37. Μύθοι: Δύο ιστοριούλες

37. Μύθοι: Δύο ιστοριούλες

- in Μυθιστορία
0

  1. Η πέρδικα και ο κόρακας

Πρέπει να σας πω πως δεν θυμάμαι πού συνάντησα αυτήν την ιστοριούλα.

Μια πέρδικα καθόταν σ’ ένα δέντρο στο δάσος. Ένα κοράκι ξάφνου ήρθε στο ίδιο δέντρο ν’ αναπαυθεί.

– “Πως από ‘δω;” ρώτησε η πέρδικα.

– “Πάω ταξίδι” έκραξε ο κόρακας.

– “Πώς αυτό;”

– “Ζούσα στο χωριό πιο κάτω από το δάσος εδώ. Παλιά οι άνθρωποι μου πετούσαν τ’ αποφάγια τους. Τελευταία σταμάτησαν: μόνο πέτρες μου πετούν. Λένε πως δεν τους αρέσει η φωνή μου. Γι’ αυτό πάω ανατολικά”.

– “Φίλε μου, τη φωνή σου ν’ αλλάξεις, όχι χωριό,” τον συμβούλεψε η πέρδικα. “Γιατί κι ανατολικά να πας, πάλι πέτρες θα σου πετούν”.

Μπορεί όμως ο κόρακας να αλλάξει φωνή; Όχι. Μπορεί μόνο να σωπαίνει.

2. Κάθε στιγμή

Οι σπουδαστές του Ζεν συνήθως παραμένουν με το δάσκαλό τους δέκα χρόνια προτού οι ίδιοι μπορέσουν να διδάξουν άλλους. Έτσι ο Τέννο, αφού πια συμπλήρωσε 10 χρόνια μαθητείας, έφυγε και άρχισε να διδάσκει.

Μια βροχερή μέρα επισκέφτηκε τον μεγάλο δάσκαλο Ναν-ίν. Άφησε την ομπρέλα και τα τσόκαρά του στον διάδρομο και πέρασε στο σαλόνι όπου καθόταν ο Ναν-ίν.

Ο ηλικιωμένος δάσκαλος υποδέχτηκε τον νέο με εγκαρδιότητα.

«Θα’θελα να ξέρω», του λέει σε μια στιγμή χαμογελώντας, «που ακριβώς άφησες τα τσόκαρά σου: στα δεξιά ή αριστερά της ομπρέλας σου;»

Ο Τέννο δεν μπορούσε να απαντήσει αμέσως. Σάστισε, κοκκίνισε. Κατάλαβε ότι δεν ήταν ικανός ακόμα να εφαρμόζει την πειθαρχία του Ζεν κάθε στιγμή.

Υποκλίθηκε: «Κύριε, θέλω να γίνω μαθητής σας».

Έτσι ο Τέννο σπούδασε στον Ναν-ίν άλλα 6 χρόνια.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

111. Ψυχολογία: Μερικά παράξενα της Ψυχολογίας

Τις πληροφορίες τις παίρνω από άρθρα στο Διαδίκτυο