Δημήτρης Ρηγόπουλος 10.10.2026
Τι μυστήριο πράγμα! Πόσο εύκολα αναστέλλεται η λειτουργία σιδηροδρομικών γραμμών στην Ελλάδα και πόσο δύσκολα επιστρέφουμε στην προηγούμενη κατάσταση. Στις 12 Μαρτίου 2026 αποφασίστηκε από τον ΟΣΕ η αναστολή των δρομολογίων του Οδοντωτού σιδηροδρόμου λόγω κατολισθήσεων και πτώσεων βράχων από τον Χελμό. Επτά μήνες μετά και οι επιχειρηματίες του Διακοπτού και των Καλαβρύτων, που πλήττονται άμεσα οικονομικά από την απότομη πτώση της επισκεψιμότητας, λαμβάνουν μόνον αόριστες υποσχέσεις για το όχι πολύ ορατό μέλλον… Και μόλις πριν από λίγες ημέρες το Ελεγκτικό Συνέδριο μπλόκαρε την προγραμματική σύμβαση για τη μελέτη επαναλειτουργίας, προσθέτοντας μια νέα γραφειοκρατική εκκρεμότητα.
Παίρνουν και αυτοί μια γεύση από την αγωνία των κυβερνώντων και εν γένει του πολιτικού μας κόσμου για τη μακροημέρευση και την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου στη χώρα μας. Ολη η Ευρώπη, από τη Λισσαβώνα μέχρι το Ταλίν και από το Αμστερνταμ μέχρι το Βουκουρέστι, δικτυώνεται με τρένα υψηλής ταχύτητας κι εμείς αγκομαχούμε να αποκαταστήσουμε τη μία και μοναδική κάθετη σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.
Γιατί μπορεί τα έργα αποκατάστασης της σιδηροδρομικής υποδομής στη Θεσσαλία να ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο, τα συστήματα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης να τέθηκαν σε δοκιμαστική λειτουργία στις αρχές Σεπτεμβρίου, αλλά έχουμε ακόμη… δρόμο ώστε να υπάρξει ηλεκτροκίνηση σε όλο το απαιτούμενο μήκος. Ηδη η ολοκλήρωση των εργασιών σηματοδότησης, τηλεδιοίκησης, ηλεκτροκίνησης και ETCS στο τμήμα Παλαιοφάρσαλος – Κραννώνας έχει πάρει παράταση για τις 29 Οκτωβρίου από την αρχική προθεσμία της 28ης Ιουλίου και βλέπουμε. Αυτό σημαίνει ότι η κυκλοφορία εξακολουθεί να γίνεται με περιορισμούς και μονοδρομήσεις σε τμήματα του δικτύου. Κάπως έτσι έχουμε ημερησίως μόλις… δύο δρομολόγια από Αθήνα για Θεσσαλονίκη (518 χλμ.) που διαρκούν από 5 ώρες και 12 λεπτά, ενώ τα αντίστοιχα από τη συμπρωτεύουσα αγγίζουν αισίως τις έξι.
Την ίδια ώρα σε μια χώρα με συγκρίσιμα οικονομικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά, η πρωτεύουσα (Λισσαβώνα) και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη (Πόρτο) συνδέονται με ένα, τουλάχιστον, δρομολόγιο ανά ώρα. Τα ταχύτερα τρένα Alfa Pendular καλύπτουν την απόσταση (337 χλμ.) σε 2 ώρες και 39 λεπτά, ενώ τα Intercidades σε 3 ώρες και 4 λεπτά. Για να μη μιλήσουμε για το πόσα χρόνια έχουν διαρκέσει τα έργα υπογειοποίησης της γραμμής στις Τρεις Γέφυρες, για την περιθωριοποίηση του προαστιακού, για την αναβάθμιση του Σταθμού Λαρίσης, που «αναβαθμίζεται» από την εποχή που άρχισαν περίπου τα έργα για το μετρό της Θεσσαλονίκης. Το έργο με τίτλο «σαμποτάζ στον ελληνικό σιδηρόδρομο» συνεχίζεται με απρόσμενα μεγάλη επιτυχία.
