Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη

Επιλογές από τη συνέντευξη που έδωσε ο Κ. Δασκαλάκης στον Γιάννη Πανταζόπουλο και δημοσιεύθηκε στη LifO.

– Ποια ήταν η δική σας εμπειρία από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;

Είχα την ευκαιρία να πάω σε ένα καλό δημόσιο σχολείο, το Βαρβάκειο. Ακόμα κι εκεί όμως δεν υπήρχαν ευκαιρίες να καλλιεργήσω περαιτέρω τα ενδιαφέροντα μου.

Στο Μετσόβιο, ως φοιτητής στους Ηλεκτρολόγους, ήρθα αντιμέτωπος με όλα τα κακώς κείμενα του ελληνικού πανεπιστημίου, τις καταλήψεις, τα ξεπερασμένα ακαδημαϊκά εγχειρίδια, την αναντιστοιχία υποδομών και αριθμού φοιτητών, καθώς και τη χυδαία διασύνδεση ανάμεσα στις φοιτητικές παρατάξεις, το διδακτικό προσωπικό και τα πολιτικά κόμματα.

Μιλάμε για μια φαύλη κατάσταση που εξυπηρετεί το συμφέρον μιας μικρής ομάδας και καταστρέφει το μέλλον των υπολοίπων και κατ’ επέκταση μιας ολόκληρης χώρας.

– Όταν φύγατε από την Ελλάδα, πόσο διαφορετικό ήταν το εκπαιδευτικό επίπεδο που αντιμετωπίσατε;

Βρέθηκα διδακτορικός φοιτητής της επιστήμης υπολογιστών στις ΗΠΑ σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ.

Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση με το που πάτησα εκεί ήταν η φοβερή ποιότητα καθηγητών και συμφοιτητών, όπως και η φοβερή οργάνωση. Αριστεία παντού.

Στο προπτυχιακό επίπεδο, που βέβαια δεν το έζησα ως φοιτητής, αλλά το ζω από την άλλη πλευρά, ως καθηγητής πλέον, δεν δηλώνεις τι θες να σπουδάσεις προτού εισαχθείς στο πανεπιστήμιο. Παίρνεις έναν χρόνο μαθημάτων και μετά αποφασίζεις. Επιπλέον, αν στην πορεία θελήσεις να αλλάξεις πεδίο, μπορείς εύκολα να κάνεις τη μετάβαση.

Στο ΜΙΤ αυτό που χαίρομαι, επίσης, είναι ότι αφενός μεν ο αριθμός μαθημάτων ανά εξάμηνο είναι πολύ μικρότερος από αυτόν του Πολυτεχνείου, αφετέρου δε για να πάρεις πτυχίο ανεξαρτήτως πεδίου χρειάζεσαι τουλάχιστον ένα μάθημα ανθρωπιστικών σπουδών ανά εξάμηνο.

– Τα παραδοσιακά μοντέλα εργασίας θα καταργηθούν;

Ασφαλώς. Όπως συνέβη και στις άλλες βιομηχανικές επαναστάσεις, θα υπάρξει ένας σημαντικός μετασχηματισμός στην αγορά εργασίας.

Μια γεύση μόνο για τον βαθμό και την ταχύτητα που οι καινούργιες τεχνολογίες μπορούν να φέρουν αλλαγές δίνουν τα πρόσφατα παραδείγματα εφαρμογών όπως οι Uber, Lyft και Taxibeat, που έχουν αλλάξει εντελώς τον τομέα των μεταφορών, και του Airbnb, που έχει αλλάξει την ενοικίαση ακινήτων και τον τουρισμό.

Στο μέλλον, οι εξελίξεις θα είναι πιο ραγδαίες. Ελπίζουμε ότι ο άνθρωπος θα αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από μηχανές στις λιγότερο δημιουργικές εργασίες και θα αποδεσμευτεί έτσι προς δημιουργικότερες εργασίες που οι μηχανές δεν μπορούν να κάνουν.

Η μετατόπιση του εργατικού δυναμικού που θα προκύψει θα επιβάλει προσαρμοστικότητα. Οφείλουμε να φροντίσουμε για την επανεκπαίδευση και την προστασία αυτών που θα χάσουν τη δουλειά τους.

Τα οφέλη που θα προκύψουν από τη χρήση νέων τεχνολογιών πρέπει να μοιραστούν δίκαια και ορθολογικά, αντί να ωφεληθούν μόνο τα τεχνολογικά μονοπώλια. Χρειαζόμαστε ένα καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο.

 – Σε αυτήν τη λογική δεν συγκαταλέγονται και τα fake news που μπορεί να επηρεάσουν μια ολόκληρη κοινωνία;

Ναι, για δύο λόγους. Αφενός γιατί τα fake news είναι στοχευμένα και πατάνε πάνω στις δικές μας προκαταλήψεις, όπως αυτές αποτυπώνονται στη συμπεριφορά μας στο Ίντερνετ.

Αφετέρου γιατί ο κώδικας πολλών από τις πλατφόρμες που χρησιμοποιούμε για την ενημέρωσή μας δεν είναι ανοιχτός κι έτσι δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε πόσο αντιπροσωπευτικές είναι οι ειδήσεις που βλέπουμε μπροστά μας και πώς κάποιος κακός παίκτης θα μπορούσε να τις έχει επηρεάσει.

Τα fake news έχουν εξελιχθεί σε μείζονα απειλή για τη δημοκρατία. Χρειάζεται να αναπτύξουμε τεχνολογία και νομοθεσία για την αντιμετώπισή τους.

 – Τι πιστεύετε για την οικονομική κρίση; Ποιος έφταιξε;

Αν και προδιαγεγραμμένη στο DNA της ελληνικής οικονομίας, η κρίση ήταν σίγουρα ένα μεγάλο σοκ για όλους. Σε κάποιους έφερε κρίση συνείδησης. Σκέφτηκαν, «γιατί φτάσαμε εδώ;». Άλλοι έψαξαν ευθύνες αλλού και αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος για πάσης φύσεως λαϊκισμό.

Η αλήθεια, όμως, είναι η εξής: και να μας χάριζαν όλο το χρέος αύριο, η χώρα δεν θα σωζόταν. Έχει σοβαρά δομικά προβλήματα. Πρέπει να βελτιώσει τις παραγωγικές της διαδικασίες και το κράτος δικαίου και να γίνει ανταγωνιστική. Διαφορετικά, πάλι δανεικά θα χρειαστούν.

Εύχομαι, επιτέλους, να φυσήξει ένας άνεμος αλλαγής και απόρριψης του ανώμαλου τρόπου που τα πράγματα γίνονται στην Ελλάδα.



– Σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον πώς μια χώρα είναι ικανή να ανταγωνιστεί αυτούς που ήδη προπορεύονται;

Για να επιβιώσουμε πρέπει να παίξουμε παιχνίδι παγκοσμίου επίπεδου. Οι προστατευτισμοί του παρελθόντος μάς τελείωσαν.

Πρέπει να βελτιώσουμε τις παραγωγικές μας διαδικασίες, να εκμεταλλευτούμε τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα και να εξαγάγουμε. Πρέπει να επενδύσουμε σε ανάπτυξη και να θέσουμε εθνικούς στόχους.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να χάσει το τρένο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, γιατί μπορεί να είναι το τελευταίο.

– Υπήρξε κάτι που να μάθαμε ως κοινωνία στα χρόνια της οικονομικής κρίσης;

Θα δείξει. Σίγουρα πολλοί μύθοι κατέρρευσαν και πολλά προσωπεία έπεσαν. Περιμένω να δω τι πορεία θα χαράξουμε τα επόμενα λίγα χρόνια και θα σου πω.

– Τι είναι αυτό που θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;



Την αγάπη. Να σέβεσαι τους άλλους και να έχεις θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία.

– Το μέλλον σε ποιους ανήκει;



Σε αυτούς που χαίρονται αυτό που κάνουν και απολαμβάνουν τη διαδρομή. Σε αυτούς που έχουν πάθος, αλλά δεν είναι ανυπόμονοι. Στους τολμηρούς που δεν το βάζουν κάτω.

Πηγή: LiFO.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

Ουδείς αγάπησε την αξιολόγηση

Σάκης Μουμτζής Έγινε γνωστό πως η αξιολόγηση των