Υιοθετούμε τις πληροφορίες που βρίσκουμε πρόχειρα και δεν προχωράμε πιο πέρα, να συγκρίνουμε με άλλες γνώμες και να επαληθεύσουμε από άλλες πηγές.
Στο προηγούμενο E2131: Άμεση απόλαυσηεξετάσαμε την αυξανόμενη τάση να επιδιώκουμε άμεση, γρήγορη, εύκολη ευχαρίστηση και να χάνουμε τις ιδιότητες της υπομονής, επιμονής και παρόμοιες.
Ας πάρουμε ένα κοινό παράδειγμα. Παλαιότερα είχαμε μόνο τον κινηματογράφο και το θέατρο. Μετά ήρθε και η τηλεόραση. Με την τηλεόραση βλέπαμε ένα επεισόδιο κάθε εβδομάδα και περιμέναμε το επόμενο.
Μετά ήρθαν οι κασέτες και τα DVD όπου το σήριαλ ήταν ολόκληρο 4 ή 6 ή όσα επεισόδια. Τώρα υπάρχουν πλατφόρμες όπως το Νέτφλιξ όπου βρίσκεις συγκεντρωμένες δυο και τρεις σεζόν από 8 ή 10 επεισόδια.
Μπορεί αυτό να μην είναι σπουδαίο, μα δείχνει την τάση για αναζήτηση, άμεσης ικανοποίησης.
Πολύ σημαντικότερη ή σοβαρότερη είναι η τάση μας για επιπόλαιες, ρηχές σχέσεις. Ανταλλάσσουμε μερικές κοινόχρηστες κουβέντες περί δουλειάς και οικογένειας και δεν εμβαθύνουμε περισσότερο. Συχνά μάλιστα αφήνουμε τα άλλα πρόσωπα ξεκρέμαστα ενώ επιδιώκουμε να σχηματίσουμε νέες “σχέσεις”.
Η αναζήτηση γνώσης, ή, ορθότερα, πληροφόρησης, επίσης κινείται στον δρόμο του γρήγορου κι εύκολου. Αντί καθώς να ερευνούμε ένα ζήτημα, να εξετάσουμε εμπεριστατωμένες δημοσιεύσεις από ειδικούς στο θέμα, τρέχουμε σε πλατφόρμες στο Διαδίκτυο τεχνητής Νοημοσύνης για γρήγορες απαντήσεις.
Για σχεδόν ακατανόητους λόγους νιώθουμε να έχουμε πολύ λιγότερο χρόνο στη διάθεση μας για οτιδήποτε και αυτό παρά τις πολυποίκιλες εφευρέσεις που (όπως το κινητό ή μια ηλεκτρική σκούπα) όντως εξοικονομούν χρόνο. Έτσι όλο και περισσότερο παραγγέλνουμε φαγητά με ντελίβερι ή τα αγοράζουμε έτοιμα από το σούπερ μαρκετ και απλώς τα ζεσταίνουμε στο σπίτι!
Έτσι χάνουμε όχι μόνο τις αρετές επιμονής, προσαρμοστικότητας, υπομονής κ.λπ. μα και την αυτοκυριαρχία και ανεξαρτησία μας.
