ξοδεύουμε 1 δισ. ευρώ για κάθε υπερσύγχρονη γαλλική φρεγάτα και 100 εκατ. δολάρια για κάθε υπερηχητικό πολεμικό αμερικανικό αεροπλάνο πέμπτης γενιάς, όταν μπορούμε να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα με πολύ φθηνότερες λύσεις
Ούτε δυστυχώς για την άμυνα της χώρας δεν μπορούν να σκεφτούν ορθά τα πρωτοπαλίκαρα της πολιτικής και δή η επιτελική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κουκούλωσαν τις υποκλοπές της ΕΥΠ και μάλλον δεν θα μάθουμε γιατί παρακολουθούνταν ο (ανύπαρκτος) Νίκος Ανδρουλάκης και άλλοι. Μπάζωσαν το δυστύχημα στα Τέμπη και Κύριος οίδε πότε θα διαλευκανθεί οριστικά η υπόθεση. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ συνεχίζει με νέες αποκαλύψεις. Το στεγαστικό χειροτερεύει και η ακρίβεια δεν λέει να κοπάσει. Κατά τα άλλα τα επιδόματα πολλαπλασιάζονται όσο λεφτά υπάρχουν – μα όχι για πραγματική ανάπτυξη.
Ο Νότης Παπαδόπουλος επισημαίνει μια (ασυγχώρητη) αβλεψία της κυβέρνησης σχετικά με τις δαπάνες και τα συστήματα άμυνας – στο άρθρο του «Οι πόλεμοι του αύριο είναι ήδη εδώ» Καθημερινή, 5/10/25. Το ζουμί είναι στις δυο τελευταίες παραγράφους.
Είναι ασφαλώς μεγάλη πρόοδος για το πολιτικό μας σύστημα, ότι εκτός από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και κάποια κόμματα της αριστερής αντιπολίτευσης αρχίζουν να συναινούν πλέον στην απόκτηση νέων αμυντικών συστημάτων που χρειάζεται η χώρα για να ενισχύσει στρατιωτικά τη θέση της και να βελτιώσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο – όπως είναι η τέταρτη γαλλική φρεγάτα Belharra που εγκρίθηκε την Πέμπτη στη Βουλή. Τα τέσσερα αυτά πολεμικά πλοία, σε συνεργασία με τα αεροσκάφη Rafale, μπορούν να καλύψουν ολόκληρο το Αιγαίο «κλειδώνοντας» εχθρικά σκάφη δεκάδες χιλιόμετρα μακριά – μια Belharra στην Ανδρο και ένα ζεύγος Rafale πάνω από την Εύβοια μπορούν να ελέγχουν κάθε κίνηση πολεμικού πλοίου ή αεροπλάνου από το Καστελλόριζο έως τα Δαρδανέλλια, μου έλεγε στέλεχος του Πολεμικού Ναυτικού…..
Αυτό που φαίνεται να λείπει, ωστόσο, από τους νέους στρατιωτικούς εξοπλισμούς είναι τα περίφημα μη επανδρωμένα αεροχήματα, τα γνωστά drones, που τείνουν να γίνουν η σημαντικότερη εκδοχή του σύγχρονου πολέμου…..
Οπως μάλιστα έγραψε πρόσφατα ο γνωστός Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον, ο πόλεμος του μέλλοντος είναι ήδη εδώ και γίνεται κυρίως με drones. Ξεκίνησε με μακριές φάλαγγες ρωσικών αρμάτων μάχης, που επιχείρησαν να κάνουν «μπλίτσκριγκ» στο Κίεβο, εξελίχθηκε σε έναν πόλεμο πυροβολικού, με τις δύο πλευρές να ανταλλάσσουν πυρά από καλά οχυρωμένες θέσεις και τώρα έχει μεταβληθεί σχεδόν αποκλειστικά σε έναν πόλεμο μη επανδρωμένων αεροχημάτων τα οποία υποστηρίζονται από μικρές ομάδες πεζικού…
Και το ερώτημα που φέρνει αυτός ο νέος πόλεμος των drones, είναι γιατί να ξοδεύουμε 1 δισ. ευρώ για κάθε υπερσύγχρονη γαλλική φρεγάτα και 100 εκατ. δολάρια για κάθε υπερηχητικό πολεμικό αμερικανικό αεροπλάνο πέμπτης γενιάς, όταν μπορούμε να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα με πολύ φθηνότερες λύσεις; Πόσο μάλλον όταν οι περισσότερες συρράξεις είναι περιορισμένες γεωγραφικά και δεν καταλήγουν σε έναν ολοκληρωτικό γενικό πόλεμο.
