Τ430: Γη, μητέρα των πλασμάτων

Το οργανικό σώμα μας είναι πλασμένο από τα πέντε στοιχεία ή ριζώματα όπως λέγονταν στην αρχαιότητα – γη, νερό, φωτιά, αέρα και αιθέρα. Αυτά δεν είναι τα υλικά που γνωρίζουμε ως γη, νερό κ.λπ.. Στην πραγματικότητα ο σχεδιασμός και η δημιουργία του σώματος αρχίζει πολύ νωρίτερα στον χρόνο και σε λεπτότερο επίπεδο ουσίας. Μα ας μείνουμε στα ριζώματα σήμερα.

Η γη είναι το βασικό ρίζωμα. Όπως ο πλανήτης αποτελείται από 30% γη, ξηρά και 70% νερό (ωκεανοί, ποτάμια, λίμνες), έτσι και το ανθρώπινο σώμα έχει περίπου 30% γη (κόκαλο, ιστό κ.λπ.).

Η γη παρέχει στήριξη, σταθερότητα, βάση. Και ως χώμα φροντίζει και διατρέφει τον σπόρο να βλαστήσει. Και αυτό το κάνει δίχως βιασύνη. Έτσι μας διδάσκει την υπομονή. Και την καρτερία καθώς παρά την καλλιέργεια και το σκάψιμο που δέχεται, τους ασφαλτόδρομους, τα τσιμέντα και τους πολυόροφους πύργους, παραμένει ή γρήγορα επιστρέφει στην αρχέγονη φύση της.

Αν και όταν ησυχάζουμε συνδεόμαστε με τον αιθέρα και με τη γη άμεσα γιατί και τα δυο ριζώματα, σε αντίθεση με τον αέρα, την φωτιά και το νερό, δεν κινούνται. Ο αιθέρας διότι είναι διάχυτος παντού ως χώρος μέσα στον οποίο όλα τα υλικά σώματα υπάρχουν και κινούνται.

Η γη, η στέρεη επιφάνεια, μένει ακίνητη λόγω πυκνότητας και βάρους. Έτσι κι εμείς στην ακινησία νιώθουμε να είμαστε πλάσματα κεντρωμένα, γαλήνια και ασφαλή, καθώς συνδεόμαστε με τη γη, παρούσα, σταθερή και ισορροπημένη.

Μέσω αυτής της σύνδεσης, ερχόμαστε σε συμπαράταξη με τη σύνολη Φύση στη Γη σε ακινησία, ευστάθεια, ησυχία και ικανοποίηση. Και τότε θεραπεύεται για όσο γίνεται το άγχος που συχνά οφείλεται στη ρήξη μας με τη Φύση.

Δεν είναι τυχαίο που η Γη θεωρούνταν στην αρχαιότητα μεγάλη Θεά, ζωοδότρια μητέρα των πλασμάτων.