παύουν να είναι εγκλήματα τρομοκρατών.

Μα ο Μπακογιάννης, σύζυγος της Ντόρας Μητσοτάκη (κόρης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και αδελφής του Κυριάκου), ήταν μια πεντακάθαρη αντιδικτατορική φωνή και παρότι δεξιός (ή φιλελεύθερος) εργάστηκε ειλικρινά για την εθνική συμφιλίωση και την επούλωση των πληγών του διχασμού (ειδήσεις, ΕΡΤ1, 29/9/1989).

Παρά τις ψευδείς κατηγορίες της 17 Νοέμβρη πως ο Μπακογιάννης ήταν κλέφτης και συνεργάτης του Κοσκωτά και καταχραστής εκατομμυρίων, σύντομα μετά έγινε γνωστό πως ο Κοσκωτάς ήταν συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και των συντρόφων του Κουρή (της Αυριανής), Κουτσόγιωργα και άλλων λαμπρών πασοκάριων της εποχής.

3. Η αριστερή Αυγή έγραψε 27/9/89: «Η 17Ν [ήθελε] να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τη διαδικασία της κάθαρσης. Να δημιουργήσει κλίμα έντασης και αναταραχής. Να αναιρέσει τη βούληση του ελληνικού λαού να πορευθεί ομαλά προς τις επικείμενες εκλογές».

Συγκρίνετε αυτά με τις αηδίες που τυπώνει η σημερινή φυλλάδα με την ίδια ονομασία και με την καθημερινή στήλη «Της ώρας» του κ. Καρτερού, πρώην διευθυντή του Ριζοσπάστη, ιδρυτή του αναρχοαριστερού ραδιοφωνικού σταθμού «Στο Κόκκινο» και νυν διευθυντή του Γραφείου του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα.

Στην ίδια έκδοση της Αυγής (27/9/89) ο Χαρίλαος Φλωράκης του ΚΚΕ έγραψε: «Οι αυριανιστές ήταν οι μόνοι που δεν αισθάνθηκαν για το φόνο του Μπακογιάννη ντροπή… Κάποιοι άλλοι δεν απέκρυπταν τον επόμενο στόχο τους: ‘Μετά τον Μπακογιάννη σειρά έχει ο Κύρκος’ έλεγαν’».

4. Και όμως κανείς δεν σκέφτεται να μνημονεύεται η δολοφονία αυτού του εξαιρετικού πολιτικού και να γίνεται κάποια δημόσια εκδήλωση.

Το 2010 μερικοί άγνωστοι «αγανακτισμένοι» έκαψαν το υποκατάστημα της Μαρφίν και τρεις νέους ανθρώπους, μια εκ των οποίων ήταν έγκυος για να εκδηλώσουν τον θυμό, το μίσος και το φθόνο τους. Φώναζαν μάλιστα «Κάψτε τους, κάψτε τους!» Και σε τι έφταιξαν τα θύματα; Απλά εργάζονταν ασκώντας το βασικό δικαίωμα κάθε δημοκρατικού και υπεύθυνου ανθρώπου και δεν μετείχαν σε μια απαράδεκτη και καταχρηστική απεργία από τις τόσες των αναρχοαριστερών.

Ούτε για αυτά τα θύματα γίνεται καμιά εκδήλωση, κάποιο μνημόσυνο, κάποια μνεία για μια τέτοια μαύρη επέτειο σε μια δημοκρατική δήθεν, πολιτισμένη δήθεν χώρα της Ευρώπης.

5. Αντίθετα, στην επέτειο του θανάτου του νεαρού αναρχοαριστερού Γρηγορόπουλου, γόνου ευκατάστατης οικογένειας στα βόρεια προάστια που «πήγε βόλτα» στα Εξάρχεια ενώ γίνονταν φασαρίες, γίνονται γιορτές μνήμης και καταστροφής από κουκουλοφόρους και μπαχαλάκηδες σε όλη τη χώρα.

Ομοίως, ο Δ. Κουφοντίνας, αρχιεκτελεστής της 17Ν, που ήταν συνεργός στη δολοφονία του Μπακογιάννη (των Μομφεράτου και Ρουσέτη, Αγγελόπουλου, Βρανόπουλου, Περατικού και άλλων Ελλήνων και ξένων) έχει μετατραπεί σε ήρωα και πρόσωπο με ηθικές αξίες (!!!) χάρη στη σχιζοφρένεια των Συριζαίων που κυβερνούν την Ελλάδα στις μέρες μας. Και ο κ. Τόσκας, πρώην Προστάτης δήθεν του Πολίτη, μας έλεγε πως η αυξανόμενη εγκληματικότητα οφείλεται στην οικονομική κρίση!

Στην πραγματικότητα η σύγχυση είναι πλέον χάος!


Δείτε όλες τις δημοσιεύσεις της σειράς “Φιλοσοφία

2 Comments

  1. Πύλαρος

    …"Δολοφονίες επιχειρηματιών, συνεργατών των Αμερικάνων, οργάνων και βασανιστών της Χούντας, είναι σε κάποιο βαθμό κατανοητές αν και δεν παύουν να είναι εγκλήματα τρομοκρατών"…

    Τι εννοείτε πως "είναι σε κάποιο βαθμό κατανοητές" ορισμένες δολοφονίες;

    Αυτό που η υπεράσπιση της οργάνωσης "17 Νοέμβρη" προσπάθησε να αναδείξει σε όλη τη διάρκεια της δίκης είναι πως οι δράστες κινήθηκαν από "μη ταπεινά ελατήρια", που στην πράξη σημαίνει αναγνώριση ελαφρυντικού!

    Είναι δυνατόν σε προσχεδιασμένες δολοφονίες ανυποψίαστων πολιτών σε καιρό ειρήνης, να αναγνωρισθούν τέτοιου τύπου ελαφρυντικά; Να γίνουν "κατανοητές" για παράδειγμα ως "πολιτικές πράξεις", όπως επιδιώκουν διαχρονικά οι διάφοροι αναρχοαριστεροί;

    Ή μήπως εννοείτε κάτι άλλο;

    1. Νικόδημος

      Αγαπητέ μου Πύλαρε,

      Συμφωνώ με όλα τα σχόλια. Ίσως θα έπρεπε να γράψω "αναμενόμενες" διότι αυτό το επίθετο είναι πιο κοντά στο τι εννοώ. Πλάσματα συμπεριφέρονται σύμφωνα με τη φύση τους: οι άνθρωποι περπατούν όρθιοι στα πόδια τους· σκυλιά γαβγίζουν· γυναίκες μένουν έγκυες, όχι άνδρες. Έτσι και οι τρομοκράτες ή άλλοι κακοποιοί περιμένεις πως θα κάνουν διάφορα σχετικά εγκλήματα και κατανοείς την κατάσταση.

      Δεν εννοούσα καθόλου ελαφρυντικά: δεν υπάρχουν ελαφρυντικά σε τέτοιες πράξεις καταφρόνησης της ανθρώπινης ζωής. Οι αναρχοαριστεροί και συμπαθούντες επιχειρούν να εξευγενίσουν τα τρομοκρατικά (ή επαναστατικά) εγκλήματα, όπως γράφω αλλού, με το ότι έχουν "υψηλό σκοπό", δηλ. την ανύψωση της κοινωνίας. Αυτά είναι σαχλές προφάσεις και αυτοδικαιώσεις, καθόσον μάλιστα απορρίπτουν κάθε ηθική αξία άλλη από το καλό της δικής τους επανάστασης που δείχνει τον μέγιστο εγωισμό.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Ευφυΐα και Κλασική Μουσική

Χρήστος Ξενάκης Το 2011 δημοσιεύτηκε το άρθρο «Γιατί