Τι είναι παντοτινά μαζί σου; Τι είναι αυτό που ποτέ δεν σε αφήνει; Υπάρχει κάτι τέτοιο;
Αν κυνηγάς κάτι δεν είναι δικό σου. Και αν το αποκτήσεις θα είναι απόκτημα, μια προσθήκη. Αυτό, όπως κάθε άλλη προσθήκη (όνομα, συγγενείς, σπίτι, αμάξι, χρήματα, περιουσία, ακόμα και το σώμα), το αφήνεις σ’ αυτόν τον κόσμο όταν αποδημείς στο Άγνωστο.
Εσύ είσαι πάντα, παντού, ο Εαυτός σου, ένα άλλο μεγάλο Άγνωστο. Αυτός δεν χάνεται ποτέ, πουθενά. «Γνώθι σ’ αυτόν» έλεγαν οι παλαιοί σοφοί.
Πώς γνωρίζει ο Εαυτός τον Εαυτό του;
Όπως καταλαβαίνεις είναι μεγάλη ιστορία. Αν ήταν εύκολο όλοι θα το έκαναν, θα πραγμάτωναν τη γνώση, και ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός – όπως στη θρυλική Χρυσή Εποχή.
Ευτυχώς ο Εαυτός εκδηλώνει βασικές ιδιότητες κι έτσι μέσω αυτών ο νους μπορεί να τον προσεγγίσει.
Λάθος έμαθες πως η σκέψη, η όποια λογική του νου είναι ευφυΐα, είναι τρανή νοημοσύνη. Λάθος έμαθες πως η απόκτηση πληροφοριών είναι γνώση και δύναμη. Αυτά, όμως, ας τα αφήσουμε για αργότερα.
Ο Εαυτός είναι αγνή Συνειδησία, ύψιστη Νοημοσύνη, Αυτογνωσία, Ύπαρξη απλή, αμετάβλητη. Κι εκείνη η Συνειδησία, μέσω της οποίας ο νους αντιλαμβάνεται και οι αισθήσεις αισθάνονται, εκείνη εκδηλώνεται σε βασικές λειτουργίες, πρωταρχικές απόψεις.
Αυτά που αναζητάς – σοφία, ελευθερία, γαλήνη, αγάπη, επιτυχία – όλες αυτές είναι εκδηλώσεις της Συνειδησίας του εαυτού. Και όλες είναι μέσα στον λεπτότερο οργανισμό σου, στον ψυχισμό σου.
Κάποτε, όταν ο νους ησυχάζει, νιώθεις ένα χάδι, ακούς έναν ψίθυρο. Είναι η Συνειδησία, ο Εαυτός, που μιλάει στον νου. Είναι το φως που φωτίζει την κατανόηση του νου, που φωτίζει όλον τον κόσμο σου!
Αυτό δεν είναι προσθήκη και μένει παντοτινά μαζί σου!
