Υπάρχουν διαφορετικές νοοτροπίες. Δύο τουλάχιστον είναι βασικές και φαίνονται αντίθετες. Η μια που μοιάζει να κερδίζει οπαδούς στον κόσμο μας είναι σκοτεινή, αρνητική, απαισιόδοξη: θέλει το Σύμπαν να μας απειλεί, να μας βασανίζει ποικιλότροπα και να είναι γεμάτο αδικίες και ατυχήματα. Η άλλη είναι φωτεινή, θετική, αισιόδοξη: σε ένα Σύμπαν με νόμους δεν μπορεί να υπάρχουν αδικίες και ατυχήματα, αλλά μια φροντίδα που δεν κατανοούμε.
Δεν πιστεύω να είναι πλήρης αλήθεια μα λέγεται πως η πιο σκοτεινή ώρα είναι αμέσως πριν την αυγή.
Και είναι αλήθεια πως συχνά προτού η δράση να στεφθεί με επιτυχία όταν ολοκληρώνεται ένα καλό έργο, προηγούνται ανατροπές, ανακοπές και δυσκολίες – κάποτε τόσο που να θέλεις να τα παρατήσεις.
Η σκοτεινή νοοτροπία με την αρνητική της διάθεση θα δει την περίσταση αυτή σαν μια ακόμα δυσκολία με την οποία το άδικο, άστοργο Σύμπαν μας πλακώνει. Η φωτεινή νοοτροπία θα την δει ως πρόκληση και δοκιμασία.
Πρώτα πρώτα, δυσκολίες κι εμπόδια οφείλονται ίσως σε προηγούμενες δικές μας λάθος επιλογές και συμπεριφορές. Δεν είναι ορθό να ρίχνουμε το φταίξιμο πάντα ή εξολοκλήρου σε ένα «άδικο» Σύμπαν ή σε άλλους. Μετά, γιατί να μην αναγνωρίσουμε πως οι δυσκολίες δεν εμφανίζονται για να μας βασανίσουν, αλλά για να μας αναγκάσουν να δώσουμε όλες ή/και τις καλύτερες δυνάμεις μας κι έτσι να αυξηθεί η πείρα, η ευστροφία του νου και η αυτοπεποίθησή μας;
«Βάσανο» στην αρχαία μας γλώσσα σήμαινε δοκιμασία! Ανάπτυξη, ωρίμανση, αυτοπεποίθηση, σοφία – αυτές έρχονται μόνο μέσα από βάσανα που όμως είναι δοκιμασίες.
Να θυμάστε: Ακόμα και το σκοτάδι είναι φως αρκετό….
