Θες πάλι να μάθεις την αιτία της δυστυχίας σου. Γιατί προσκολλιέσαι τόσο στο “εγώ” σου;
Ο δύστυχος, ο μίζερος, ο δύσμοιρος θα είναι πάντα ανικανοποίητος σε όποιες συνθήκες και αν βρίσκεται. Εσύ όμως;
Τι ψάχνεις τη ρίζα της δυσαρέσκειας, το αίτιο της νέας σου δυσφορίας, της ανικανοποίητης καρδιάς και κατανόησης.
Μα μετά από τόσα χρόνια που κυνηγάς την ευχαρίστηση, τη μόνιμη όπως επιθυμείς ικανοποίηση, πώς δεν βλέπεις ακόμα, δεν κατανοείς, τι πραγματικά σου συμβαίνει καθημερινά;
Κάθισε και κράτα το σώμα ακίνητο.
Νιώσε το αίμα να κυλά βουίζοντας και την καρδιά να χτυπά. Άκου το βουητό καθώς τρέχουν οι σκέψεις. Μην προσπαθείς να τις σταματήσεις ή να καλμάρεις. Κράτα μυαλό και σώμα ακίνητο.
Μην ψάχνεις για απαντήσεις – κι ας τρέχουν όσο θένε οι σκέψεις, σπρωγμένες απ’ τον πόνο, τη δυσαρέσκεια. Δες τη δυστυχία πλήρως, μην την αποφεύγεις.
‘‘Γιατί νιώθω τόση δυστυχία;’’ αναρωτιέσαι.
Μα η ορθή ερώτηση είναι ‘‘Ποιος νιώθει δυστυχία, πόνο, θλίψη; Ποιος είναι ανικανοποίητος;’’
Η αιτία δεν είναι οι λόγοι που ψάχνεις να βρεις και συνήθως βρίσκονται αλλού από σένα – σε άλλα πρόσωπα, πράγματα, περιστατικά. Η αιτία είναι το εγώ που πιστεύει τέτοιες εξηγήσεις. Πάντα φταίει κάτι άλλο, όχι εσύ, όχι το εγώ που βλέπει να μην ικανοποιείται η επιθυμία του, ή ό,τι άλλο.
Όταν διαλυθεί, όταν φύγει, αυτό το εγώ που δέχεσαι να είσαι, τότε θα φύγει και η δυσαρέσκεια και ο πόνος.
