Είναι πασίγνωστο πως οι πολιτικάντηδες κάθε απόχρωσης ψεύδονται αναίσχυντα με ελκυστικές υποσχέσεις τις οποίες θα αγνοήσουν μόλις καταλάβουν την ποθητή εξουσία και αρχίσουν να λαφυραγωγούν το κράτος.
Στο πρώτο άρθρο, ο Πάσχος Μανδραβέλης θίγει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας το οποίο η κυβέρνηση αγνοεί δίνοντας επιδοτήσεις κι έτσι διογκώνει, μάλιστα.
Καθημερινή 24/9/25
Έχει δίκιο η κ. Ντόρα Μπακογιάννη. «Δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί, νοσηλευτές, αστυνομικοί και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί αδυνατούν να βρουν σπίτι σε προσιτές τιμές. Αποτέλεσμα είναι οι ειδήσεις ντροπής που βλέπουμε τακτικά, με δασκάλους να ζουν σε κοντέινερ και αστυνομικούς να αναγκάζονται σε παραίτηση» («Καθημερινή», 21.9.2025).
Η πρόταση της πρώην υπουργού είναι να κάνουμε ό,τι και οι άλλοι. «Από τη Φρεγκόνα της Ιταλίας μέχρι το Σανσένσο της Ισπανίας, προσφέρουν σε δημόσιους λειτουργούς δωρεάν στέγαση, ακόμη και οικονομικά κίνητρα για να τους προσελκύσουν και να τους κρατήσουν εκεί για όλη τη χρονιά. Το κόστος για τις τοπικές κοινωνίες με τα υψηλά τουριστικά έσοδα είναι ευκαταφρόνητο. Για παράδειγμα, 5 ευρώ τον μήνα να έδινε ο κάθε επιχειρηματίας στη Σαντορίνη ή στην Κω, δεκάδες γιατροί και αστυνομικοί θα έβρισκαν ένα δωμάτιο να μείνουν».
Βεβαίως στην Ισπανία η τοπική αυτοδιοίκηση δεν δίνει μόνο το χαρτζιλίκι για τη στέγαση. Το κεντρικό κράτος θέτει μόνο το νομοθετικό πλαίσιο (π.χ. απαιτούμενα προσόντα), ορίζει πλαφόν προσλήψεων με δημοσιονομικά κριτήρια και μετά αφήνει τις τοπικές κοινωνίες να προσλάβουν όποιον ή όποια νομίζουν πως είναι καλύτερος/η για τα παιδιά τους. Στη Φινλανδία, με το καλύτερο παγκοσμίως εκπαιδευτικό σύστημα, οι δήμοι προκηρύσσουν τις θέσεις δασκάλων και καθηγητών, αποφασίζουν ποιους θέλουν και υπογράφουν τις συμβάσεις.
Δεν θα ήταν πιο απλό να εφαρμοστεί «μια τολμηρή μεταρρύθμιση, που ενισχύει την τοπική διαφάνεια και λογοδοσία. Μεταφέρουμε την αρμοδιότητα για τον ΕΝΦΙΑ από το κεντρικό κράτος στους δήμους. Είναι μια μεγάλη θεσμική τομή. Αλλάζει ουσιαστικά την αρχιτεκτονική του κράτους προς όφελος των τοπικών κοινωνιών»; Δεν το λέμε εμείς. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης τα έταζε όταν προσπαθούσε να γίνει πρωθυπουργός (15.9.2018).
Στο δεύτερο ο Σάκης Μουμτζής πάει πίσω στην πρωθυπουργία του μεγάλου ακάματου Κωστάκη όπου βλέπουμε την πλήρη εφαρμογή της λαφυραγώγησης και μάλιστα με τα χρήματα της ΕΕ.
Καθημερινή 24.09.2025
[Γράφει η] Βασίλη Κασκαρέλη με τίτλο «Η ελληνική τέλεια καταιγίδα» στην «Κυριακάτικη Καθημερινή», φ. 21/9. Πραγματεύεται τη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων από την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, ενώ ο ΟΠΕΚΕΠΕ σε μια δεκαετία κόστισε στην Ελλάδα ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε πρόστιμα στην Ε.Ε….
Βρισκόμαστε στις αρχές του σωτηρίου έτους 2009. Τότε που η παγκόσμια κρίση κτυπά και την πόρτα της «άριστα θωρακισμένης ελληνικής Οικονομίας». ….
Στις Βρυξέλλες πρόκειται να συζητηθεί το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης να ενισχυθούν οι αγρότες με 500 εκατομμύρια ευρώ. Αρμόδιος υπουργός ο κ. Σωτήρης Χατζηγάκης. Ο υπουργός επέμενε στη χρηματοδότηση και οι εταίροι μας τον προειδοποιούσαν πως είναι παράνομη και θα πρέπει να επιστραφεί εντόκως.
Ο υπουργός αγνόησε την επιτροπή και μοίρασε τα 500 εκατομμύρια, σε μια χρονιά που μύριζε εκλογές. Ο κ. Κασκαρέλης, ως ένας ευσυνείδητος άνθρωπος, ευθύς ως έληξε η κρίσιμη σύσκεψη και αντιληφθείς τις προθέσεις του κ. Χατζηγάκη, έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει τον Ελληνα πρωθυπουργό. Στην απάντηση του Κώστα Καραμανλή –όπως την καταγράφει ο πρέσβης– αποτυπώνεται το δράμα εκείνης της περιόδου. «Καλά έκανες και του τα είπες και τον πίεσες. Να του τα ξαναπείς πριν φύγει». Ολόκληρος πρωθυπουργός, αντί να σηκώσει αυτός το τηλέφωνο και να καταχεριάσει τον υπουργό του γιατί προχωρεί σε μια καραμπινάτη παρανομία, αφήνει αυτόν τον ρόλο σε έναν υπηρεσιακό παράγοντα. Δεν γνωρίζω αν αυτή ήταν η αντίληψή του για τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα ή αν απλώς αποκάλυπτε την παραίτησή του από τη διαχείριση της επελαύνουσας κρίσης.
Όλα μεταβάλλονται στον ελλαδικό μικρόκοσμο, μα τίποτα δεν αλλάζει.
