Έγραψα παλαιότερα για τον εξαιρετικό αυτό λογοτέχνη των ΗΠΑ που ο William Faulknez αποκάλεσε “Πατέρα της Αμερικανικής λογοτεχνίας” λίγο παρατραβηγμένα, αφού υπήρξαν άλλοι προγενέστεροι όπως ο Λονγκφέλοου κ.λπ.
Μα κανείς δεν εκδήλωσε τόσο σπινθηροβόλο χιούμορ σε τέτοια έκταση όπως ο Τουέιν (Βλ. Τ234: Mark Twain). Ας θεωρείται καλύτερα “πατέρας του Τομ Σόγιερ και του Χάκλμπέρι Φιν!”
Με οξυδέρκεια και χιούμορ σατίρισε τον ρατσισμό, τη πολιτική και θρησκευτική υποκρισία και την απύθμενη ανθρώπινη ηλιθιότητα.
“Ας είμαστε ευγνώμονες για τους μουρλούς” έγραψε. “Δίχως αυτούς, οι υπόλοιποι δεν θα μπορούσαμε να επιτύχουμε… Μπορείς να κάνεις να σωπάσουν 50 λόγιοι με ένα γεγονός, μα δεν μπορείς έναν ηλίθιο με 50!”
Ένα βράδυ σε κοσμική σύναξη έτυχε να κάθεται απέναντι σε μια κυρία. Με πολλή ευγένεια ξεκίνησε τη συνομιλία λέγοντας
“Είστε πολύ όμορφη, κυρία μου!”
Εκείνη δεν ευχαριστήθηκε προφανώς και απάντησε –
“Λυπάμαι, μα δεν μπορώ να επαινέσω με τον ίδιο τρόπο τη δική σας όψη.”
Ο Τουέιν είπε γαλήνια: “Δεν πειράζει, κυρία μου: πείτε κι εσείς ένα ψέμα όπως εγώ.”
Δεν ξέρουμε αν η κυρία πήρε το μήνυμα.
