Έχεις πράγματι πρόβλημα; Πώς θα το λύσεις;
Στη μαθητική σου ηλικία τα μόνα προβλήματα που είχες ήταν στα Μαθηματικά. Θυμάσαι;
Προσθαφαιρέσεις, πολλαπλασιασμός, διαίρεση. Μόνο πράξεις με λογική διαδικασία. Και αριθμοί.
Τι αριθμό έχει το άγχος, ο έρωτας, η απληστία, η κατάθλιψη, ο φόβος, το μπέρδεμα, η αγωνία;
Η λύση για όλα αυτά είναι…αφαίρεση, η μόνη λυτρωτική πράξη.
Μα πώς την κάνεις; Εδώ χρειάζεσαι άλλη γνώση.
Σκέφτεσαι, νιώθεις, λες – “Έχω πρόβλημα”. Κι αυτό είναι η βάση του προβλήματος: η διατύπωση.
Βγάλε από την εξίσωση το “εγώ”.
Μπορεί το αίσθημα του άγχους, ο φόβος, η αγωνία να σφίγγει το στομάχι, να πλακώνει τα πνευμόνια, να κατακλύζει το κεφάλι. Κι αν νιώθεις “πνίγομαι!” – πάλι πρέπει να αφαιρεθεί το “εγώ”.
Δεν είσαι, ούτε μένεις στο στομάχι, στα πνευμόνια, στο κεφάλι – ούτε καν στο μυαλό σου. Και μόνο το κτητικό “μου/σου” δείχνει πως εσύ είσαι κάτι άλλο: είσαι το ον που έχει επίγνωση, που βλέπει τα συναισθήματα.
Άγχος, κατάθλιψη, φόβος, αγωνία – είναι όλα συναισθήματα που εκδηλώνονται στον νου και χτυπούν σε ορισμένα μέρη του κορμιού.
Η κατάθλιψη κυνηγά τον νου από το παρελθόν. Το άγχος πλακώνει τώρα, στο παρόν. Ο φόβος φαρμακώνει με μολυσμένο, μαύρο μέλλον. Όλα παράγουν αγωνία και πόνο.
Γιατί, γιατί, γιατί;
Γιατί το εγώ με μια ή άλλη παράλογη επιθυμία πολεμά την πραγματικότητα, να την αλλάξει.
Αν αφαιρέσεις και την επιθυμία, λύνεις το πρόβλημα.
