Έκαστος εις το είδος του…

Έκαστος εις το είδος του…

του Θεόδωρου Σκυλακάκη

Διάβασα την ανακοίνωση των διοικούντων την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα τον τρόπο με τον οποίο ο συνδικαλισμός (ακόμα και όταν αφορά δικαστικούς λειτουργούς), επηρεάζει την κρίση όλων όσων τον αναλαμβάνουν.

Η εναρκτήρια φράση μιλά για «Το καθεστώς των μνημονίων, που έχει επιβληθεί στη Χώρα». Και μου κάνει εντύπωση πως αγνοείται η λαϊκή βούληση που είναι το θεμέλιο του Συντάγματός μας. Οι πολίτες είχαν σε πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις -απολύτως νόμιμες όπως μας λένε οι δικαστές μας που τις επικύρωσαν- τη δυνατότητα να θέσουν τέλος στο «καθεστώς των μνημονίων» (τελευταία τον περασμένο Σεπτέμβριο) και συνειδητά επέλεξαν να μην το κάνουν όχι γιατί τους αρέσει -σε κανέναν δεν αρέσει- αλλά γιατί η εναλλακτική ήταν αφάνταστα χειρότερη.

Μετά η Διοίκηση της Ένωσης μιλά για την «την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει ξεπεράσει τα όρια της αυτοθυσίας προς τον σκοπό της οικονομικής διάσωσης της χώρας». Χωρίς αμφιβολία η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών έχει πολύ υποφέρει τα τελευταία χρόνια, όμως όχι γιατί ως κοινωνία θυσιάσαμε κάτι για να σώσουμε την οικονομία (π.χ. πληρώνοντας τα χρέη μας ή τους τόκους των χρεών μας). Η Ελλάδα από το 2010 ως τώρα δεν έχει πληρώσει με δικά της χρήματα ούτε ένα ευρώ για τόκους και χρεολύσια. Όλα έχουν πληρωθεί με δανεικά και έχουμε πάρει και καμιά 60ρια δις επιπλέον (διάσωση καταθέσεων και τα [πολύ μικρότερα σε σχέση με το παρελθόν] πρωτογενή ελλείμματα που έχουμε στα περισσότερα από τα χρόνια της κρίσης). Δεν μπορείς να θυσιάσεις χρήματα που δεν έχεις. Η αποτυχία του πολιτικού συστήματος και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας είναι που ανάγκασε τον κόσμο να αποδεχθεί τη διαρκή υποβάθμιση του επιπέδου ζωής του.

Τέλος η διοίκηση της Ένωσης «ζητεί την άμεση απόσυρση διατάξεων που μειώνουν σε οποιονδήποτε βαθμό, είτε άμεσα είτε έμμεσα, τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις». Παραλείποντας να εκθέσει το πως θα καλυφθεί το έλλειμμα αφού νωρίτερα καταδικάζει πύρινα (και ορθώς) την υπερφορολόγηση.

Το εντυπωσιακό είναι όμως όλα όσα λείπουν από την ενδιαφέρουσα αυτή ανακοίνωση. Δεν έχει αναφορές στην τεράστια καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης (και στην εξ αυτής κατάργηση επί της ουσίας του κράτους δικαίου). Δεν έχει αναφορές στην μαζική και ανενόχλητη κρατική διαφθορά των πολλών εκατομμυρίων μικρών και μεγάλων δωροδοκιών που επί δεκαετίες συνεχίστηκαν χωρίς κανείς να αντιδρά (περιλαμβανομένων και των αρμοδίων για τη δίωξή των δωροδοκούντων και δωροδοκούμενων). Δεν έχει αναφορές στο γεγονός ότι η χώρα χρεοκόπησε λόγω μη καταγραφής των ελλειμμάτων που δημιουργούσε το κράτος (68 φορές αναθεωρήθηκαν εκ των υστέρων προς πάνω), ενώ εκτός της Βουλής (που είχε την κύρια ευθύνη), υπήρχε και ειδικώς επιφορτισμένο ανώτατο δικαστήριο για να ελέγχει τα οικονομικά του κράτους.

Για να βγούμε από την κρίση -και μπορούμε- καλό είναι όλοι μας να ασχοληθούμε με το πως θα γίνουμε οι ίδιοι καλύτεροι και αποτελεσματικότεροι στον τομέα ευθύνης μας. Η δικαιοσύνη ειδικά μπορεί να διαδραματίσει πολύ πιο εποικοδομητικό ρόλο στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας επιταχύνοντας τις διαδικασίες απονομής και καταπολεμώντας ουσιαστικά την κρατική διαφθορά, παρά με ανακοινώσεις γενικού πολιτικο-οικονομικού περιεχομένου, όπως η χθεσινή της διοίκησης της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Πηγή: Facebook

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Δείκτης ελαφρότητας

Παντελής Μπουκάλας Μια φορά κι έναν καιρό, πριν