Εχουν δημιουργήσει ένα πολύπλοκο ολιγοπωλιακό σύστημα.
Τα οικονομικά προβλήματα για τα οποία γράφονται και συζητούνται πολλά και οι κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν μέτρα χωρίς ποτέ να βρίσκουν προσωρινές έστω λύσεις, οφείλονται σε ψυχολογικές αιτίες και όχι τόσο σε κακά συστήματα ή μέτρα που ισχύουν.
Η βασική αιτία είναι η πλεονεξία και η προέκτασή της, η αισχροκέρδεια. Αν αυτές οι δυο καλπάζουσες τάσεις στη νοοτροπία των πολιτών δεν περιοριστούν σε ικανό βαθμό, όποια μέτρα και αν επιβάλλονται δεν θα αποφέρουν τους επιθυμητούς καρπούς – την τιθάσευση ου πληθωρισμού, την έλλειψη στέγης, την αύξηση της διαφοράς μεταξύ φτωχών και πλοθσίων. Παίρνω αποσπάσματα από άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη, Καθημερινή, 22/7/25.
[Η] ανάπτυξη της τραπεζικής αγοράς μετά τον 17ο αιώνα μπορεί να συνδεθεί με την επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης, που ξεκίνησε στη Βρετανία στα τέλη του 18ου αιώνα (…) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρηματοοικονομική επανάσταση προηγήθηκε της βιομηχανικής» (Νάιαλ Φέργκιουσον, «Η εξέλιξη του χρήματος» εκδ. Αλεξάνδρεια).
(….)Τα «τραπεζογραμμάτια» της Εθνικής Τράπεζας τυπώθηκαν το 1841· τότε δεν υπήρχε Τράπεζα της Ελλάδος και η μετέπειτα «Εθνική» είχε το εκδοτικό προνόμιο. Το χαρτί έγραφε το ποσό των δραχμών συνοδευόμενο με την υπόσχεση: «πληρωτέαι εις μετρητά τω κομιστή εις την εμφάνισιν».
Παρόλο που η τότε ιδιωτική «Εθνική» πλήρωνε και το χαρτί και τα τυπογραφικά για την έκδοση των χαρτονομισμάτων, δεν παρασιτούσε επί των πελατών της. Δεν ζητούσε προμήθεια για την υπηρεσία που προσέφερε, η οποία ήταν να μην κουβαλάει ο πελάτης μαζί του τον χρυσό και το ασήμι. Η τράπεζα κρατούσε τα λεφτά, τα δάνειζε σε άλλους που τα χρειάζονταν, κέρδιζε από τη διαφορά των επιτοκίων. (….)
Σήμερα κυκλοφορεί μια κατ’ όνομα «φιλελεύθερη» θεωρία που λέει ότι οι τράπεζες μας κάνουν χάρη που κρατούν τα λεφτά μας. Συνεπώς, πρέπει να μας χρεώνουν όποτε τα ζητήσουμε πίσω. Δεν αρκούνται στην απομύζηση των πελατών τους, δίνοντας επιτόκια, τα οποία είναι μεταξύ 1/5 και 1/7 του πληθωρισμού, χρεώνουν και την «υπηρεσία» που προσφέρουν να πληρώνουν «τω κομιστή εις την εμφάνισιν» στο ΑΤΜ. Εχουν δημιουργήσει ένα πολύπλοκο ολιγοπωλιακό σύστημα, που τρέφει τα μεγαλοστελέχη τους. Επινοούν διαρκώς κόλπα –χρηματοοικονομικά και άλλα– έτσι ώστε να φουσκώνουν την παρασιτική τους κερδοφορία για να παίρνουν παχυλά μπόνους, ή «χρυσά αλεξίπτωτα» όταν χρεοκοπούν τα ιδρύματά τους.
Καταργήθηκε από τον Αύγουστο, 2025,η τραπεζική προμήθεια για αναλήψεις από ΑΤΜ. Μα η αισχροκέρδεια παραμένει. Είναι μια ψεύτικη «φιλελεύθερη» θεώρηση στην οποία έχουν παγιδευτεί πολιτικάντηδες και συνοδοιπόροι δημοσιογράφο και απατεώνες κάθε μορφής. Και, δυστυχώς, με αυτήν εξαπατούν πολύ κοσμάκη….
