Να πώς γλύτωσε ο Μόσε.
Ο Μόσε ο ξυλουργός γύριζε σπίτι Παρασκευή βράδυ με το στιβαρό μπαστούνι του και τις στιβαρές εισπράξεις της τελευταίας μέρας της εβδομάδας.
Στον έρημο, μισοσκότεινό δρόμο τον σταματά ένας ληστής με πιστόλι.
“Οκέι,” λέει ο Μόσε περίλυπος και τρομαγμένος. “Πάρε τα λεφτά μου. Μα κάνε μου μια χάρη. Ρίξε μια σφαίρα στο καπέλο μου – έτσι για να πειστεί η γυναίκα μου πως κάποιος με λήστεψε.”
Ο ληστής του έκανε τη χάρη. Έριξε μια σφαίρα στο καπέλο που ο Μόσε πέταξε στον αέρα.
“Μα θα φτάσει μια σφαίρα;” ρώτησε.
“Έχεις δίκιο,” απάντησε ο Μόσε. “Και μια σφαίρα στο παντελόνι μου, εδώ,” είπε και τέντωσε το παντελόνι στο δεξί γοφό.
Ο ληστής ανταποκρίθηκε πρόθυμα.
“Μήπως”, σκέφτηκε φωναχτά ο Μόσε, “θα ήταν καλύτερα να είστε δυο ληστές. Ρίξε και μερικές στο σακάκι μου”, είπε και το έβγαλε.
Ο ληστής πάλι ανταποκρίθηκε πρόθυμα.
“Μήπως, όμως -” άρχισε πάλι να λέει ο ξυλουργός, μα ο ληστής τον σταμάτησε:
“Ε, φτάνει!” του είπε κι εξήγησε: “Μου τελείωσαν οι σφαίρες. Λυπάμαι…”
“Α!” έκανε ο Μόσε. “Αυτό περίμενα ν’ ακούσω,” είπε και σήκωσε το βαρύ μπαστούνι του απειλητικά.
“Τώρα γρήγορα δώσε πίσω τα λεφτά, αλλιώς θα σε τουλουμιάσω με τούτη τη μαγκούρα!”
Ο ληστής ξεροκατάπιε. Πέταξε τα λεφτά και άρχισε να τρέχει.
Το μάθημα; Ποτέ δεν είναι αργά να γλυτώσεις από δύσκολες συνθήκες!
