Ανάπτυξη χωρίς ιδιωτικοποιήσεις…

Ανάπτυξη χωρίς ιδιωτικοποιήσεις…

του Σωκράτη Τσιχλιά

Νομίζω ότι έχει κανείς πολλά επιχειρήματα για τα ελαττώματα των προγραμμάτων διάσωσης που υπέγραψε η Ελλάδα έως σήμερα, πριν καταφύγει σ’ αυτό που κατά κόρον διακινεί η ελληνική κυβέρνηση: ότι δηλαδή ο ελληνικός λαός αποφάσισε υπέρ μιας άλλης πολιτικής υπερψηφίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ότι αυτή η πρόσφατη εντολή δίνει ισχύ στην ελληνική κυβέρνηση αλλά και ηθικό πλεονέκτημα. Ολη αυτή η επιχειρηματολογία, η οποία συνεπικουρείται από επίκληση των αρχών της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, θρυμματίζεται σε ένα απλό, αφοπλιστικό αντεπιχείρημα το οποίο συλλάβισε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ο βλοσυρός Β. Σόιμπλε κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γ. Βαρουφάκη: όλοι είμαστε εκλεγμένοι…

Εντολή προς τις κυβερνήσεις τους, η οποία αποκλείεται να περιλαμβάνει διαγραφή δανεικών για παράδειγμα, έχουν λάβει πρόσφατα ή παλαιότερα ή πρόκειται να λάβουν σύντομα οι κυβερνήσεις όλων των εταίρων. Επιχειρήματα που να καταδεικνύουν το κοινό συμφέρον που θα προκύψει από ένα καινούργιο σχέδιο, μια νέα συμφωνία, έχουν ανάγκη να ακούσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Στην Ευρώπη του ορθολογισμού, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία όλοι οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι προχωράει με συσχετισμούς και συμβιβασμούς, η κυβέρνηση πρέπει να αποφεύγει τις μεγαλόστομες διακηρύξεις, τη ρητορική ελεύθερων πολιορκημένων, τους μικρομεγαλισμούς. Σε τελική ανάλυση ζητάμε αναθεώρηση συμφωνιών που υπογράφτηκαν από νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις οικειοθελώς. Ζήσαμε δύσκολα τα τελευταία χρόνια. Χωρίς να αναιρεθούν κατ’ ελάχιστον οι παθογένειες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία, είδαμε να χάνεται το 25% του ΑΕΠ, την ύφεση να ρημάζει την οικονομία, την ανεργία να εκτινάσσεται σε δολοφονικά ποσοστά.

Η δημοσιονομική εξυγίανση λύγισε τη μεσαία τάξη, γονάτισε τους έσχατους. Περίπου δύο εκατομμύρια πολίτες που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα προσπαθούν να ζήσουν τα άλλα οκτώ εκατομμύρια. Είναι αδύνατον. Εκτός των άλλων δε, ούτε το κράτος ούτε οι τράπεζες μπορούν να δανειστούν από τις αγορές. Εχουμε νομίζω αρκετά επιχειρήματα για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής, μιας νέας συμφωνίας που θα επιτρέπει πιο γρήγορη ανάπτυξη… Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα, καθώς θα πρέπει να πείσουμε για ποιο λόγο ως πρώτο αναπτυξιακό μέτρο καταργούμε τις ιδιωτικοποιήσεις…

Πηγή: Καθημερινή

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Η ώρα της κοινωνίας των πολιτών

Διονύσης Γουσέτης Οι απειλές του Ερντογάν έχουν φθάσει