Κώστας Καλλίτσης 04.10.2026
Σε ποιον οφείλεται η γενικευμένη, οριζόντια ρύθμιση χρεών προς το Δημόσιο σε 120 δόσεις; Η αντιπολίτευση λέει –όχι αβάσιμα– ότι οφείλεται σε αυτήν.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός μέχρι πρότινος ήταν κατηγορηματικός πως δεν πρόκειται να νομοθετήσει αυτήν τη ρύθμιση διότι έτσι θα κατέστρεφε την «κουλτούρα πληρωμών», ο υπουργός Οικονομικών επεξηγούσε ότι οι 120 δόσεις δεν θα θεσπιστούν διότι, πολύ απλά, δεν χρειάζονται καθότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατήγγειλε την αντιπολίτευση ότι ανακυκλώνει παλιές κακές συνταγές. Τελικά, ο πρωθυπουργός σκέφτηκε ότι δεν χάθηκε ο κόσμος κι αν παραμεριστεί λίγο η «κουλτούρα πληρωμών», ο υπουργός Οικονομικών αντελήφθη ότι, ε, υπάρχει κάποιο προβληματάκι και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατέληξε πως ό,τι είναι παλιό δεν είναι, σώνει και καλά, κακό.
Είναι επίσης αλήθεια ότι την πρόταση της ρύθμισης σε 120 δόσεις την είχε προτείνει και την προωθούσε συστηματικά η αντιπολίτευση, με πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Τον περασμένο Ιούνιο η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει, για πέμπτη φορά μετά το 2022, πρόταση που προέβλεπε ρύθμιση του 70% μιας οφειλής σε έως 120 δόσεις και, εφόσον ο οφειλέτης φανεί συνεπής, διαγραφή του υπόλοιπου 30%. Και στα τέλη Σεπτεμβρίου, σε επίσκεψή του στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, πρότεινε ρύθμιση με έως 120 δόσεις για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές, με διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων αλλά και με παράλληλη επιβράβευση των συνεπών, και ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.
Οι γενικευμένου χαρακτήρα ρυθμίσεις οφειλών στο Δημόσιο είναι σύνηθες παράγωγο μιας εν Ελλάδι προεκλογικής περιόδου. Στα τέλη Οκτωβρίου 2014, με τις πρόωρες εκλογές σε λίγους μήνες, θεσπίστηκαν οι 100 δόσεις. Πριν από τις εκλογές του 2019, δόθηκαν για πρώτη φορά 120 δόσεις. Λίγο πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2023, η κυβέρνηση αναβίωσε παλαιότερες ρυθμίσεις και προσέθεσε άλλη μία, αυτή τη φορά με 72 δόσεις. Και τον Απρίλιο του 2024, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, αναβίωσε ρυθμίσεις που προέβλεπαν 72, 100 και 120 δόσεις. Σε προεκλογικές περιόδους εμφανίζεται και μια κάποια ευαισθησία σε μεγάλα λαϊκά προβλήματα. Αραγε για να λυθεί το πρόβλημα ή για ψηφοθηρία με αφορμή αυτό;
Το πρόβλημα είναι υπαρκτό, σε μια κοινωνία που πέρασε βαριά κρίση και δεν έχει καταφέρει να συνέλθει από τα χρέη – με μεγάλες ευθύνες (και) των τραπεζών. Αλλ’ επειδή το κράτος μας παραμένει (σκοπίμως) ανίκανο να βοηθήσει όποιον έχει πραγματικό πρόβλημα και δεν είναι απατεώνας, επιλέγονται σε πρωτοφανή έκταση οριζόντιες ρυθμίσεις. Κάποιους τους εξυπηρετούν. Κάποιους άλλους όχι, παρόλο που θα ήθελαν να τους δοθεί η δυνατότητα να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Σε κάποιους άλλους, αντιθέτως, δίνουν την ευκαιρία να μην πληρώσουν, ενώ είχαν τα λεφτά – προτιμούν να τα κρατήσουν και να μπουν στη ρύθμιση. Κάποιοι άλλοι, τέλος, οι περισσότεροι, νιώθουν βλάκες. Είναι όσοι πληρώνουν ή/και ζορίζονται για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους εγκαίρως, στη μοναδική ίσως χώρα του κόσμου που παρέχει τη γενικευμένη ευχέρεια να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου όχι όταν πρέπει, αλλά σε βάθος 10ετίας.
