Old Dog can’t learn new tricks
Παράφραση του γνωστού αγγλικού γνωμικού – για όλη τη φανφάρα περί μεταμόρφωσης ή ανακαίνισης (το λεγόμενο rebranding) του κ. Τσίπρα. Και παραθέτω τις εκτιμήσεις δυο πολύ καλών δημοσιογράφων.
1) Νότης Παπαδόπουλος, Καθημερινή 14/12/25:
Από τις θέσεις που καταθέτει στο βιβλίο του, αλλά και από τις έως τώρα δηλώσεις και ομιλίες του, ο κ. Τσίπρας δεν πείθει ότι έχει μεταβληθεί σε έναν σώφρονα κεντροαριστερό πολιτικό που βλέπει πλέον αλλιώς τον κόσμο. Παρά τις μεταμφιέσεις του, η πολιτική ραχοκοκαλιά των πιστεύω του παραμένει ίδια και απαράλλακτη.
Στο βιβλίο του δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί ότι το πολιτικό εγχείρημα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν εξ ορισμού καταδικασμένο και καταστροφικό, αφού έβαζε απέναντι την υπόλοιπη Ευρώπη, τη μοναδική σανίδα σωτηρίας για μια χώρα που είχε χρεοκοπήσει οικονομικά.
Ο κ. Τσίπρας δεν έχει αντιληφθεί ότι η εξάμηνη συγκρουσιακή διαπραγμάτευση με την Ε.Ε., το αχρείαστο δημοψήφισμα, το κλείσιμο των τραπεζών και το τρίτο μνημόνιο όχι μόνο ζημίωσαν τη χώρα με επιπλέον 100 δισ. ευρώ, αλλά και επανέφεραν τη λιτότητα για τουλάχιστον δύο χρόνια. Θυμίζω ότι η Κομισιόν στις προβλέψεις που έκανε το 2014 για την οικονομία της Ελλάδας μιλούσε για ανάπτυξη 2,9% το 2015 και 3,7% το 2016. Μετά την εκλογή, όμως, του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015 και την πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση Τσίπρα, η ελληνική οικονομία έκλεισε με ύφεση -0,3% το 2015 και -0,2% το 2016.
Το χειρότερο σημείο του βιβλίου είναι εκείνο που ο κ. Τσίπρας ψεύδεται λόγω της αδυναμίας του να παραδεχθεί τα αυταπόδεικτα.
Ισχυρίζεται, γράφοντας για την τραγωδία στο Μάτι, ότι στη σύσκεψη που είχε με τους υπουργούς, την περιφερειάρχη και τους επικεφαλής της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας και του Λιμενικού, τα μεσάνυχτα της 23ης Ιουλίου –κι ενώ πάνω από 80 πολίτες είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους– κανείς δεν του μίλησε για νεκρούς!
2) Πάσχος Μανδραβέλης, ίδιο φύλλο:
Υπάρχουν όμως δύο σοβαρά ελλείμματα, για τα μεγαλύτερα κρίματα της πολιτικής του πορείας.
Το πρώτο κρίμα είναι ότι δίχασε τον ελληνικό λαό, περισσότερο από κάθε άλλον ηγέτη της νεότερης Ιστορίας, ή έστω ενίσχυσε τα μάλα την υφέρπουσα τάση προς διχασμό. Το «ή εμείς ή αυτοί», το «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» ήταν απλώς τα συνθήματα-κερασάκι στη μεγάλη τούρτα της εχθροπάθειας που καλλιεργούσε επί χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ. Και ναι! Ηταν θεσμικώς ανεπίτρεπτη η μεθόδευση για τις τηλεοπτικές άδειες, αλλά από θεσμικώς ανεπίτρεπτα μάς έχει χορτάσει και η νυν κυβέρνηση. Χειρότερο ήταν το χλευαστικό βίντεο κατά δημοσιογράφων που προβλήθηκε στην κομματική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Τάε Κβον Ντο (24.1.2016).
Το δεύτερο κρίμα του ΣΥΡΙΖΑ, για το οποίο ο κ. Τσίπρας δεν κάνει αυτοκριτική, αφορά τη βία στην πολιτική αντιπαράθεση και τη δικαιολόγηση αυτής. Αναφερόμαστε στις επιθέσεις αφιονισμένων σε υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, στις απειλές «δεν θα τολμάτε να βγείτε από τα σπίτια σας», στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ μετά την επίθεση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ως «αντάξια των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας» (28.10.2011), το χάιδεμα των τραμπούκων της Κερατέας «εσείς δείξατε τον δρόμο της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και της ανατροπής» (30.5.2012). Το «αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο» δεν έπεσε από τον ουρανό. Δούλεψε σκληρά η «πρώτη φορά Αριστερά» για να φτιαχτεί.
Ωραιότατη επειδή ακριβέστατη και η παρομοίωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον κ. Τσίπρα, ο οποίος, αφού ως πλοίαρχος έριξε το σκάφος της χώρας στα βράχια, έρχεται μετά από χρόνια να ρίξει το φταίξιμο στους αξιωματικούς του (που ο ίδιος είχε επιλέξει)!
