M63. Ανικανότητα των αντιδημοκρατικών

M63. Ανικανότητα των αντιδημοκρατικών

1. Χρησιμοποιώ τον όρο «αντιδημοκράτης» για τους κομμουνιστές. Είναι καιρός να επαναφέρουμε στις λέξεις αυτές το αρχικό τους νόημα.

Το ΚΚ και γενικά η Αναρχοαριστερά είναι μια παράταξη άκρως και ωμά αντιδημοκρατική, απολυταρχική σχεδόν φασιστική. Το ΠΑΜΕ του ΚΚ εκδηλώνει στις απεργίες και διαδηλώσεις του πάντα το βίαιο «έτσι-θέλω». Όταν απεργούν επιβάλλουν τη βούλησή τους με απειλή βίας και σε άλλους κλάδους. Όταν διαδηλώνουν, εμποδίζουν τη μεγάλη πλειονότητα του λαού να ασκεί το δικαίωμα μετακίνησής του.

Το ίδιο οι μπαχαλάκηδες στα μπλοκαρισμένα Εξάρχεια. Το ίδιο τα τσογλάνια του κ. Τσίπρα που λειτουργούν ως υπουργοί και γενικοί γραμματείς.

Μόνο οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται «δημοκρατικοί/προοδευτικοί» και τους απηχούν τα παπαγαλάκια τους στα μίντια και ανεγκέφαλοι σοσιαλδημοκράτες.

2. Ο Dominique Eudes που έγραψε το Οι Καπετάνιοι και το οποίο σχολίασα σε παλαιότερα άρθρα, έχει επισύρει βέλη επικριτικά από πολλούς ιστορικούς (π.χ Mazower Στην Ελλάδα του Χίτλερ 1993: 330, Καλύβας και Μαραντζίδης Εμφύλια Πάθη 2016, κλπ) – αλλά για λάθος λόγους.

Εγώ τον επέκρινα για τον κομμουνισμό του και την πίστη του πως το γνήσιο κίνημα πηγάζει αυθόρμητα από το λαό σε αντίθεση με τους δογματικούς γραφειοκράτες του Πολιτικού Γραφείου και της ΚΕ του κόμματος, όπως γράφει εκείνος .

Αλλά νομίζω πως έχει δίκιο να ισχυρίζεται πως εκείνοι θα λειτουργούσαν πολύ καλύτερα αν οι κομματικοί καρεκλοκένταυροι δεν μπερδεύονταν συνεχώς μέσα στα πόδια τους ή πάνω από το κεφάλι τους.

3. Ο Mazower λέει «Οι καπετάνιοι ήταν εκείνοι που έδωσαν στον ΕΛΑΣ τον δυναμισμό του, αλλά δεν ήταν συνεργάσιμοι άνθρωποι και δεν δρούσαν ούτε σκέπτονταν σαν ομάδα. Οι περισσότεροι … δρούσαν σε τυπικό όχι σε εθνικό επίπεδο. Από μόνοι τους δεν θα μπορούσαν ποτέ να συγκροτήσουν την ηγεσία ενός εθνικού αντιστασιακού κινήματος».

Εδώ όμως ο Mazower κάνει λάθος. Διότι ο Eudes πουθενά δεν θέλει τους καπετάνιους και ειδικά τον Άρη, με τον οποίο ασχολείται κυρίως, να έχουν την ηγεσία εθνικού συντονισμένου κινήματος.

Άλλωστε και ο Μάρκος Βαφειάδης που έμελλε να γίνει διοικητής του Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ) στον εμφύλιο, όπως γράφει ο Mazower (σ. 330) «εκνευριζόταν με την αναποφασιστικότητα των κομματικών του ανωτέρων. Χλεύαζε την αμυντική τακτική τους … και τον τρόπο που είχαν μετατρέψει μια ευκίνητη επιθετική ανταρτική δύναμη σε νωθρή απομίμηση ενός ‘αστικού στρατού’».

4. Μερικοί καπετάνιοι, όπως ο Καραλίβανος, ήταν ληστές, ζωοκλέφτες. Άλλοι όπως ο Ορέστης και Τζαβέλας ήταν απολίτικοι έχοντας χρηματίσει αξιωματικοί της Χωροφυλακής πριν την Κατοχή. Ο Μπουκουβάλας είχε υπηρετήσει στο ιππικό στην Αλβανία ενάντια στους Ιταλούς και ίδρυσε μονάδα ιππικού στον ΕΛΑΣ. Ο Ακρίτας ήταν δικηγόρος, ο Κικίτσας τραπεζικός, ο Κίσσαβος και Λασάνης ήταν δάσκαλοι· όλοι μορφωμένοι με αριστερές ριζοσπαστικές απόψεις. Πολλοί ήταν μέλη του ΚΚ όπως ο Διαμαντής, Νικηταράς, Μάρκος και, βέβαια, ο Άρης.

Σε κάθε καπετανάτο μετά το 1942 υπήρχε και ο κομματικός σύμβουλος που κατεύθυνε τη δράση και “διαφώτιζε” για τους σκοπούς του ΕΑΜ (=ΚΚ).

Συχνά οι αξιωματικοί που είχαν προσέλθει (από τον τακτικό κυβερνητικό στρατό) ήταν άχρηστοι για ανταρτικό πόλεμο. Μερικοί καπετάνιοι συμφωνούσαν με τον Βαφειάδη βλέποντας γραφειοκράτες γαλονάδες και γηραιούς επιτελικούς που δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν στην αντάρτικη δράση.

5. Αλλά το πραγματικό εμπόδιο ήταν οι κομματικοί με την ατολμία και την καχυποψία τους προς το αντάρτικο δυναμικό.

Ο ταξίαρχος Μάγιερς της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής αναφέρει συχνά (στο Ελληνική περιπλοκή 1975 Εξάντας) πως οι ελασίτες κωλυσιεργούσαν και ο Εύμαιος (= Τζήμας), γενικός πολιτικός σύμβουλος απέφευγε να δεσμευθεί προτού πάρει άδεια από το Κόμμα και αρκετές φορές δεν άφηνε τους αντάρτες να δράσουν υπό τις διαταγές των Βρετανών. Στην πραγματικότητα ο Εύμαιος κορόιδευε κανονικότατα τον Μάγιερς αποδίδοντας τις παρεκτροπές των ανταρτών του σε «παρανοήσεις, λάθη, ατυχήματα» ενώ επρόκειτο για εσκεμμένες πράξεις.

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ελασίτες πολεμούσαν ανεξάρτητες αντιστασιακές ομάδες και τον ΕΔΕΣ του Ζέρβα (με εντολή του κόμματος) αντί τους Γερμανούς. Ήταν η πολιτική τους: δεν ήταν καμιά παρανόηση!

Η απόδοση τους γενικά ως αντιστασιακή δύναμη ήταν μικρότερη από αυτήν που γενικά τους έχει αποδοθεί χάρη στην προπαγάνδα του ΚΚΕ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

255. Πολιτική Οικονομία: Δυσκολίες Δημοκρατίας

1. Ακολουθώντας τον δάσκαλό του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης,