Σταμάτησε επτά πολέμους κι έναν μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αλβανίας!
Θα εξετάσω δυο συμβάντα μόνο. Το ένα, η ομιλία του απερίγραπτου προέδρου των ΗΠΑ στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Το άλλο, η εξωφρενική, δαπανηρή και αδικαιολόγητη σύναξη ναυάρχων και στρατηγών στο Κουάντικο όπου τους μίλησε ο ίδιος μετά από την επιθετική, σχεδόν υβριστική, ομιλία του υπουργού Άμυνας (και νυν Πολέμου) P. Hegseth, πρώην αποτυχημένου, αλκοολικού παρουσιαστή στο κανάλι Fox, των Ρεπουμπλικανών (σε επόμενο άρθρο).
Στις 24/9 θα μιλούσε στη σύναξη ηγετών στον ΟΗΕ για 15 λεπτά. Μίλησε επί μια ώρα. «Οι χώρες σας κατολισθαίνουν στην κόλαση!», ήταν η εισαγωγική του παραίνεση. Και οι παρόντες έμειναν σοκαρισμένοι. Μετά μίλησε για 56 λεπτά χωρίς να λέει τίποτα συγκεκριμένο ή ουσιαστικό.
Το 46% της ομιλίας του αφιερώθηκε σε εγκωμιασμούς για τον εαυτό και την κυβέρνησή του.
17% στράφηκε στην εξωτερική πολιτική, πολέμους και το ΝΑΤΟ.
11% ασχολήθηκε με την παράνομη μετανάστευση.
8% επιδόθηκε σε επικρίσεις του ΟΗΕ.
7% αφιερώθηκε στην κλιματική αλλαγή και, κατά τον ίδιο, την «απάτη της πράσινης ενέργειας».
6% αφορούσε εσωτερικά θέματα των ΗΠΑ.
3,3% ήταν για το ότι δεν πέτυχε το ντιλ του για την ανακαίνιση του κτηρίου του ΟΗΕ.
1,7% γκρίνιαξε για τις κυλιόμενες σκάλες που σκάλωσαν.
Το ακροατήριο δεν γέλασε με τις ασυναρτησίες του, μα τον χειροκρότησε πολύ ευγενικά. Αλλιώς όμως σχολίασαν οι εφημερίδες – μερικές δε, όπως η Daily Mirror του Λονδίνου, πολύ καυστικά.
Αυτός ο τραμπούκος έχει διασπείρει περισσότερη διχόνοια στον αμερικανικό λαό από ό,τι η κακόβουλη Κου-Κλουξ-Κλαν ή άλλοι εγκληματίες. Μοχθηρός κι εκδικητικός, κυνηγά με κάθε μέσο αντιπάλους στην πολιτική αρένα ή ακόμα και καλλιτέχνες που τον σατιρίζουν. Φιλοδοξία του είναι να αφήσει όνομα ως μέγας ευεργέτης όχι μόνο των ΗΠΑ μα και του κόσμου ολόκληρου. Αδυνατεί να αποδεχθεί το γεγονός πως ένας έγχρωμος σαν τον Ομπάμα εκλέχθηκε πρόεδρος δύο φορές και πήρε το βραβείο Νόμπελ. Το θέλει και ο ίδιος και για να ικανοποιηθεί η ανυπόφορη ματαιοδοξία του μα και για να αποδείξει τη λευκή ανωτερότητα.
Πανηγυρίζει τώρα διότι επιτεύχθηκε κάποια συμφωνία μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, αγνοώντας το γεγονός πως υπήρξαν πολλές συμφωνίες ειρήνης και συμβίωσης από την εποχή του προέδρου Κάρτερ. Και, φυσικά, θέλει το πολυπόθητο Νόμπελ. Εξ άλλου, αυτός, ισχυρίζεται ο ίδιος, σταμάτησε επτά πολέμους κι έναν μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αλβανίας!
Έπεται συνέχεια…
