Ο Erling Kagge είναι Νορβηγός (γεν. 1963) – εξερευνητής, δικηγόρος, εκδότης, συγγραφέας, φιλόσοφος. Είναι δε ο πρώτος άνθρωπος που ολοκλήρωσε την Τριπλή Πρόκληση των Πόλων καθώς το 1994 ανέβηκε στην κορυφή του Έβερεστ, το 1992-3 έφτασε στον Νότιο Πόλο και το 1990 είχε με τον Borge Ousland φτάσει τον Βόρειο Πόλο. Έχει επίσης διασχίσει ον Ατλαντικό δυο φορές με ιστιοφόρο.
Εργάστηκε ως δικηγόρος 1990-92 στον βιομηχανικό Όμιλο Norsk Hgdro, πήγε στο Κέμπριτζ (ΗΒ) και μελέτησε φιλοσοφία. Είχε τελειώσει ως δικηγόρος στο Πανεπ. του Όσλο. Το 1996 ίδρυσε την εκδοτική εταιρία Kagge Forlag που έγινε (με την εξαγορά της Stenersens Forlag το 2000) η μεγαλύτερη στη Νορβηγία. Συγχρόνως έγραφε άρθρα για τις Financial Times, The New York Times και Guardian και δημοσίευσε τουλάχιστο 10 βιβλία. Είναι συλλέκτης έργων Σύγχρονης Τέχνης.
Το 2017 εκδόθηκε το Η Σιωπή στην Εποχή Θορύβου στα Αγγλικά από την Pantheon Books: Silence in the Age of Noise. Σε αυτό δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο καλύτερος.
Πολλοί έχουν επισημάνει πως η σιγή, η ησυχία, δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτη και ωραία, μα απαραίτητη σε μας τους ανθρώπους όπως η βροχή για τα φυτά. Ιδίως στην εποχή μας όπου ο θόρυβος είναι τόσο κοινός όσο σχεδόν και ο αέρας που αναπνέουμε. Οι περισσότεροι άνθρωποι το βρίσκουν δύσκολο έως αδύνατο να μείνουν ήσυχοι, μόνοι σε ένα δωμάτιο. Ο νους κινείται αδιάκοπα και εγείρονται πάρα πολλές απόψεις της προσωπικότητας που τους ταράζουν.
Όμως μόνο όταν ο νους ησυχάσει και σωπάσουν οι φλύαρες φωνές μπορούμε στη σιγή, όπως υποδείχνουν οι σοφοί από την αρχαιότητα ως σήμερα, να δούμε ή να ερμηνεύσουμε πιο καθαρά τι συμβαίνει γύρω και να ακούσουμε τη χαμηλόφωνη συνείδηση ή έμπνευσή μας. Ο Kagge δεν προωθεί μια Νέας Εποχής πρακτική, ένα καταφύγιο πνευματικής επίτευξης, αλλά έναν τρόπο να βρούμε γαλήνη και κάποια νέα γνώση στη μοντέρνα αλλοφροσύνη και την ακατάπαυστη τρεχάλα.
Όλοι γνωρίζουμε πως συχνά η σιωπή, όταν είμαστε με άλλα πρόσωπα, προκαλεί αμηχανία, δυσφορία, ταραχή. Ο Kagge το γνωρίζει και το αποδέχεται. Ολομόναχος επί 50 μέρες στο ταξίδι του στον Νότιο Πόλο με ένα χαλασμένο ράδιο έζησε πολλή σιωπή! Μα τη θεωρεί και ως έναν καθρέφτη όπου βλέπουμε τον χαρακτήρα μας και μάλιστα πλευρές που με τη συνεχή δράση και φασαρία της καθημερινότητας καταφέρνουμε να αποφύγουμε. Αν μάθουμε να καθόμαστε μόνοι μαζί της θα μάθουμε να αποδεχόμαστε και τον εαυτό μας με τα καλά και τα κακά του.
Ο Kagge δεν προσπαθεί ούτε να διδάξει ούτε να εντυπωσιάσει. Σε μια κουλτούρα όπως η Δυτική όπου κυριαρχούν η παραγωγή, η συναλλαγή και γενικά η παράσταση, μας παροτρύνει να δημιουργούμε χώρο με τη σιγή και να προσκαλούμε τον πολυάσχολο κόσμο να έρθει πιο κοντά μας. Η σιγή/σιωπή για τον Kagge και άλλους δεν σημαίνει πλήρη απουσία ήχου (ή θορύβου). Είναι περισσότερο μια κατάσταση εσωτερικής ησυχίας, μιας σταθερής ισορροπίας και αυτοπεποίθησης. Η εξωτερική ησυχία φυσικά βοηθάει. Μα δεν την έχουμε πάντα.
Τελειώνω με τα λόγια του ψυχολόγου Carl Rogers που είπε το παράδοξο πως μόνο όταν αποδεχτούμε τον εαυτό μας με τα όλα του θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τα στοιχεία που δεν αρέσουν. Μόνο στη σιγή/σιωπή θα μπορέσουμε να δούμε αυτά τα “όλα” και να μάθουμε τι πρέπει να αλλάξουμε και πώς!
