Μα, αυτός δεν είναι ο ορισμός της αγάπης και της συντροφικότητας; Να στέκεσαι δίπλα στον άνθρωπό σου και στα εύκολα και στα δύσκολα;
Γράφει κάποιος/κάποια στο Διαδίκτυο – «Δεν υπάρχει καλύτερη μέρα από τη σημερινή για να γίνεις ο καλύτερος εαυτός σου. (…) Το κατά πόσο αγαπάμε τον εαυτό μας φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο το αντιμετωπίζουμε.»
Πόσους εαυτούς άραγε έχουμε; Τους έχει μετρήσει κανείς ψυχολόγος ή άλλος;
Μετά, ποιος είναι που αγαπά (ή όχι,) τον εαυτό του; (Κάποιος άλλος εαυτός, καλύτερος ή χειρότερος από αυτόν που θα αγαπηθεί;)
Μην έχοντας κοιτάξει λίγο βαθύτερα το θέμα άσχετοι άνθρωποι γράφουν άσχετα και γελοία πράγματα χωρίς να έχουν επίγνωση του τι γράφουν. Υπάρχουν και χειρότερα – πρόσωπα που γράφουν ανοησίες μα νομίζουν πως γράφουν σοφίες. Αφήνω την Τασούλα Επτακοίλη να παρουσιάσει το θέμα (Καθημερινή 11/3/26: «Άνθρωποι ‘κουφετάκια’»):
«Θέλεις να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου;», ρωτάει στην ιστοσελίδα όπου προβάλλει τις υπηρεσίες της ως επαγγελματίας life coach. Ρητορικό το ερώτημα· ποιος δεν θέλει κάτι τέτοιο; Η ίδια, άλλωστε, δείχνει να κατέχει τη συνταγή – και δεν την κρατάει για τον εαυτό της: «Θέλω να μοιραστώ τη γνώση, τις πληροφορίες και τα εργαλεία που μπορούν να οδηγήσουν σε μια πιο ευτυχισμένη ζωή», δηλώνει.
Είναι παρουσιάστρια με πολλά «τηλεοπτικά ένσημα». Σε πρόσφατη συνέντευξή της υποστήριξε ότι αν ένας άνδρας στα πενήντα δεν έχει αποκτήσει παιδιά, «κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτόν» (είναι το ίδιο στερεότυπο που παραδοσιακά ακούμε για τις γυναίκες που δεν είναι μητέρες), ενώ έκρινε ότι δεν είναι απαραίτητο να μοιράζεται την ίδια στέγη ένα ζευγάρι. «Γιατί να μένουμε στο ίδιο σπίτι; Τι εξυπηρετεί; Γιατί πρέπει να βλέπεις τον άνθρωπό σου κουρασμένο, ταλαιπωρημένο, άρρωστο;»
Μα, αυτός δεν είναι ο ορισμός της αγάπης και της συντροφικότητας; Να στέκεσαι δίπλα στον άνθρωπό σου και στα εύκολα και στα δύσκολα; Να αντέχετε μαζί τα αγχώδη πρωινά, τις κουρασμένες επιστροφές στο σπίτι; Να μοιράζεστε τα ίδια βάρη; Να απολαμβάνετε τις ίδιες μικρότερες ή μεγαλύτερες «ανάσες»;
«Οχι δα!», απαντάει η ειδικός στο life coaching με τη βεβαιότητα της αυθεντίας στην αυτογνωσία και την αυτοβελτίωση – στα μυστικά της ευδαιμονίας. Το ζητούμενο είναι «να τον βλέπεις πάντα ωραίο, “κουφετάκι”». Χωρίς ψεγάδια και αδυναμίες. Να έχεις, δηλαδή, μια σχέση λουστραρισμένη, πειραγμένη με φίλτρα, όπως εκείνα που χρησιμοποιούνται στις πιο πολλές φωτογραφίες που αναρτώνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σαν σκηνικό. Ψεύτικη, ρηχή και ανούσια. (Δική μου η έμφαση νωρίτερα: Ν.)
Έχει αρχίσει να επικρατεί στη σύγχρονη νοοτροπία, συχνά ενισχυμένη από λόγια «ειδικών», η φρικιαστική αντίληψη της εγκατάλειψης στενών συγγενών, συντρόφων και φίλων για την αποκλειστική, εγωιστική «δική μου» καλοπέραση με ανθρώπους-κουφετάκια ! Μπορεί αυτή να είναι μια καλύτερη εκδοχή του «αυτό-βελτιωμένου εαυτού»; Σε τι ακριβώς συνίσταται τέτοια ανόητη και άσχετη αυτό-βελτίωση;
Η δημοσιογράφος πολύ ορθά στης τηλεπαρουσιάστριας τις σύγχρονες σαχλαμάρες αντιτάσσει την παραδοσιακή κι επί αιώνες δοκιμασμένη ιδέα συμπαράστασης και φροντίδας, αγάπης και συντροφικότητας, – και γάμου, προσθέτω για συμπλήρωση.
