Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις

Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις

Ηλίας Μαγκλίνης

Θα έχετε παρατηρήσει ότι μετά το καλοκαίρι η Αθήνα τελεί ξανά σε πολιορκία. Συλλαλητήρια (ένα και δύο, και τρία και τέσσερα ακόμα μέσα στην ίδια ημέρα), πορείες, συγκεντρώσεις, κλειστό κέντρο για περίπου εκατό άτομα, και ακόμα: τις Κυριακές, περισσότερες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και κυρίως κάποιος μαραθώνιος, μεγάλος, μικρός, με τα πόδια, με ποδήλατα, με πατίνι, με κάθε μέσο.

Για ευγενικό, φιλανθρωπικό σκοπό γίνονται αυτοί οι μαραθώνιοι, εντάξει, αναρωτιέμαι, όμως, πόσους μαραθώνιους μπορεί να αντέξει τον χρόνο αυτή η πόλη το Σαββατοκύριακο; Θυμάμαι μάλιστα την άνοιξη του 2017, μια τέτοια Κυριακή, τα νεύρα μας κουρελιάστηκαν από τον μοναδικής έμπνευσης συνδυασμό μαραθωνίου και ανοιχτών καταστημάτων (!). Ω, ήταν μια υπέροχη Κυριακή αυτή, αλησμόνητη. Από εκείνες τις μέρες που αισθάνεσαι τεράστια ανακούφιση για το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν είναι νόμιμη η οπλοχρησία.

Οπότε, αν είσαι κάτοικος αυτής της πόλης (δηλαδή, αν ανήκεις περίπου στον μισό πληθυσμό της χώρας) και κοντεύεις να βάλεις τα κλάματα μπλοκαρισμένος εξαιτίας κάποιας πορείας (εσχάτως και με μοτοσικλέτες), και έχεις σχεδιάσει κάποια ρομαντική ή οικογενειακή βόλτα στο κέντρο το Σαββατοκύριακο (φέτος, στις 9-10 Νοεμβρίου, θα πρωτοτυπήσουμε: ο μεγάλος μαραθώνιος θα «σπάσει» σε δύο μέρη, το πρώτο το Σάββατο το απόγευμα, το δεύτερο την Κυριακή το πρωί), έχεις χάσει.

Αν δε, μεσοβδόμαδα, έχει επισκεφθεί την πρωτεύουσα και κάποιος Πομπέο (για τον οποίο κλείνουν όλοι οι δρόμοι και οργανώνονται ακόμα περισσότερες πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας), ε, τότε, δεν έχεις απλώς χάσει, έχεις υποστεί συντριβή, κατά την ποδοσφαιρική διάλεκτο.

Σοβαρά τώρα, για πόσο ακόμη θα μπορεί να συνεχιστεί κάτι τέτοιο; Πόσο ακόμη θα μπορέσουν να αντέξουν τα καταστήματα και άλλοι επαγγελματίες; Για πόσο ακόμη θα κάνουμε μεγαλόστομες εξαγγελίες για επενδύσεις και επιχειρηματικότητα, όταν κυριολεκτικά κάθε τρεις και λίγο έχεις μια πόλη, την πρωτεύουσα της χώρας, που είναι σχεδόν αβίωτη; Πόσες Κυριακές τον χρόνο η πόλη μπορεί να κλείνει για κάποιο μαραθώνιο; Ποια είναι η λογική πίσω από μια πόλη, μια πρωτεύουσα, που έχει κάθε τόσο ειδικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις; Μα, πλέον, οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις έχουν γίνει η κανονικότητα ενός Αθηναίου.

Το ίδιο και τις καθημερινές – όπου τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα λόγω του ότι τα πάντα είναι σε λειτουργία: πώς μπορεί μια κυβέρνηση να αναχαιτίσει τα επαναλαμβανόμενα τσουνάμι των υπογείως οργανωμένων διαμαρτυριών, πορειών και συγκεντρώσεων;

Μεταξύ σοβαρού και αστείου, ορισμένοι νοσταλγούν τις μέρες του ΣΥΡΙΖΑ και ας μην ψήφισαν ποτέ ΣΥΡΙΖΑ! Πλέον, χωρίς ταραχές και βανδαλισμούς (έως τώρα), φαίνεται πως διακριτικά και αθόρυβα στήνεται μια «βιοτεχνία» ελεγχόμενων διαδηλώσεων, οι οποίες όμως παραλύουν για κάμποσες ώρες την πόλη.

Κανονικά, θα έπρεπε οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις να αφορούν την πόλη όταν λειτουργεί φυσιολογικά. Διότι αυτό κατάντησε πια να είναι ρύθμιση και κανονικότητα το νεκρό, αβίωτο κέντρο.

Πηγή: Καθημερινή

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ με τον Ρουμπάτη

Δημήτρης Ευθυμάκης Δεν σας κρύβω πως όταν το