Ο Τραμπ δεν δίνει την παραμικρή σημασία στο Κράτος Δικαίου και το Σύνταγμα της χώρας.
Είναι από ένα άρθρο Αμερικανού στο Διαδίκτυο. Έχουμε θίξει τα περισσότερα θέματα που σημειώνει, μα είναι σύντομο και φρέσκο.
Πολλοί αναγνώστες αναρωτιούνται γιατί, μετά από σχεδόν 250 έτη σχετικά δημοκρατικής διακυβέρνησης, έχουμε ξαφνικά φασίστες που προσπαθούν με έναν νάρκισσο, σχεδόν παρανοϊκό πρόεδρο, να εδραιώσουν ένα δικτατορικό πλουτοκρατικό καθεστώς. Αλλά η διαδικασία αυτή ξεκίνησε πριν από 45 περίπου έτη τουλάχιστον με την κυβέρνηση Reagan.
Η τωρινή κατάσταση δεν είναι η αντίδραση κάποιων κατάλοιπων των ρατσιστών και φανατικών του Νότου που τα έχασαν όταν πρόεδρος εξελέγη ο μαύρος Ομπάμα – και οι κεντρώοι Δημοκρατικοί απέτυχαν να προωθήσουν ένα πρόγραμμα πραγματικών αναπτυξιακών και δίκαιων μεταρρυθμίσεων. Όταν ανέφερα 45 έτη, εννοούσα ξεκάθαρα τον Ρήγκαν που αδίστακτα ενδυνάμωσε τους ρατσιστές στο κόμμα Ρεπουμπλικάνων. Το δικό του πρόγραμμα “βασίλισσα πρόνοια” (welfare queen) ήταν ένα ψέμα το οποίο συνέχισε να προάγει ακόμα και όταν αυτό αποδείχτηκε ψέμα!
Με τον Ρήγκαν ρατσιστές κι ευαγγελιστές θρησκόληπτοι στράφηκαν στη στήριξη των Ρεπουμπλικάνων παντού. Όπως και η Κου-Κλουξ-Κλαν. Ακόμα και Δημοκρατικοί του Νότου που απέρριπταν τα Πολιτικά Δικαιώματα των μαύρων. Παρότι Ρεπουμπλικάνοι που στήριξαν τα Πολιτικά Δικαιώματα έγιναν ανεξάρτητοι ή προσχώρησαν στο κόμμα των Δημοκρατικών, οι ρατσιστές Δημοκρατικοί (Bollweevil ή Dixiecrats, λέγονται) προσχώρησαν ομαδικά στους Ρεπουμπλικάνους.
Μικρή παρένθεση. Ο λόγος που οι Νότιοι των ΗΠΑ ψήφισαν Δημοκρατικούς είναι ότι ο Λίνκολν ήταν Ρεπουμπλικάνος. Αυτό το κόμμα (με την έννοια Res publica = Δημοκρατία του λαού) ιδρύθηκε για να βάλει τέλος στον αισχρό θεσμό της δουλείας. Είναι οξύμωρο, είναι παράδοξο, μα και τα δυο κόμματα εκδήλωσαν χυδαίο τυχοδιωκτισμό σε αυτό το ζήτημα Πολιτικών Δικαιωμάτων και δεν αξίζουν τη στήριξη έντιμων Αμερικανών.
Είχαμε 12 χρόνια κυβερνήσεων Ρεπουμπλικάνων πριν τον Κλίντον, όταν ο Ρεπουμπλικάνος Bush πατήρ προσπάθησε να διορθώσει τα voodoo economics (βουντού οικονομικά, δηλ. πρωτόγονα και φαντασιακά) σπατάλης του επίσης Ρεπουμπλικάνου Ρήγκαν. Ο Δημοκρατικός Κλίντον τα κατάφερε με φιλελεύθερες πολιτικές. Μα τότε, ο Newt Gingrich (Ρεπουμπλικάνος στο Κογκρέσο από το 1979) άρχισε τις χυδαίες επιθετικές πρακτικές του στο Κογκρέσο και οι Ρεπουμπλικάνοι εκτραχύνθηκαν και άρχισαν να χρησιμοποιούν θρασύτητα και ποταπά κόλπα. Έτσι φτάσαμε στον ακραίο Τραμπισμό των Maga και του Τραμπ και του αχρείου επιτελείου του από αυλοκόλακες φασίστες!
Ο Τραμπ δεν δίνει την παραμικρή σημασία στο Κράτος Δικαίου και το Σύνταγμα της χώρας. Το έκφυλο πλέον Ανώτατο Δικαστήριο του έδωσε σχεδόν πλήρη απολυταρχική εξουσία. Μπορεί ο πρόεδρος να αγνοεί και τους νόμους ή αποφάσεις δικαστηρίων και το ίδιο το Σύνταγμα. Και οι πρακτικές του με την παραγνώριση των εξουσιών του Κογκρέσου, δείχνουν πολύ ευδιάκριτα προς τα πού οδεύουμε!
Είναι παράδοξο τώρα, μα ξαφνικά μερικοί που στήριξαν και πλακόστρωσαν τον δρόμο του Τραμπ στην εξουσία, τώρα είναι φανερά και δυναμικά εναντίον του. Υπάρχουν πολλοί άλλοι που επίσης έπαψαν να τον στηρίζουν καθώς και τους συνεργάτες και το κόμμα. Όπως ο Bill Kristol ο οποίος τον βοήθησε τα μέγιστα. Θα ήταν χρήσιμο αν αυτοί όλοι ομολογούσαν δημόσια το λάθος τους και στήριζαν ολοφάνερα την αντιπολίτευση παρασέρνοντας όσο το δυνατό περισσότερους Ρεπουμπλικάνους μακριά από τον Τραμπ και τους φανατικούς.
