
Ο Friedrich Barbarossa (γεν. 1122), ο κοκκινογένης αυτοκράτωρ της Ιερής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, πέθανε στις 10 Ιουνίου 1190. Πέθανε σε ένα ρηχό ποτάμι στην Εγγύς Ανατολή που ακόμα κι ένα παιδάκι θα μπορούσε να διασχίσει.
Ήταν γιος του Δούκα Friedrich της δυναστείας Hohenstaufen και της Judith, κόρης του Δούκα της Μπαβαρίας, Henry IX, της δυναστείας των Welf. Καθώς συνδύαζε τις ισχυρότερες δυναστείες της Γερμανίας ήταν εύκολα αποδεκτός για τον θρόνο του Αυτοκράτορα. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους αυτοκράτορες έχοντας οξυδέρκεια στα πολιτικά και στρατιωτικά, ενέργεια και οργανωτικότητα. Επανέφερε στη Γερμανία, της οποίας ήταν αρχικά ο Κάιζερ, το Ρωμαϊκό Δίκαιο ως αντιστάθμισμα στην ισχύ του Πάπα (Corpus Juris Civilis) και σταθεροποίησε την ενότητα της αυτοκρατορίας του.
Στα 68 πήγε κι αυτός με μια μεγάλη δύναμη ανδρών στην 3η Σταυροφορία. Επέλεξε να πάει από την ξηρά διασχίζοντας την Ανατολία (σημερινή Τουρκία) που τότε ήταν το Βυζάντιο. Αν δεν πέθαινε ίσως να ανακαταλάμβανε την Ιερουσαλήμ από τους Μουσουλμάνους του Σαλαντίν – κάτι, που, παρά τις νίκες του, δεν κατάφερε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος της Αγγλίας.
Εκεί στη νοτιοανατολική Ανατολία έπρεπε να διασχίσουν το ρηχό ποτάμι Saleth. Μόλις άρχισε να βαδίζει στο νερό, σε λιγότερο από ένα λεπτό, έπεσε νεκρός από καρδιακή προσβολή (όπως εικάζεται) – αυτός που είχε αντέξει 35 χρόνια πολέμων και τον αφορισμό από τον Πάπα και είχε καταλάβει την Ιταλία.
Το μεγάλο στράτευμά του διαλύθηκε σε λίγες μέρες καθώς οι στρατιώτες λιποτακτούσαν ενώ πολλοί, λέγεται, πέθαναν από τη λύπη τους. Λίγοι μόνο έφτασαν στον προορισμό τους στην Παλαιστίνη. Ο Σαλαντίν δεν χρειάστηκε να τους πολεμήσει.
Οι αυλικοί του προσπάθησαν να διατηρήσουν το πτώμα του με ξύδι για να τον θάψουν στην Ιερουσαλήμ μα αυτό σάπιζε και αναγκάστηκαν να θάψουν τρία διαφορετικά μέρη σε τρεις διαφορετικές πόλεις.
Στη Γερμανία αρνήθηκαν να πιστέψουν πως πέθανε κι έτσι δημιουργήθηκε ο θρύλος πως κοιμόταν στη Γερμανική πλευρά των Άλπεων! Όπως ο Αρθούρος της Αγγλίας στα ρομάντζα του Μεσαίωνα. Όπως ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς», ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, στη δική μας λαϊκή παράδοση.