Πρώτα πρέπει να σημειώσουμε πως οι ισλαμιστές είναι γενικά αντι-ανθρωπιστές. Με άλλα λόγια, τείνουν, εκτός από τους πιο μορφωμένους φιλελεύθερους ή απλούς μουσουλμάνους που δεν φανατίζονται με θρησκευτικά και πολιτικά θέματα, να μισούν όλους τους μη-μουσουλμάνους μα και μουσουλμάνους άλλων σεχτών.
Υπάρχουν αντιφατικά χωρία στο Κοράνι. Μερικά συνιστούν την υποδούλωση κι εξόντωση των μη-μουσουλμάνων, άλλα συνιστούν την αποδοχή Χριστιανών κι Εβραίων (αφού αυτοί αποδέχονται την Παλαιά Διαθήκη και οι χριστιανοί λατρεύουν τον προφήτη Χριστό) και άλλοι συνιστούν συνύπαρξη με ειδωλολάτρες (=μη-μουσουλμάνους) εφόσον αυτοί δεν προκαλούν φασαρίες.
Τους Εβραίους τους κυνήγησε άγρια ο ίδιος ο προφήτης διότι αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν να συνεργασθούν και διότι αποκάλυψαν τις διαστρεβλώσεις που εκείνος έκανε στη διδασκαλία του με πολλά δάνεια από την Παλαιά Διαθήκη. Με τις ορδές των πιστών του τους καταλήστεψε στην Αραβία και κατάσφαξε τους άντρες σκλαβώνοντας τις γυναίκες.
Όταν μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Εβραίοι πολέμησαν Άραβες και Βρετανούς για να ιδρύσουν το κράτος του Ισραήλ, οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες των μουσουλμάνων παρότρυναν τους δικούς τους να φύγουν από την περιοχή και να επιστρέψουν όταν πια το Ισλάμ θα κυριαρχούσε. Οι περισσότεροι μετανάστευσαν στις γειτονικές ισλαμικές χώρες. Όσοι έμειναν (και χριστιανοί και μουσουλμάνοι) όχι μόνο δεν έχασαν τις περιουσίες τους μα έγιναν πολίτες του Ισραήλ με δικαιώματα ίσα με τους Εβραίους.
Το Ισραήλ είναι η μόνη Δημοκρατία στη Μέση Ανατολή όπου χριστιανοί, δρούζοι (χριστιανική-μωαμεθανική σέχτα) και μουσουλμάνοι μπορούν να εκλεγούν στο Κοινοβούλιο, να έχουν υψηλά αξιώματα (αρχηγοί αστυνομίας, συνταγματάρχες στον στρατό, δικαστές, διευθυντές νοσοκομείων κλπ.) και να έχουν δική τους επιχείρηση.
Παλαιστινιακό κράτος δεν υπήρξε ποτέ.
Αυτό, όπως και ο Παλαιστινιακός λαός μουσουλμάνων Αράβων, που εκδιώχθηκε από τους Εβραίους, είναι σύγχρονο παραμύθι που επινοήθηκε από τους ισλαμιστές και απλώθηκε με την προπαγάνδα του Αραφάτ. Σε αυτό σπουδαίο ρόλο έπαιξαν οι μυστικές υπηρεσίες της Σοβιετικής Ένωσης και της (κομμουνιστικής) Ρουμανίας.
Από την άλλη δεν πρέπει να αγνοηθούν και πολλές πράξεις βίας από τους Ισραηλινούς ενάντια στους Άραβες μουσουλμάνους. Και φυσικά είναι αποτρόπαιες οι πολιτικές του Νετανιάχου, ο οποίος θα έπρεπε να δικαστεί για διαφθορά.
Στον ισλαμικό κόσμο και πολιτισμό υπάρχει μια αρχή αλληλεγγύης και συμπαράστασης ummah που επιβάλλει να δοθεί βοήθεια σε ομόθρησκους όπου και αν βρίσκονται. Αυτή η αρχή εφαρμόζεται όσο και η χριστιανική αρχή «Αγαπήσεις και τους Εχθρούς σου»! Οι διαφορετικές σέχτες σκυλοτρώγονται μεταξύ τους μα πολλά κράτη για πολιτικούς λόγους την εφάρμοσαν σε σχέση με τους «Παλαιστίνιους». (Μα προσέξτε πως πριν τη δεκαετία 1960 μόνο οι Εβραίοι θεωρούνταν Παλαιστίνιοι!)
Μια άλλη αντίληψη των φανατικών ισλαμιστών είναι πως όποια χώρα είχε ισλαμική κυβέρνηση ανήκει στο Ισλάμ δια παντός – Dur–ul–islam!
Έτσι το Ισραήλ πρέπει να σβηστεί από τον χάρτη και η περιoχή, αφού κάποτε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, να ξαναγίνει μουσουλμανική χώρα. Στο μεταξύ οι Εβραίοι ας σκοτώνονται παντού στον πλανήτη!
