Κάθε ξεπερασμένο όριο, σαν έναν ορίζοντα, αμέσως φέρνει άλλο!
Δεν είμαστε πλασμένοι για στασιμότητα.
Η ίδια η φύση κάνει το κορμί να μεγαλώνει και μετά να γερνά. Συγχρόνως η νοοτροπία αλλάζει καθώς το μυαλό εμπλουτίζεται συνεχώς με νέες πληροφορίες, νέες ιδέες, νέες αντιλήψεις. Συχνά άθελά μας, χωρίς να το γνωρίζουμε.
Κι εσύ με τον ίδιο φυσικό, μα ακατανόητο παλμό, θες να κατακτήσεις μια βουνοκορφή, το ήσυχο σκοτάδι του βυθού, μια ανώτερη θέση στη δουλειά, έναν αντίπαλο στο τένις ή στον έρωτα.
Και πολλοί, ίσως κι εσύ, ξοδεύουν ώρες και χρόνια να φτάσουν στο ανώτερο βάθρο κάποιας δραστηριότητας, ξεπερνώντας, όπως λένε, τα όρια τους.
Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για στασιμότητα.
Ακόμα και στα 70 και στα 80 τους, άντρες και γυναίκες, ακόμα και παραπληγικοί σε καροτσάκι ή με ένα χέρι επιδίδονται σε αθλήματα για να ξεπεράσουν τα όρια τους!
Από που έρχεται αυτή η παρόρμηση;
Παπαγαλίζουμε τα κλισέ μας, μα δεν ξέρουμε από που πηγάζει όλη αυτή η ορμή κι ενέργεια και γιατί.
Ζούμε στον υλικό γνωστό μας κόσμο κι έτσι συνδέουμε με αυτόν και αυτήν την παρόρμηση, την ακαθόριστη κι ανεξιχνίαστη λαχτάρα να κατακτήσουμε μια ανώτερη βαθμίδα.
Μα αν κοιτάξεις όλα τα αγωνίσματα στους Ολυμπιακούς όλα σχεδόν είναι άχρηστα στη ζωή.
Τι θα το κάνεις το άλμα-επί-κοντώ, το τριπλούν, τους κρίκους, τη σφυροβολία, το πινγκ-πονγκ; Δεν είναι όλα άχρηστα στην πραγματικότητα της καθημερινότητας; Ομοίως το σκάκι, το Κορεάτικο «γκο» και τόσα άλλα διανοητικά παιχνίδια που ρουφούν μέρες και χρόνια;
Ναι, μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια. Μα μετά υπάρχουν άλλα: ακόμα 2 πόντοι στο ύψος, ακόμα μερικά δέκατα δευτερολέπτου στα εκατό ή διακόσια μέτρα. Κάθε ξεπερασμένο όριο, σαν έναν ορίζοντα, αμέσως φέρνει άλλο!
Και όλα οδηγούν στο τελικό που είναι ο θάνατος – απρόβλεπτος μα αναπόφευκτος.
Πολλά τέτοια υπερσκελισμένα εμπόδια μπορεί να φέρουν χρήμα και φήμη κα γκλαμουριά.
Μα η μόνιμη ικανοποίηση που επιθυμείς μένει απροσπέλαστη διατηρώντας μια σκοτεινιά στον ψυχισμό σου, ένα βάρος αόριστο μα απαράβλεπτο.
Ο εγωισμός φλογίζει όλες αυτές τις προσπάθειες, μα κάποια ώρα κορμί και νους κι αυτός ο ακόρεστος εγωισμός ενδίδει.
Ναι, η παρόρμηση έρχεται φυσικά και μένει για πολύ καιρό.
Μα για ποιον λόγο; Αφού όλες οι επιτεύξεις, όλα τα όρια που ξεπέρασες, όλα τα ρεκόρ που έσπασες, ξεχνιούνται, χάνονται στον χρόνο!
Υπάρχει κι άλλος τρόπος να ερμηνευτεί αυτή η κοινή παρόρμηση.
Κοίτα να μάθεις την κρυφή πηγή από όπου παίρνει ενέργεια η ζωή.
