Άλλοι, λένε, πιστεύουν στον Θεό. Άλλοι λένε, Όχι, δεν πιστεύουν, δεν υπάρχει θεός.
Οι άπιστοι, άθεοι, είναι πολύ πιο εμφατικοί. Πιστεύουν και αποδέχονται μόνο όλα όσα δείχνουν οι αισθήσεις και ο νους. Ούτε οι αισθήσεις ούτε ο νους μπορούν να παρουσιάσουν πειστικά τον Θεό όπως μια “θάλασσα” ή ένα “μαγνητικό πεδίο”.
Οι πιστοί θεοφοβούμενοι μένουν με την πίστη μόνο. Μα και η πίστη βασίζεται σε κάτι που άκουσαν ή διάβασαν ή διδάχτηκαν μεθοδικά, δίχως αποδείξεις.
Και η πίστη και η απιστία είναι ενέργειες ή καταστάσεις του νου. Ο νους τι είναι, όμως;
Πολλοί λένε πως δεν υπάρχει πριν την γέννηση του σώματος και είναι παράγωγο ή επιφαινόμενο των ηλεκτρο-χημικών διαδικασιών στον εγκέφαλο. Με τον θάνατο του χοντρού σώματος τελειώνει και ο νους.
Άλλοι λένε το αντίθετο – δηλαδή πως το σώμα είναι παράγωγο του νου και ο νους παράγωγο άλλων λεπτότερων, άγνωστων δυνάμεων. Ο νους του ατόμου παράγει το σώμα κι ενσωματώνεται μαζί με τις άγνωστες δυνάμεις στο γεννημένο κορμί!
Τώρα είναι φανερό πως μια σωματική κατάσταση, όπως ο έντονος πονοκέφαλος, επηρεάζει τη λειτουργία του νου. Από την άλλη ο νους κατευθύνει το σώμα σε δράση, να κινηθεί ή δεξιά ή αριστερά, να κάνει αυτό ή το άλλο.
Οι λειτουργίες του σώματος είναι χοντρές – της καρδιάς, των πνευμόνων, του στομαχιού κλπ. Οι λειτουργίες του νου είναι λεπτές. Μπορούμε να μετρήσουμε την ένταση των ενεργειών που κινούνται στα εγκεφαλικά τμήματα, μα δεν ξέρουμε αν μια ανάμνηση, μια σκέψη, μια συγκίνηση είναι ευχάριστη ή δυσάρεστη, για συγγενείς ή φίλους κλπ. Δεν δείχνουν οι συσκευές που καταμετρούν το νοηματικό περιεχόμενο.
Οπότε συμπεραίνουμε πως το νοηματικό περιεχόμενο, η νόηση γενικά είναι λεπτότερη και ανώτερη ενέργεια ή δύναμη.
Αλλά ο νους, είτε παράγωγο των ηλεκτρο-χημικών ενεργειών στον εγκέφαλο, είτε παράγωγο ανώτερων, λεπτότερων, άγνωστων δυνάμεων, παραμένει ένα όργανο με το οποίο κάθε άνθρωπος ερευνά, σχηματίζει ιδέες και συστήματα, υπολογίζει, σχεδιάζει κλπ κλπ.
Ο νους είναι όργανο που κινητοποιείται προς ορισμένες κατευθύνσεις και ορισμένους στόχους. Τον κινητοποιούν επιθυμίες, από ό,τι παρατηρούμε.
Ποιος Επόπτης, ποια Δύναμη, ποιο ον ή στοιχείο, στον ψυχισμό μας παράγει τις επιθυμίες που κινητοποιούν τον νου;
Ο νους δεν γνωρίζει. Ως όργανο έχει όρια τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί.
Το αν υπάρχει Θεός, η απερινόητη ύψιστη Δύναμη, που έχει δημιουργήσει τα πάντα (και τον νου και τη δυνατότητα πίστης ή όχι), είναι πέρα από τα όρια του νου να το κατανοήσει!
