“Να τρέχετε αργά αργά, της νύχτας άλογα!”
Έτσι παρακαλούσε ο Οβίδιος (Ρωμαίος ποιητής, 43πκχ – 17κχ), όταν τη νύχτα ήταν στην αγκαλιά της ερωμένης του.
Lente lente currite noctis equi….
Με τα ίδια λόγια του Οβίδιου μα για άλλο λόγο παρακαλούσε και ο Δόκτωρ Φάουστους τη νύχτα που ερχόταν ο Μεφιστοφελής να πάρει την ψυχή του όπως είχαν συμφωνήσει (στο δραματικό έργο του Cristopher Marlow, 1564-1593).
Πόσο αργά περνά ο χρόνος για το νήπιο και πόσο γρήγορα για τους ηλικιωμένους.
Περνά αργά όταν περιμένεις. Γρήγορα όταν έχεις αργήσει!
Είναι θανατερά θλιμμένος, όταν θλίβεσαι και τόσο σύντομος, όταν αισθάνεσαι ευτυχία!
Μα μοιάζει ατελείωτος, όταν πονάς.
Και φαίνεται τόσο αργόρρυθμος, όταν βαριέσαι!
Σε κάθε περίσταση του χρόνου η ροή χρωματίζεται από τη διάθεση της στιγμής, όποιο συναίσθημα κυριαρχεί, όχι κάποιο ρολόι.
Οπότε, να νιώθετε όμορφα και καλά, να έχετε χρόνια ωραία και πολλά!
