Ένα όμοιο πρόβλημα κατοικιών και στέγασης λόγω ακρίβειας στην πόλη Όστιν του Τέξας και στην Αθήνα μας. Και τα μέτρα της δικής μας κυβέρνησης δείχνουν πόσο βλάκες είναι, ή, ακόμα χειρότερα, πόσο συμφεροντολόγοι – όχι μόνο για ψηφοθηρία μα για καθαρά προσωπικό οικονομικό όφελος! Αντιγράφω από άρθρο του Θ. Γεωργακόπουλου (Καθημερινή, Έξτρα, 19/3/25)
Το Οστιν του Τέξας είναι ένα μέρος που ακμάζει. Κόσμος έρχεται από διάφορα άλλα μέρη της Αμερικής για να ζήσει και να εργαστεί εκεί. Είναι ένα δραστήριο τεχνολογικό hub, έχει μεγάλες εταιρείες, πολλές και καλές δουλειές, χαμηλούς φόρους, σχετικά καλές υποδομές και, όπως όλες οι μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ (και του Τέξας)….Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, βεβαίως, να αυξηθεί η ζήτηση για σπίτια και το κόστος της κατοικίας να εκτοξευτεί στα ουράνια τα προηγούμενα χρόνια. Το 2017, η μέση τιμή πώλησης ενός σπιτιού στο Οστιν ήταν 350.000 δολάρια. Το 2022, μόλις πέντε χρόνια αργότερα, είχε φτάσει τις 650.000 δολάρια….. Ξαφνικά οι άνθρωποι που ήθελαν να βρουν σπίτι στην πόλη, δεν μπορούσαν να βρουν κάτι εντός των οικονομικών τους δυνατοτήτων. Το πρόβλημα αντικατοπτριζόταν και στα ενοίκια, τα οποία επίσης είχαν αυξηθεί πολύ. Η πόλη έφτασε στο σημείο να έχει το 92% των κτιρίων της γεμάτα, ελάχιστα διαθέσιμα για νέους ιδιοκτήτες ή ενοικιαστές. Οπότε τι έκαναν; Πήραν μέτρα.
Η οικιστική κρίση έγινε κεντρικό θέμα στις δημοτικές εκλογές του 2022…. Το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξει ο πολεοδομικός κανονισμός σε πολλές περιοχές, και να δοθούν μαζικά οικοδομικές άδειες σε κατασκευαστές. Και το Οστιν γέμισε γερανούς. Μέσα δύο χρόνια, το 2023 και το 2024, προστέθηκαν 50.000 νέα σπίτια στο δυναμικό της πόλης…. Ξαφνικά η αγορά γέμισε με χιλιάδες καινούργια σπίτια…. Οι τιμές έπεσαν. Πολύ. Τα ενοίκια έχουν υποχωρήσει κατά 22% από το ζενίθ του 2023. Το μέσο σπίτι που πουλιέται στο Οστιν πλέον κοστίζει 520.000 δολάρια, μείον 5% σε σχέση με πέρυσι, και μείον 20% σε σχέση με το 2022. Τα μέτρα πέτυχαν. Το κόστος ζωής μειώθηκε. Το πρόβλημα, εν μέρει, λύθηκε. Μπράβο στο Οστιν.
Τι έκανε η Αθήνα
Η Αθήνα …. είναι και αυτή ένα μέρος που λίγο πολύ ακμάζει. Δεν είναι τεχνολογικό hub, ούτε έχει χαμηλή φορολογία, ούτε προσελκύει και πάρα πολύ κόσμο από μακριά, αλλά είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Αποτελεί επίσης και δημοφιλή και φτηνή λύση για πολίτες απολυταρχικών καθεστώτων, απατεώνες και διεθνή λαμόγια που θέλουν να αγοράσουν νόμιμη διαμονή σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οπότε εξαιτίας αυτών των δεδομένων, είχε και αυτή πολύ μεγάλη οικιστική κρίση. Το κόστος της κατοικίας τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί πάρα πολύ και εδώ, μεταξύ άλλων και επειδή πάρα πολλά ακίνητα έχουν μετατραπεί σε τουριστικά καταλύματα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης, ενώ χιλιάδες άλλα καταλήφθηκαν από ξένους, με αντάλλαγμα μια Χρυσή Βίζα. Εδώ, μάλιστα, τις αποφάσεις για τέτοια θέματα δεν τις παίρνει ο δήμος ή κάποιες τοπικές αρχές, αλλά η κεντρική κυβέρνηση της χώρας (είμαστε μικρή χώρα). Και η κυβέρνηση αντέδρασε…. Και σχεδίασε μέτρα, έκανε κάτι. Εντελώς διαφορετικό από αυτό που έκανε το Τέξας.
Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα με το οποίο περίπου 20.000 δικαιούχοι θα μπορούσαν να πάρουν εξαιρετικά χαμηλότοκο δάνειο για να αγοράσουν ένα μικρό ακίνητο (αξίας μέχρι 250.000 ευρώ). Το κόστος του προγράμματος ήταν 2 δισ. ευρώ, και η χρηματοδότηση προερχόταν κατά το ήμισυ από το Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ενωσης. (Αυτό το μέτρο αύξησε τη ζήτηση και φυσικά τις τιμές!)
Από τα τέλη του 2023 μέχρι τις αρχές του 2025, οι τιμές πώλησης κατοικιών στο κέντρο της Αθήνας έχουν αυξηθεί κατά περίπου 20%. Κι αυτό μολονότι ο κόλαφος της Χρυσής Βίζας έχει υποχωρήσει, μετά την αύξηση του ορίου…. Η αύξηση της ζήτησης που πυροδότησε το πρόγραμμα της κυβέρνησης, εξαφάνισε κάθε όφελος για τα ζευγάρια που αγοράζουν τα καινούργια σπίτια με πιο φτηνά δάνεια.
Μοιάζει σαν το πολιτικό σύστημα να είναι όλο συστρατευμένο όχι για την επίλυση του προβλήματος, αλλά για τη διασφάλιση των συμφερόντων των ιδιοκτητών ακινήτων, και κυρίως των μεγαλοϊδιοκτητών, αυτών που εκμεταλλεύονται δεκάδες ή εκατοντάδες ακίνητα, των μόνων που έχουν συμφέρον από τα υψηλά ενοίκια και τη χαμηλή προσφορά ακινήτων. Μια ματιά στο πόθεν έσχες των βουλευτών θα αρκούσε ως απάντηση στο «γιατί συμβαίνει αυτό», θα έλεγε κάποιος κακεντρεχής.
Αν θέλουμε πραγματικά να το πάμε προς τη σωστή κατεύθυνση και να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, πρέπει να σταματήσουμε τα ανώφελα επιδόματα και τις διαστρεβλώσεις της αγοράς, και να το κάνουμε όπως το Οστιν. Να αρχίσουμε, επιτέλους, να χτίζουμε κι εμείς.
Δικά σας τα συμπεράσματα – μα μη λέτε πως δεν ξέρατε!
Ζητούνται αληθινοί πολιτικοί!
