Οι χειρισμοί των μεν και τα ψέματα των δε, δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζουν από την ουσία της υπόθεσης – ότι η χώρα δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.
Μια σίγουρα σπουδαία και ανώδυνη μεταρρύθμιση που θα μπορούσε να κάνει ο κ. Μητσοτάκης, χωρίς να θίξει καμιά ομάδα ψηφοφόρων, θα ήταν να καταργήσει αυτήν την άχρηστη παράσταση όπου ο πρωθυπουργός εξαγγέλλει επικείμενα μέτρα της κυβέρνησης που συνίστανται σε παροχές, επιδοτήσεις και φοροελαφρύνσεις.
Για τα μέτρα που θα εξαγγελθούν στην ΔΕΘ, Σεπτ. 2025, γράφει ο Κώστας Καλλίτσης 31/8/25 Καθημερινή (δική μου η έμφαση) :
Τα μέτρα δεν συνιστούν διανομή καρπών μιας επιτυχούς οικονομικής πολιτικής, αλλά είναι απότοκα άγχους για τη διατήρηση της εξουσίας. Μέσα στην 6ετία μοιράστηκαν με χαλαρά κριτήρια απίστευτα λεφτά (περίπου 60 δισ. ευρώ) με αφορμή πανδημία και ενεργειακή κρίση και εισέρρευσαν πρωτοφανούς ύψους ευρωπαϊκοί πόροι από το ΤΑΑ, το ΕΣΠΑ και τη νέα ΚΑΠ (….) Οι επενδύσεις υστερούν από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, με άλλα λόγια η διαφορά παραγωγικού δυναμικού μεγαλώνει εις βάρος της Ελλάδας, και παραμένουμε ουραγοί στην παραγωγικότητα.(….)
Τα μέτρα που εξετάζονται ωχριούν μπροστά στις συνέπειες της διεύρυνσης των ανισοτήτων που έχει μεσολαβήσει. Πόροι και ευκαιρίες σπαταλήθηκαν, ιδέες και συνθήματα για μεταρρύθμιση, εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη ξέμειναν ως άψυχη διακόσμηση. Και παρά τα άπειρα λεφτά που κυκλοφορούν, έγινε μια πρωτοφανής αναδιανομή εις βάρος της εργασίας, με την καθήλωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό κερδών και το πιο άδικο και αντιαναπτυξιακό φορολογικό σύστημα της Ευρώπης. Ενδεικτικά: Ενώ στο ΑΕΠ το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν μεγαλύτερα από αυτά της εργασίας κατά 21,3 δισ. ευρώ, το 2024 ήταν μεγαλύτερα κατά 36,1 δισ. ευρώ, δηλαδή η διαφορά μεγάλωσε κατά 69,5%.(….)
Η 6ετία σημαδεύθηκε από το σκάνδαλο των υποκλοπών, την αδιαφορία που άνοιξε χώρο στην τραγωδία των Τεμπών, το οξύτατο στεγαστικό και την ακρίβεια, τη διαφθορά που ποτέ δεν είχε πάρει τέτοια έκταση – το ίδιο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν θα μπορούσε να συμβεί αν δεν υπήρχε διάχυτη αίσθηση διαφθοράς.
Αναμφίβολα πρέπει να υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον για τη βελτίωση των συνθηκών στην Πολιτεία, μα η διατήρηση της εξουσίας με τη λαφυραγώγηση του κράτους και η αίσθηση σπουδαιότητας δεν αφήνουν τους αλαζόνες πολιτικάντηδες μας να πραγματώσουν τις υποσχέσεις που δίνουν. Όλα αλλάζουν στα λόγια και όλα μένουν ίδια στην πράξη….
Αναφέροντας ως παράδειγμα το τραγικό ατύχημα στα Τέμπη, ο Νίκος Κωνσταντάρας σχολιάζει στο ίδιο φύλλο (Καθημερινή, 31/8/25) –
Και οι χειρισμοί της κυβέρνησης στην υπόθεση των Τεμπών ήταν πλούσιο λίπασμα για τους σπόρους της αμφισβήτησης, της απελπισίας και της οργής που συνοδεύουν τόσο τραυματικά γεγονότα – από την ημιπαραίτηση του αρμόδιου υπουργού και το μπάζωμα του χώρου, έως τα κυνικά κόλπα στη Βουλή. Η κυβέρνηση φέρει τεράστιες ευθύνες για το κλίμα που επικράτησε.
Οι χειρισμοί των μεν και τα ψέματα των δε δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζουν από την ουσία της υπόθεσης – ότι η χώρα δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Πουθενά. Από την επιλογή, εκπαίδευση και εποπτεία του ανθρώπινου δυναμικού έως την προμήθεια και συντήρηση συστημάτων, από τους ανθρώπους της βάρδιας έως τις κυβερνήσεις – και κυρίως αυτήν που κρατούσε την τύχη της χώρας στα χέρια της τη μοιραία νύχτα. Oπως και με την κρίση χρέους, ευθύνες δεν έχουν μόνο οι πολιτικοί αλλά και η Δικαιοσύνη, ο Τύπος, όλοι οι θεσμοί που δεν συνέβαλαν επαρκώς στη διαμόρφωση μιας πιο λειτουργικής και δίκαιης κοινωνίας. Η μακρόχρονη ανοχή για την ανεπάρκεια και για τη διαφθορά γεννά τέρατα. Τέρατα αληθινά, που δεν μας απασχολούν όσο τα ψέματα που –παρά τα κοντά τους πόδια– πάντα βρίσκονται μπροστά μας.
