Η συνειδησία είναι πριν από κάθε σκέψη, την παρακολουθεί και μένει μετά, αφού αυτή τελειώσει κι αρχίζει άλλη….
Τι σε κάνει, ρωτά μια κυρία, ενσυνείδητο ον;
Τίποτα δεν σε κάνει ενσυνείδητο ον. Διότι εσύ, στον εαυτό σου είσαι συνειδησία καθαυτή.
Η συνειδησία δεν έχει αιτία. Είναι η ίδια αιτία για όλα. Και θα το γνωρίζαμε αν δεν ήμασταν σε σκλάβοι στους περιορισμούς του μυαλού.
Τίποτα δεν υπάρχει δίχως τη συνειδησία. Ακόμα και η ασυνειδησία.
Από που εγείρεται η νόηση, η σκέψη, η αίσθηση, η έμπνευση, η λογική, η φαντασίωση;
Αν δεν ήσουν συνειδησία, ούτε εσύ θα υπήρχες ως ον με νοημοσύνη και ύπαρξη στον υλικό κόσμο, ούτε αυτή η συζήτηση.
Το σώμα σου κινείται χάρη στην ενέργεια του νου που έχει ζωή και καθοδήγηση από τη συνειδησία.
Ω, μη μου πεις για γονιμοποιημένα ωάρια και σπερματοζωάρια! Ναι, υπάρχουν!
Από που προήλθε το πρώτο σπέρμα από το οποίο καταγόμαστε όλοι και όλες;
Το σπέρμα του ανθρώπου, ή όποιου ζωντανού, αποτελείται από μόρια, άτομα και σωματίδια που αποτελούν επίσης νερό, σύννεφα, αέρα, πέτρες, μέταλλα και ορυκτά – που δεν θεωρούμε να είναι ενσυνείδητα.
Τι κάνει, λοιπόν, την ειδοποιό διαφορά; Γιατί, πώς, εσύ κι εγώ έχουμε συνειδησία έτσι όπως η συνειδησία μας, η νοημοσύνη μας, την εμπειράται;
Η συνειδησία είναι πριν από κάθε σκέψη, τη φωτίζει και την παρακολουθεί και μένει μετά, αφού αυτή τελειώσει κι αρχίσει άλλη.
Παρακολουθεί το κενό ανάμεσα σε σκέψεις και κάθε μορφή δράσης.
Παρακολουθεί και την ανυπαρξία στον πιο βαθύ μας ύπνο.
Εκείνη η συνειδησία είσαι αληθινά. Εκείνη είμαστε όλοι και όλες.
