για να βγάλεις ένα αγκάθι από το χέρι ή το πόδι σου, παίρνεις ένα άλλο και αφού βγάλεις το ένα, τα πετάς και τα δύο.
Δεν υπάρχει καμιά πράξη που θα επιφέρει τη Φώτιση. Όλες οι πράξεις στο υλικό και νοητικό επίπεδο ανήκουν στον κόσμο των μορφών και ονομασιών, στον κόσμο της άγνοιας ή παρανόησης. Οπότε δεν μπορούν να επιφέρουν ένα αποτέλεσμα, μια κατάσταση, που ανήκει στον κόσμο της πραγματικότητας ή αλήθειας. Ο κόσμος της άγνοιας, στο υλικό ή νοητικό επίπεδο, αλλάζει ακατάπαυστα, όπως διαπιστώνουμε ακατάπαυστα. Η πραγματικότητα, αληθινή και απόλυτη, δεν αλλάζει.
Ας το θέσω διαφορετικά. Ο Εαυτός, όπως λένε οι Ουπανισάδες και η φιλοσοφία Βεδάντα, είναι τέλειος, πλήρης: είναι αμετάβλητη επίγνωση με Αυτοσυνειδησία. Κανένα “εγώ” δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει εκείνος ο Εαυτός. Απεναντίας, όταν φύγουν από τον νοητικό κόσμο τα μεταβαλλόμενα εγώ, ο Εαυτός θα βρεθεί να είναι παρών ως αγνή Αυτοσυνειδησία.
Έχουμε συνηθίσει να λύνουμε τα προβλήματα του γνωστού κόσμου όπου υπάρχουμε και κινούμαστε ως ενσωματωμένα όντα με τη χρήση του νου. Μας είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε πως το πολυάσχολο μυαλό μας δεν μπορεί με τον ίδιο τρόπο, μέσω υπολογισμών και σχεδιασμών, να επιφέρει τη Φώτιση της Αυτοσυνειδησίας. Από αυτήν την άποψη όλα τα βιβλία περί Αυτογνωσίας, Λύτρωσης, Φώτισης και παρόμοια είναι άχρηστα. Όσες διαλέξεις, όσα μαθήματα κι αν παρακολουθήσεις, δεν θα έχεις λύτρωση ή φώτιση. Διότι αυτά όλα ανήκουν στον κόσμο της άγνοιας.
Αλλά, όπως λέγεται στη Βεδική Παράδοση, συχνά για να βγάλεις ένα αγκάθι από το χέρι ή το πόδι σου παίρνεις ένα άλλο και αφού βγάλεις το ένα, τα πετάς και τα δύο. Έτσι στα βιβλία (και οι Ουπανισάδες βιβλία έχουν γίνει πλέον) και στις ομιλίες ή διαλέξεις υπάρχουν βοηθητικά στοιχεία και χρήσιμες συμβουλές. Υπάρχουν Σχολές με μαθήματα μεθοδικά για αυτοβελτίωση, γιόγκα, διαλογισμό, πνευματική ανάπτυξη κ.λπ. Μερικές είναι θεοπάλαβες. Άλλες μπορεί να είναι πολύ καλές. Αυτές επίσης παρέχουν χρήσιμα βοηθητικά στοιχεία.
Όχι για την ίδια τη φώτιση, αλλά για την εκδίωξη των εμποδίων που είναι μορφές και συνήθειες της άγνοιας και των παρανοήσεών μας. Δεν υπάρχει μέθοδος για τη φώτιση καθαυτή. Ούτε ο καλύτερος δάσκαλος ούτε το καλύτερο σύστημα διαλογισμού δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Αλλά οι οδηγίες και συμβουλές και ορισμένες πρακτικές βοηθούν να παραμερίσεις και να βγάλεις τα αγκάθια της παρανόησης, έτσι που τελικά, με την εξάγνιση του νου, ο Εαυτός παρουσιάζεται στην αληθινή φύση του ως αμετάβλητη Αυτοσυνειδησία, δίχως μορφή, εγωισμό και περιορισμούς.
Η διαδικασία αποβολής των αγκαθιών συνίσταται στο να αναγνωρίσει ο νους πως ο Εαυτός δεν είναι τα φλύαρα, διεκδικητικά και βραχύβια εγώ, που διαδέχονται το ένα το άλλο στον ψυχισμό μας με τη μορφή επιθυμιών, αντιλήψεων και, κυρίως, ταυτίσεων. Δεν είμαστε η εθνικότητά μας, το φύλο μας, το επάγγελμά μας, γιος ή αδελφή, πατέρας ή μητέρα. Αυτά τα γνωρίσματα είναι ρόλοι που παίζουμε στο θέατρο της ζωής και οφείλουμε να μάθουμε να τους παίζουμε πολύ καλά. Μα για την πνευματική ανάπτυξη είναι αγκάθια. Η αποταύτιση μέσω απόσπασης είναι αναγκαία, μα δεν είναι η φώτιση.
