287. Φιλοσοφία: Συνήθειες που καίνε ενέργεια

287. Φιλοσοφία: Συνήθειες που καίνε ενέργεια

- in Φιλοσοφία
3

Νικόδημος

Είδα ένα άρθρο από κάποιον M. Stawicki στο Διαδίκτυο και σκέφθηκα να επωφεληθούμε όλοι. Δίνω 9 καθημερινές συνήθειες, όπως είναι στη δική του σειρά. Μα αυτή η σειρά ενεργοβόρων συνηθειών, ας έχουμε υπόψη μας, διαφέρει από άτομο σε άτομο. 

1. Αναβολή. Παίρνει πολλές μορφές μα πάντα προκαλεί καθυστέρηση στη δράση που πρέπει να γίνει όσο πιο σύντομα μπορεί. Συχνά απασχολείσαι με κάτι άλλο, όχι γιατί το άλλο είναι τόσο επείγον ή σημαντικό, ή απλά δεν κάνεις τίποτα, μα αναβάλλεις την αναγκαία πράξη. Ο νους είναι διαιρεμένος και στρέφεται κάθε τόσο στην αναγκαία, απωθημένη πράξη. Μα προτιμά να κάνει κάτι άλλο επειδή η πράξη είναι περίπλοκη ή θα φέρει αντιπαράθεση ή πόνο ή ό,τι άλλο .

2. Κραιπάλη. Φαγητό και νερό εξάπαντος δίνουν ενέργεια. Μα η υπερβολή στο ένα ή στο άλλο ρουφά ενέργεια (για πέψη) και σε αφήνει σε ληθαργική κατάσταση. Το ίδιο ισχύει για οποιαδήποτε υπερβολή – στο διάβασμα, στην τηλεόραση (κυρίως), σε επιτραπέζιο παιχνίδι. 

Χρειάζεται μέτρο σε όλα. Μηδέν άγαν (=υπερβολή)! Οτιδήποτε είναι σε υπερβολή, οτιδήποτε δεν χρειαζόμαστε πραγματικά, είναι δηλητήριο.

3. Ζώντας στο παρελθόν. Κάποτε είναι ανάγκη να ανατρέξουμε στο παρελθόν για να συνεχίσουμε τώρα ή να αντλήσουμε κάποιο μάθημα. Ή αναθυμόμαστε κάτι έξοχο, κάτι θαυμάσιο, και νιώθουμε καλύτερα.

Μα το να ζούμε σε παρελθοντικές εμπειρίες είτε μένοντας με ευχάριστα περασμένα είτε αλλάζοντας στο νου μας τα δυσάρεστα σφάλματα, μας κρατά μακριά (στον νου) από το παρόν τώρα. Μόνο στο παρόν εδώ, τώρα, υπάρχεις και ζεις και μπορείς να αποφασίσεις και να δράσεις. 

4. Ανησυχία. Λέγεται και άγχος. «Είναι ένα ρεύμα φόβου που κυλά στον νου και με την επανάληψη ανοίγει ένα αυλάκι στο οποίο χύνονται οι σκέψεις σου.» 85% των ανησυχιών σου δεν πραγματώνονται. Μα αντί να καταπιάνεσαι με τις ανάγκες του παρόντος χάνεσαι στην ανησυχία για τα μελλοντικά. 

Έχω μια φίλη άρρωστη που δεν βρίσκει βοήθεια στην ιατρική. Ανησυχεί κάθε στιγμή, διότι κατά καιρούς την πιάνει ζαλάδα. Αν την πιάσει καθώς ψωνίζει, αν την πιάσει στο σινεμά, αν την πιάσει καθώς εργάζεται κ.λπ…. Στην περίπτωσή της η ανησυχία της πραγματώνεται ίσως 50% ή κι 60%. Μα, πάλι, το υπόλοιπο είναι περιττή σπατάλη ενέργειας, διότι δεν την ωφελεί καθόλου.

Θα γλίτωνε πολύ πόνο, χρόνο κι ενέργεια αν μπορούσε να σταματήσει να φοβάται και να ασχοληθεί με το παρόν, την κάθε στιγμή, της ζωής. 

5. Κρατώντας απωθημένα. Και αυτή η συνήθεια – να πιπιλάς κάποια προσβολή, κάποια αδικία, καίει τη νοητική σου ενέργεια. Πάλι νοερά ζεις στο παρελθόν ξαναφτιάχνεις το σκηνικό, διορθώνεις λόγια και πράξεις – όλα δίχως πραγματικό αποτέλεσμα. Και αυτό επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά. 

Η καλύτερη θεραπεία; Γνήσια, ολόκαρδη συγχώρεση! Αυτή είναι πραγματική γενναιότητα και δύναμη.

 

6. Αυτο-βασανισμός. Αυτή η συνήθεια είναι πάλι νοερή – όχι σωματική, οπότε θα περιέχει και σωματικό τραυματισμό ίσως. Είναι είδος αυτο-επίκρισης και αυτο-απαξίωσης ή υποβάθμισης. Έχουμε διάφορα απωθημένα με τον εαυτούλη μας (ποιος εαυτός με ποιον εαυτό;) και γκρινιάζουμε κι επικρίνουμε τον εαυτούλη μας για τις ανοησίες και αποτυχίες του, μένοντας πάλι στο παρελθόν. Ενώ μπορούμε, πιάνοντας αποφασιστικά τον ταύρο από τα κέρατα, να παρατήσουμε το παρελθόν και να δώσουμε νέα κατεύθυνση στις δραστηριότητες μας με μια υγιή αφετηρία. Η αυτο-τιμωρία και αυτο-λύπηση δεν βοηθούν σε τίποτα. 

7. Υπερκόπωση. Η αιτία της είναι υπεραπασχόληση, εργασιομανία. 

Εδώ πάλι πρέπει να θυμόμαστε το «Μηδέν άγαν» και το μέτρο!

Όταν εργαζόμαστε με μέτρο σε δουλειές που ενδιαφέρουν και αρέσουν, παίρνουμε φρέσκια ενέργεια: αυτό είναι διαπιστωμένο. Μα και σε τέτοιες εργασίες, όταν ξεφεύγουμε από το μέτρο, επέρχεται κόπωση. Και δυστυχώς σήμερα οι περισσότερες εργασίες μας δεν έχουν πολύ ενδιαφέρον και δεν προκαλούν πάθος και προσοχή. Στη ρουτινιάρικη εργασία χρειάζεται μέτρο και προσοχή – για να μην έρθει βαριεστημάρα!

8. Ονειροπόληση για το μέλλον. Δυστυχώς όλοι περνούμε πολύ χρόνο σε αυτή την απασχόληση του μυαλού. Δεν αναφέρομαι στον σχεδιασμό επικείμενου γάμου ή διακοπών ή άλλου απαραίτητου προγραμματισμού. Μπορεί να είναι η ανησυχία για συμφορά ή μια ρόδινη ομίχλη ευτυχίας: μα μπορεί ούτε το ένα ούτε το άλλο να συμβεί. Η ενέργεια στα ευχάριστα ή δυσάρεστά αισθήματα και ο χρόνος ξοδεύονται άδικα και χάνονται. 

9. Δράση ενάντια στις Αξίες μου. Ο Stawicki θεωρεί αυτή τη συνήθεια χειρότερη από τις άλλες καθώς αυτή προκαλεί τις άλλες. Το καταλαβαίνεις πως το κάνεις και μετά επιδίδεσαι σε αυτο-επίκριση και αυτο-τιμωρία. Και δυστυχώς στις μέρες μας, δεν είμαστε ξεκάθαροι για τις Αξίες μας νομίζοντας πως το να είμαστε ευυπόληπτα μέλη της κοινωνίας με καλή δουλειά, αμοιβή και περιουσία, αρκεί.

 Οι Αξίες μας καθορίζουν τις επιλογές μας και τις πράξεις μας. Αλλά ποιες είναι οι Αξίες μας;

10. Αυτοπροβολή. Αυτή τώρα είναι μια από τρεις που προσθέτω εγώ. Λίγο πολύ όλοι αυτό προσπαθούμε, πάντα σε βαθμό που γίνεται ματαιοδοξία, να παρουσιάζουμε τον εαυτούλη μας να ξέρει καλύτερα, να είναι πιο δεξιοτέχνης και να είναι ηθικά ανώτερος. Δυστυχώς αρκούμαστε μόνο με την εμφάνιση και όχι την ουσιαστική πραγματικότητα. Και βέβαια συχνά οι άλλοι είναι καλύτεροι.

11. Επίκριση. Η αυτο-επίκριση που αναφέραμε πιο πάνω εκτείνεται ως συνήθεια στην επίκριση των πάντων – προσώπων, πράξεων και πραγμάτων. Είναι μια νοερή, σχεδόν αδιάκοπη γκρίνια ενάντια σε όλα. Αυτή ρουφά ενέργεια ως δραστηριότητα στον νου μας, μα δηλητηριάζει τις σκέψεις, τις διαθέσεις και τα αισθήματά μας. Και συχνά είναι μια εγωιστική, φαντασιακή απασχόληση.

12. Φλυαρία. Η πιο συχνή και πιο σπάταλη συνήθεια που επηρεάζει και τον εαυτούλη μας μα και άλλους ανθρώπους που ατυχώς βρέθηκαν κοντά μας και δέχονται τις ριπές της μηχανικής ομιλίας μας.

Δοκιμάστε να μιλάτε αργά και να ακούτε τη φωνή σας, να ακούτε αυτό που λέτε. Θα τρομάξετε. Δοκιμάστε να πείτε μόνο ό,τι είναι απαραίτητο – τίποτα περιττό. Πάλι θα τρομάξετε!

Για τη θεραπεία των συνηθειών αυτών ο Stawicki προτείνει Διαλογισμό. Συμφωνώ και στηρίζω την πρότασή του. Ο διαλογισμός σίγουρα μειώνει τη δράση του εγωισμού μας (που ευθύνεται για τις περισσότερες παραβάσεις μας) και φέρνει ησυχία και καθαρότητα στον νου μας.

Δύσκολο;… Εδώ σταματώ κι εγώ τη δική μου φλυαρία. Καλή τύχη!

– – –

Όλα τα σχόλια των αναγνωστών είναι ευπρόσδεκτα, εφόσον δεν χρησιμοποιούν προσβλητικούς ή υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Επίσης σχόλια στα οποία έχει επιλεγεί η “Υποβολή ως Ανώνυμος/η – Unknown” δεν θα δημοσιεύονται. Μπορείτε να επιλέξετε να υποβάλετε ένα σχόλιο είτε με το προφίλ σας στο Google (1η επιλογή), είτε το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο (2η επιλογή: “Όνομα/URL“), συμπληρώνοντας μόνο το πεδίο “Όνομα” (όνομα ή ψευδώνυμο της αρεσκείας σας). Όλα τα σχόλια πριν τη δημοσίευσή τους πρέπει να εγκριθούν από τον Διαχειριστή (comment moderation), γι αυτό πιθανόν να υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση.

3 Comments

  1. Το άρθρο στην ολότητά του αποτελεί μία γραπτή ώθηση να προσπαθήσουμε να ζούμε στην ΑΛΗΘΕΙΑ, που αποτελεί τον πρώτο ΙΝΔΟΥΪΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ , τη SATYA!
    Αλλά εγώ θα σταθώ στην πρώτη συνήθεια, την ΑΝΑΒΟΛΗ :
    θάθελα να αναφερθώ στην ευκολία με την οποία όλοι αγκαλιάζουμε το πολύτιμο μήνυμα τέτοιων βαθύριζων κειμένων, δηλώνοντας εντυπωσιασμένοι' ωστόσο, ακριβώς την άλλη στιγμή, πριν καν να το αντιληφθούμε, ο νούς μας , έχει φροντίσει με θαυμαστή επιδεξιότητα , να ενεργοποιήσει τις άλλες βλαβερές δραστηριότητές του, για να μας απομακρύνει από τον κίνδυνο να ελευθερωθούμε από τα ανωτέρω & να αλλάξουμε την πορεία μας!
    Ετούτες τις ημέρες πλησιάζει το ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ !
    Παρατηρεί κανείς , πως σε ετούτη η χρονική περίοδο,με μικρή απόκλιση, η κάθε θρησκεία εορτάζει την ίδια εορτή, τυλιγμένη με διαφορετικές παραδόσεις, ήθη, έθιμά κλπ.
    Στην ΕΒΡΑΪΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ενώ το έθιμο αναφέρεται στην ΕΞΟΔΟ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ των εβραίων από την ΑΙΓΥΠΤΟ, οι ραβίνοι, ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ, πως το ΕΣΩΤΕΡΟ ΜΗΝΥΜΑ , είναι η έναρξη της προσπάθειας για ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΔΕΣΜΑ ΜΑΣ & από τα δεσμά κάθε συνήθειας που θέλει να μας κρατά ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΗΣ στα ανωτέρω & ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ !!!!!!!
    ΒΕΤΑ ΜΑΤΑΘΙΑ.

  2. Πολύ καλό κείμενο.
    Μία ερώτηση: η αυτοδικαίωση δεν αναφέρεται γιατί δεν ανήκει στις συνήθειες; (καθώς διάβαζα το κείμενο "έπιασα" τον νου μου να κάνει προσωπικούς υπολογισμούς και να παρουσιάζει τα πράγματα καλύτερα…)

    1. Νικόδημος

      Ευχαριστώ για την ευπρόσδεκτη υπόδειξη!
      Η αυτοδικαίωση είναι κοινότατη συνήθεια μα όχι τόσο δηλητηριώδης όσο οι τρεις άλλες που πρόσθεσα στις εννιά. Έμεινα στις 12 για να μην πάω στις 13 ή 14. Αν προχωρούσα στις 15 θα την περιλάμβανα.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Ε1265: Αγγλο-αμερικανικό χιούμορ (2)

1. Βενζίνη – Χωρίς λόγια. 2. Ένας άντρας