Υπήρχε κάποιος αγρότης από το Τζί. Όλα του τα χρόνια επιθυμούσε να αποκτήσει χρυσάφι. Στο μυαλό του κυριαρχούσε πάντα η εικόνα «χρυσάφι» Όταν έσκαβε σκεφτόταν πως κάθε στιγμή θα χτυπούσε σβώλο χρυσαφιού. Όταν έτρωγε έβλεπε πιάτα και κούπες από χρυσάφι. Όλη την ώρα σκεφτόταν ή ονειρευόταν χρυσάφι.
Μια μέρα φόρεσε τα καλά του και πήγε στην αγορά της πόλης. Κρατώντας μια σακούλα μπήκε στο μαγαζί ενός χρυσοχόου. Χωρίς να πει λέξη στον χρυσοχόο γρήγορα γρήγορα μάζεψε όσο χρυσάφι μπορούσε, γέμισε τη σακούλα και πήρε το δρόμο του γυρισμού.
Πολύ γρήγορα όμως τον συνέλαβαν δύο αστυνομικοί.
«Πώς το έκανες;» τον ρώτησαν. «Πώς πήγες να κλέψεις μπροστά στον ίδιο τον καταστηματάρχη και το βοηθό του και τους άλλους επισκέπτες!»
«Μπα;» έκανε ο κλέφτης ξαφνιασμένος. «Υπήρχαν άλλοι άνθρωποι εκεί; Εγώ μόνο το χρυσάφι έβλεπα.»
