Ξένη ταινία. Μια όμορφη, πλούσια παντρεμένη με γιο 8 ή 9 ετών και επιτυχημένο επιχειρηματία σύζυγο – ωραίος κι αυτός, γενναιόδωρος, λογικός, τρυφερός. Η κυρία συναντά έναν νεότερο, ελκυστικό άντρα και τον ερωτεύεται. (Θα μπορούσε να ήταν άντρας παντρεμένος κλπ.)
“Το πεπρωμένο μας έφερε κοντά”, του λέει.
Είναι συνηθέστατο φαινόμενο να αποδίδουμε την αιτία για τις δικές μας επιλογές και πράξεις όχι στις δικές μας επιθυμίες και παρορμήσεις μα σε εξωγενείς παράγοντες, μεταφυσικές δυνάμεις, θεότητες ή τη μοίρα.
Τί είναι αυτή η μοίρα ή το πεπρωμένο και πώς στην ευχή μας κάνει να ερωτευτούμε ή ξε-ερωτευτούμε κάποιο πρόσωπο;
Όταν σε ένα εστιατόριο κοιτάς το μενού και διαλέγεις μια κρεμμυδόσουπα και άλλα διάφορα, αποδίδεις τις επιλογές σου στο πεπρωμένο;
Και στην περίπτωση του εστιατορίου και στην περίπτωση του ελκυστικού προσώπου η επιλογή είναι μια καθαρά δική μας ψυχολογική ενέργεια. Εσύ διαλέγεις την κρεμμυδόσουπα, ή ό,τι άλλο, κι εσύ αφήνεσαι στην ερωτική παρόρμηση – με ένα μίγμα κινήτρων όπως συνήθεια, επιθυμία για κάτι καινούριο ή ό,τι άλλο, περνά από τον νου σου εκείνη την ώρα.
Το πεπρωμένο, θεότητες, μαγείες κλπ. που ακόμα και σήμερα απασχολούν τα μυαλά μας σε τεράστια έκταση, δεν υπάρχουν και δεν υπήρξαν ποτέ παρά μόνο σε μυθολογίες και ως αχρείαστες δικαιολογίες.
