Δίχως ύπνο δεν έχεις όνειρα. Δίχως όνειρα, δεν αφυπνίζεσαι.
Μιλάς για την πνευματική αφύπνιση και την επιθυμείς, ενώ κοιμάσαι βλέποντας μόνο το μεγάλο, πανάρχαιο όνειρο της πλάνης.
Ρωτάς γιατί ονειρεύεσαι σ ’αυτόν τον ύπνο.
Γιατί εσύ το θέλησες να παίξεις – όσο παράξενο κι αν ακούγεται.
Να δεις τον εαυτό σου μαγικά, μέσα από μύρια μάτια – μύριες μορφές.
Να ξεχαστείς στα ονειρικά οράματα ώστε να ξαναθυμηθείς.
Ο ύπνος παράγει τις μορφές της πλάνης δίνοντας φόρμα, στο Άμορφο, δίνοντας πολλαπλότητα στο Ένα, δίνοντας στη μορφή ταυτότητα, προσκόλληση και χωριστότητα.
Κοίτα και το Τ449: Ύπνος ο Ρυθμιστής!.
Έτσι νοιώθεις να χάνεσαι ενώ μονάχα όλη την ώρα προσποιείσαι.
Δίχως ύπνο δεν έχεις όνειρα. Δίχως όνειρα, δεν αφυπνίζεσαι.
Εκείνο το Ένα που προκάλεσε τον ύπνο και τ’ όνειρο που προκαλεί την αναζήτηση, εκείνο είναι το ζητούμενο – κι εκείνο είσαι σύ.
Το ψάχνεις στις ομορφιές της πλάσης, το ψάχνεις σ’ αναρίθμητους καθρέφτες ωσότου εκείνο το ίδιο σε ελκύσει στο άγνωστο που είναι η βαθιά σιωπή του – κι εκείνο είσαι συ.
Αφύπνιση είναι εξαφάνιση του αναζητητή, το τέλος περιπλάνησης και λησμονιάς.
Είσαι το Ον εκείνο που ποτέ δεν έπαψες να είσαι.
