Να που είμαστε πάλι μαζί. Μαζί μας και η σιωπή από την οποία βγαίνει όλη η καλή μουσική, καλή ποίηση και καλή συζήτηση.
Η σιωπή αυτή δεν είναι η σιωπή της ανίας και της αμηχανίας όπου ο νους μουτρωμένος ψάχνει να πει εξυπνάδες!
Είναι το τίποτα από το οποίο γεννιέται το Σύμπαν – σαν μια απερίγραπτη δυναμική ενότητα. Είναι το μηδέν, το ζέρο, προτού παρουσιαστούν οι αριθμοί χορεύοντας την πολλαπλότητα. Είναι το κενό που οι μυστικοί της Ανατολής ονομάζουν śunyatā και οι σύγχρονοι φυσικοί “κβαντικό κενό”.
Είναι το κενό της παράδοσης όταν κάθε επιθυμία σου, κάθε διεκδίκηση, κάθε απόκτηση αφανίζεται. Και αυτός ο αφανισμός, ο όλεθρος της πλάνης του πληθυντικού, είναι δύναμη.
Παράδοση είναι όντως όχι αδυναμία αλλά δύναμη. Όπως όταν βουτάς από ψηλά στο νερό. Μόνο που το νερό εδώ είναι Ύπαρξη δίχως το “σπλας”, δίχως το “εγώ” και αυταπάτες.
Μην κυνηγάς μορφές με τόσο πάθος που, όπως το ίδιο το πάθος, κι αυτές περνούν σβήνοντας στην ηρεμία.
Αυτό είναι που γνωρίζει ήρεμα, σίγουρα το Σύμπαν και αυτό προσπαθεί με κάθε τρόπο του να σου διδάξει.
Έχεις τη δύναμη να πάψεις να γκρινιάζεις και να του φωνάζεις, κι έτσι να ακούσεις τι σου λένε οι βαθιές σιωπές του;
Διαύγεια δίχως επιθυμία. Επίγνωση δίχως αντίσταση.
Ανεκτικότητα, δόσιμο, εξυπηρέτηση, καλοσύνη, προσοχή, σταθερότητα, φιλαλήθεια, φροντίδα, χιούμορ, σιωπή.
Όλα είναι γνωρίσματα ωρίμανσης, πέταλα της αγάπης της Αλήθειας, εκλάμψεις του Εαυτού σου.
