177. Φιλοσοφία: Σύγχυση (4)

177. Φιλοσοφία: Σύγχυση (4)

- in Φιλοσοφία
2

1. Μια άλλη λέξη για σύγχυση είναι «νοθεία». Η νοθεία είναι η σύμμειξη δύο διαφορετικών μα παρόμοιων ουσιών με στόχο την εξαπάτηση.

Κάθε μορφή σύγχυσης συνεπάγεται αυταπάτη ή εξαπάτηση: αυταπάτη του συγχυσμένου κι εξαπάτηση του ίδιου και άλλων – όπως ο κ Τσίπρας.

2. Η αυξανόμενη απόρριψη των μεταναστών εκδηλώνει αυτή τη σύγχυση που είναι και απάτη. Οι λαοί όλοι σχεδόν της Ευρώπης είναι μετανάστες (εκτός των Βάσκων και Ετρούσκων ίσως και Σκωτσέζων): Σκανδιναβοί, Γερμανοί, Αγγλοσάξονες, Βέλγοι, Γάλλοι, Ισπανοί, Ιταλοί, Ούγγροι, Πολωνοί, Βαλτικοί – όλοι ήρθαν από την Ανατολή. Όλοι είναι τα αρχαία Γερμανικά, Ιταλικά (Λατινικά), Ελληνικά, Σλαβικά, Ουραλικά φύλα που μετανάστευσαν πριν από 3 και περισσότερες χιλιετίες. Πολλοί από αυτούς πολύ αργότερα μετανάστευσαν στην Αμερική, Αφρική και Αυστραλία από τον 16ο ως τον 20ο αιώνα: Άγγλοι, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Γερμανοί, Ολλανδοί, Σκανδιναβοί κλπ.

Πιο πρόσφατα οι Ούγγροι μετανάστευσαν κατά την εξέγερσή τους το 1956. Οι Έλληνες μετανάστευσαν στο μεσοπόλεμο και μετά τον εμφύλιο (μα και τώρα με την οικονομική κρίση).

Οπότε όλοι θα έπρεπε να αποδεχθούν τους νέους μετανάστες εξηγώντας όμως πως θα πρέπει και αυτοί να αποδεχθούν και να σεβαστούν τα εδραιωμένα ήθη κι έθιμα των λαών που τους δέχονται.

3. Στη χώρα της τρελής ροδιάς δεν υπήρξε ποτέ καμιά προσπάθεια οι μορφωμένοι και ισχυροί να διδάξουν τις αμόρφωτες και αδύναμες μάζες του λαού το δίκαιο και ορθό – και με το παράδειγμα καλής συμπεριφοράς και με σχολική εκπαίδευση και γενικότερη ενημέρωση.

Για να γυριστούν μερικές σκηνές ταινίας στο Σούνιο, χρειάστηκε η επέμβαση του πρωθυπουργού αφού οι Αρχαιολόγοι και το υπουργείο Πολιτισμού υπηρετούν πλέον μόνο αναρχοαριστερές αντιλήψεις.

Το ΠΑΜΕ, το εκτελεστικό συνδικαλιστικό όργανο μπρατσάκηδων του ΚΚΕ, ανέβασε τα πανό του με τις αηδιαστικές απαιτήσεις του για το ένα και το άλλο, μα τότε δεν άνοιξε ρουθούνι από τις αρχές (ΚΑΣ και υπουργείο Πολιτισμού) που διαφυλάττουν δήθεν την εθνική πολιτισμική μας κληρονομιά.

Πρόσφατα, (Ιούνιος ’18) ο Ρουβίκωνας, μια αντιεξουσιαστική οργάνωση μπαχαλάκηδων που θα έπρεπε να καταδικαστούν σε καταναγκαστικά έργα ισοβίως, επίσης ανέβασαν τα πανό τους για τον αρχιδολοφόνο Δ. Κουφοντίνα να πάρει άδεια από τη φυλακή.

Πάλι δεν άνοιξε ρουθούνι. Οι αρχαιοφύλακες και κλειδοκράτορες καταφανώς υπηρετούν όχι το έθνος ή/και, έστω, το δημόσιο, μα μόνο την αρρωστημένη αναρχοαριστερή ιδεοληψία Ακόμα και το πασίγνωστο εθνικό μας έμβλημα, ο Παρθενώνας, γίνεται εργαλείο για αναρχοαριστερή προπαγάνδα.

4. Το «μακεδονικό» ή «σκοπιανό» δεν είναι εθνικό θέμα ούτε ο κ. Τσίπρας (και όσοι άλλοι έχουν ασχοληθεί) καταλαβαίνει το ελάχιστο περί αυτού. Αυτό είναι μια άποψη, ένα κατάλοιπο της Μεγάλης Ιδέας που ταλάνιζε τους προπάτορές μας και οδήγησε σε καταστροφές. (Η ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα ήταν από το 1930 και δώθε κάτι παρόμοιο.)

Και ο κ. Τσίπρας με τον κ. Κοτζιά που τόσο επαίρονται και κομπάζουν για το διεθνές κύρος που απέκτησαν με τη συμφωνία, αγνοούν και ιστορία και την άτσαλη, λαϊκίστικη, αντιφατική, βλακωδέστατη προσέγγισή τους μα κυρίως το ότι είναι ο κ. Ζάεφ που έκανε το μεγάλο βήμα και τελικά τους τούμπαρε παίρνοντας περισσότερα από μας!

Οι Μακεδόνες της Βόρειας Μακεδονίας δεν μπορούν, και αμφιβάλλω αν θέλουν, να υφαρπάξουν την ελληνική παράδοση και κουλτούρα του Αλέξανδρου και της ιστορικής συνέχειάς τους. Πολλοί Έλληνες το πιστεύουν αβάσιμα. Όσοι θέλουν και από τις δυο πλευρές μια έντιμη συμβιβαστική λύση, όπου και οι δυο πρέπει να δώσουν κάτι παραμερίζοντας αραχνιασμένες προκαταλήψεις, δεν είναι μειοδότες ή προδότες ή ξέρουν κατ’ ανάγκη πόσο πρέπει να παραχωρήσουν.

Το πρόβλημα του κ. Τσίπρα και των υποστηρικτών του είναι πως πάσχουν από άγνοια και αλαζονεία και οι πρακτικές τους είναι χωριατών απολίτιστων.

5. Μόνον ένας πολύ συγχυσμένος νους, ή ένα μυαλό μικρό σαν μούρο, συμπεριφέρεται όπως οι αναρχοαριστεροί.

Δεν μπορούν να λύσουν την οικονομική κρίση (ενώ η παγκόσμια ύφεση πέρασε ήδη το 2010) και άλλες χώρες (Κύπρος κλπ.) εξήλθαν από τα μνημόνια και ευημερούν: δεν θέλουν να πειράξουν το όσιο Δημόσιο.

Δεν έχουν ιδέα πώς να προσεγγίσουν την ΕΕ μα ούτε και τους γείτονες μας Τούρκους. Απλούστατα δεν έχουν ιδέα από διπλωματία.

Παρά τις μεγαλόστομες εξαγγελίες των τσιπριστών για τους μετανάστες εδώ και τα σαχλά συνθήματά τους αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας, φέρονται στους δύσμοιρους μετανάστες σαν ζώα ή σαν τρίτης κατηγορίας ανθρώπους. Και τους δέχονται εξ ανάγκης διότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς!

Ο τρόπος με τον οποίο προέβαλαν το πολύ υπαρκτό μα παντελώς ανεξερεύνητο σκάνδαλο Νοβάρτις και οι χυδαιότατες κατηγορίες που δίχως καμιά απόδειξη εκτοξεύουν κατά αντιπάλων δείχνουν πάλι πανικό από σύγχυση.

Η δε επίμονη εξοντωτική επίθεσή τους κατά του Ανδρέα Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ δείχνει τη σύγχυση, τη σύμμειξη ανόμοιων αντιλήψεων, εμμονών κα προκαταλήψεων, όπως στη φασιστική νοοτροπία ενός Χίτλερ.

Αλλά αυτές είναι τάσεις στη νοοτροπία των Ελλήνων γενικά, αλλιώς δεν θα εκδηλώνονταν τόσο έντονα στους κυβερνώντες και, φυσικά, όποτε οι κυβερνώντες τις προώθησαν, δεν θα έβρισκαν απήχηση και συμπάθεια.

2 Comments

  1. Πύλαρος

    "…όλοι θα έπρεπε να αποδεχθούν τους νέους μετανάστες εξηγώντας όμως πως θα πρέπει και αυτοί να αποδεχθούν και να σεβαστούν τα εδραιωμένα ήθη κι έθιμα των λαών που τους δέχονται…"

    Δεν είμαι βέβαιος τι σημαίνει στην πράξη η "αποδοχή" των νέων μεταναστών στην οποία αναφέρεστε. Να μην φυλάσσουν τα οργανωμένα κράτη τα σύνορά τους ώστε να ελέγχεται η είσοδος πολιτών από τρίτες χώρες, ώστε αυτή να γίνεται μόνο υπό τις προϋποθέσεις που θέτουν τα κράτη υποδοχής; Να μην εναντιώνονται οι πολίτες των κρατών υποδοχής στη συχνή υποβάθμιση της καθημερινότητάς τους από πολίτες τρίτων χωρών με ολότελα διαφορετικές αρχές, αξίες και συνήθειες που εκδηλώνουν ανεμπόδιστα;

    Ακόμη και οι πρόσφυγες πολέμου θα πρέπει να γίνονται ανεξέλεγκτα δεκτοί από άλλα κράτη, απλώς και μόνο λόγω της ιδιότητας του πρόσφυγα και συναισθηματικών αντιλήψεων περί ανθρωπισμού, αλληλεγγύης κλπ που ευδοκιμούν στο Δυτικό κόσμο;

    Δεν είναι ευθύνη αλλά και καθήκον των πολιτών φτωχών χωρών (Αφρική, Ασία, Λ. Αμερική κλπ) να εργασθούν για να παράξουν πλούτο για τους ίδιους και τις κοινότητές τους, αντί να μεταναστεύουν σε άλλες, "πλούσιες" χώρες; Το ίδιο δεν ισχύει για τους πολίτες χωρών που βρίσκονται σε πόλεμο, όπου θα πρέπει να παραμείνουν σε αυτές και να πολεμήσουν μέχρι να εδραιωθεί ειρήνη και δικαιοσύνη, αντί να μεταναστεύουν σε άλλες, "ειρηνικές" χώρες;

    Τι ακριβώς εννοείτε;

    1. Νικόδημος

      Αγαπητέ Πύλαρε,

      Το θέμα έχει, όπως δείχνεις να κατανοείς, μερικές λεπτότερες πτυχές.

      Υπάρχουν νόμιμοι μετανάστες και μπουλούκια παράνομων.

      (1). Για τους νόμιμους που έχουν πάρει βίζα και άδεια εγκατάστασης σε μια χώρα δεν υπάρχει ζήτημα. Μα και αυτοί πρέπει να δεχθούν την ευθύνη πως θα σεβαστούν τα ήθη κι έθιμα της χώρας και δεν θα τα αντιστρατεύονται με οποιονδήποτε τρόπο. Θα πρέπει να εγκαταλείπουν οποιοδήποτε δικό τους παλαιό έθιμο αντιστρατεύεται τα ισχύοντα νόμιμα στη νέα τους χώρα. Ας διατηρούν τη λατρεία, γλώσσα, ενδυμασία, διατροφή και ό,τι άλλο, εφόσον δεν προκαλεί.

      (2). Από τους “παράνομους” ξεχωρίζουμε τους πολιτικούς πρόσφυγες που ζητούν άσυλο λόγω διώξεων στο δικτατορικό καθεστώς της χώρας τους (πχ. Τουρκία).

      (3). Οι άλλοι όλοι θα πρέπει να εξετάζονται εξονυχιστικά και μόνον όσοι έχουν να προσφέρουν κάποια επιθυμητή δεξιότητα ή θέλουν κι έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν, να γίνονται δεκτοί (και τυχόν οικογένεια, αφού αποδείξουν την αξία τους) με τους ίδιους όρους όπως στο (1).

      (4). Οι άλλοι όλοι να επιστρέφονται στη χώρα προέλευσής τους με τη σύσταση να προσπαθήσουν να βελτιώσουν τις συνθήκες στη δική τους χώρα – είτε πολεμώντας είτε δουλεύοντας, ανάλογα.

      (5). Οι πιο προηγμένες χώρες δεν έχουν καμιά υποχρέωση να προσφέρουν μόνιμη εγκατάσταση στα μπουλούκια παράνομων μεταναστών. Αυτό θα ήταν κατάχρηση του ανθρωπιστικού πνεύματος ένας φθηνός και ανεύθυνος συναισθηματισμός.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

74. Μύθοι: Ο ευσεβής και ο μπαρμπέρης

Αυτή είναι μια βουδιστική ιστορία από τις πολλές