Πάντα απορούσα πως επέπλεε σαν λίγδα λαδιού! Γράφει, λοιπόν, ο αγαπητός Πάσχος Μανδραβέλης Καθημερινή 26/6/25:
Δεν ξέρουμε αν ισχύουν όλα αυτά για τα οποία κατηγορείται ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο ίδιος χαρακτήρισε το κατηγορητήριο «μπούρδα» (ΣKAΪ, 24.6.2026). Συνηγόρησε προς αυτήν την κατεύθυνση και ο Αδωνις Γεωργιάδης –ο οποίος μάλλον είναι μόνιμος τηλεθεατής της εκπομπής «Σήμερα» και παρεμβαίνει καθημερινώς με sms– χαρακτηρίζοντας την υπόθεση «διασκεδαστική».
Και συμπληρώνει επεξηγηματικά ο Μ. Τσιντσίνης στο ίδιο φύλλο:
Αν διαβάσει κανείς τα λόγια του, θα πει πως ήταν ταραγμένος. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, όμως, είναι πολύ έμπειρος για να αφήσει το συναίσθημα να υποσκάψει το πολιτικό του παράστημα. Ακόμη και οι κροτίδες αγανάκτησης –πως η υπόθεση για την οποία ελέγχεται «είναι μια μπούρδα», πως ο ίδιος δεν προτίθεται να απολογηθεί «σε κανένα κερατά»– δεν φαίνεται να προέκυψαν εκτός σκηνοθετικού πλάνου. Εμοιαζαν εναρμονισμένες με την υπερασπιστική γραμμή του statesman που εμφανίζεται για να πει ότι τα είχε όλα δηλωμένα, ότι είχε πάρει τυπικά την άδεια της Κομισιόν για να συνάψει σχέση έμμισθης εργασίας με τη ΜΚΟ του Παντσέρι – χωρίς, ωστόσο, να μπει στον κόπο να περιγράψει για ποιες ακριβώς υπηρεσίες αποζημιωνόταν. Η εξήγηση ίσως ήταν περιττή. Οι προσωπικότητες ευρωπαϊκής εμβέλειας δεν χρειάζεται να παράσχουν έργο για να πληρωθούν. Εξαργυρώσιμη είναι η ίδια η ακτινοβολία τους. Το όνομά τους.
Ο Πάσχος πάει πάρα πέρα στο «Από «ατυχία» σε «ατυχία» »…
Αγνοούμε επίσης αν οι όλες αρχές της Γηραιάς Ηπείρου –από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μέχρι τη βελγική Δικαιοσύνη– έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους να ψυχαγωγήσουν τον υπουργό Υγείας, ο οποίος έλεγε για τα κατηγορητήρια του ΟΠΕΚΕΠΕ ότι «προκαλούν γέλιο». Παρένθεση: το «όλες» αναφέρεται καθ’ υπερβολήν. Η ελληνική Δικαιοσύνη δεν κάνει τέτοια.
Πάντως, αν όλα αυτά δεν γίνονται για να διασκεδάσει ο κ. Γεωργιάδης, τότε η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε δραστικά μέτρα. Να κάνει π.χ. ένα ευχέλαιο στο Μαξίμου, διότι τα στελέχη της παράταξης διαρκώς μπλέκουν σε γελοίες παλιοϊστορίες. Ζητήθηκε η άρση ασυλίας υπουργών και βουλευτών διότι «προώθησαν ένα mail στον ΟΠΕΚΕΠΕ» και όχι γιατί παρενέβησαν για την ικανοποίηση αιτημάτων των ψηφοφόρων. Για «ένα mail» καταδικάστηκαν στελέχη της Ν.Δ. και όχι γιατί έγιναν κτήμα του κόμματος τα προσωπικά στοιχεία 25.000 ψηφοφόρων. Ο Μακάριος Λαζαρίδης ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί το κόμμα για «ένα διοικητικό λάθος» που τον αναβάθμισε σε μετακλητό «Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης» (Βουλή, 24.6.2026).
Eκατσαν και οι συμπτώσεις. Την ώρα που έσκασε το σκάνδαλο των πολεοδομιών, παραιτήθηκαν «για προσωπικούς λόγους» οι γενικοί γραμματείς των αρμόδιων για τα πολεοδομικά υπουργείων, συν η τεράστια σύμπτωση να παρακολουθούνται υπουργοί, στρατηγοί, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι κ.λπ. από «τέσσερις ιδιώτες». Η ατυχία εν προκειμένω ήταν ότι η ηγεσία του Αρείου Πάγου δεν είδε νέα στοιχεία για να ερευνήσει την υπόθεση, ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά για την κυβέρνηση.
Έτσι, ευτυχώς, σήμερα δεν χρειάζεται να γράψω εγώ περισσότερα…
