Η ανευθυνότητα ως απάντηση

Η ανευθυνότητα ως απάντηση

του Πάσχου Μανδραβέλη

Το ημερολόγιο των πολιτικών εξελίξεων που δημοσίευσε η «Καθημερινή» (9.12.2014) είναι αποκαλυπτικό: πρώτη ψηφοφορία για πρόεδρο 17 Δεκεμβρίου· δεύτερη 23 Δεκεμβρίου· τρίτη κρίσιμη ψηφοφορία 29 Δεκεμβρίου. Αν δεν βγει πρόεδρος, εκλογές 25 Ιανουαρίου ή 1 Φεβρουαρίου και 28 Φεβρουαρίου η Ελλάδα μένει ξεκρέμαστη, χωρίς καν γραμμή πίστωσης. «Τα φέραν από ’δω, τα φέραν από ’κει, εμείς ξανά στο τίποτε, στο γενικά αυτοί», που θα τραγουδούσαν και οι αδελφοί Κατσιμίχα.

Η αλήθεια είναι πως η πολιτική αβεβαιότητα δεν θα μπορούσε να παραταθεί περαιτέρω. Αλλά αυτή δεν πήγαζε μόνο από την άφρονα επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την προεδρική εκλογή μοχλό για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η θολούρα και η αβελτηρία της κυβέρνησης μετά τις ευρωεκλογές. Εξι μήνες τώρα, όχι μόνο δεν προχωράει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αλλά, αντιθέτως, βολοδέρνει: τη μία διώχνει την τρόικα και την άλλη τρέχει στο Παρίσι να την συναντήσει. Πότε σχίζει τα Μνημόνια και άλλοτε παρακαλάει για επέκτασή τους. Η τελευταία, όμως, πράξη ανευθυνότητάς της μπορεί να αποδειχθεί φαρμακερή.

Το στρίμωγμα όλων των εξελίξεων εντός διμήνου βοηθάει και τον κ. Αντώνη Σαμαρά –για να συμμαζέψει αδέσποτες ψήφους βουλευτών ή ψηφοφόρων στα κεντροδεξιά– και τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, επειδή δεν αφήνει περιθώρια για εσωκομματική του αμφισβήτηση. Ολα αυτά θα ήταν μια χαρά εξελίξεις αν η χώρα δεν διέτρεχε τον κίνδυνο να μείνει ξεκρέμαστη στους πέντε ανέμους. Η ζαριά της δίμηνης παράτασης του Μνημονίου πιθανότατα θα έχει μικροπολιτικά οφέλη για τα κόμματα της συγκυβέρνησης, μπορεί, όμως, να αποδειχθεί ένα περιττό ρίσκο. Για μία ακόμη φορά. Μην ξεχνάμε ότι και η επίσπευση των διπλών εκλογών του 2012 ήταν ένα περιττό ρίσκο για τη χώρα· τότε και πάλι η χώρα βρέθηκε στον αέρα, με το Grexit να επικρέμαται στο κεφάλι της.

Αν όμως η κυβέρνηση ξόδευε τη μισή ενέργεια από εκείνη που αφιέρωσε για να βρει τους 180 και έπειθε τους δικούς της βουλευτές για το αναγκαίο των μεταρρυθμίσεων, σήμερα όλα θα ήταν διαφορετικά. Η χώρα δεν θα γινόταν πάλι το μελανό ερωτηματικό της Ευρωζώνης. Θα ακολουθούσε η έξοδος από το Μνημόνιο συντεταγμένα και δεν θα βρισκόταν με την ψυχή στο στόμα και υπό τον υπαρκτό κίνδυνο να μείνει ξεκρέμαστη σε δύο μήνες.

Στην προχθεσινή συνέντευξή του («Ανατροπή», Mega 8.12.2014) ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ανέδειξε την επικίνδυνη μικροπολιτική ζαριά της κυβέρνησης. Στην ερώτηση του κ. Γ. Πρετεντέρη: «Αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 29 Δεκεμβρίου, η κυβέρνηση κατεβάζει τα μολύβια και η Ελλάδα μπαίνει την πρώτη Ιανουαρίου χωρίς κανένα δίχτυ ασφαλείας…», ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος απαντά: «Αυτό είναι το λιγότερο (!)… (θα δημιουργηθεί θέμα) εισαγωγών – εξαγωγών, ασφάλισης των πιστώσεων, λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος, αλλά η αντιπολίτευση ήθελε εκλογές από χθες…».

Με άλλα λόγια, ο νυν και αεί αντιπρόεδρος είπε ότι επειδή η αντιπολίτευση ζητάει εκλογές, η κυβέρνηση αποφάσισε να γίνει ακόμη πιο ανεύθυνη αφήνοντας την Ελλάδα χωρίς δίχτυ ασφαλείας, δημιουργώντας θέμα εισαγωγών – εξαγωγών, ασφάλισης των πιστώσεων, λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος. Τόσο καλά για μια κυβέρνηση που ζητάει ψήφο σταθερότητας και ομαλής πορείας του τόπου…

Πηγή: Καθημερινή

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Χρειαζόμαστε την Ουκρανία όσο μας χρειάζεται κι αυτή

Τάκης Θεοδωρόπουλος «Μακρονίζω». Απόδοση στα ελληνικά του ρήματος