Μη δαιμονοποιείς τη δυστυχία. Είναι κι αυτή άποψη του καιρού της ψυχής σου
Μετά από λίγες μέρες στο ashram ο νεαρός μαθητής ζήτησε να συνομιλήσει με τον δάσκαλο ιδιαιτέρως.
“Δάσκαλε, πώς ξεφεύγω από τη δυστυχία;”
“A!” είπε ο δάσκαλος κοιτώντας τον χαμογελαστός. “Οι άνθρωποι μαζεύουν τις πληροφορίες για το καλό και το κακό, το ορθό και το λάθος κλπ., κι αυτές γίνονται φραγμός στη σοφία. Είναι ωραίες από βιβλία από δασκάλους και όλα σοφα λόγια. Μα κάποια ώρα στοιβάζονται στο μυαλό όπως η σκόνη στον καθρέφτη και τότε θολώνουν την αληθινή κατανόηση.”
“Ναι αυτό το καταλαβαίνω” είπε ο νεαρός. “Ευχαριστώ για τη συμβουλή. Μα το ερώτημα εξακολουθεί να ακούγεται στο μυαλό μου.”
“Α! Να σου πω τι έγινε με έναν παλαιότερο μαθητή,” είπε πάλι χαμογελαστά ο δάσκαλος. “Σ’ ένα όνειρο του είδε μια τίγρη και φοβήθηκε. ‘Μήπως θες να με φας ζωντανό;’ Ρώτησε. Και η τίγρη είπε ‘Δικό σου είναι το όνειρο. Θες εσύ να σε φάω;’ Καταλαβαίνεις;”
O νεαρός εξέτασε το κεφάλι του, “Δεν είμαι σίγουρος, αξιοσέβαστε,” είπε και πρόσθεσε. “Δεν ξέρω πώς να μιλήσω στη Δυστυχία. Πώς να ξεφύγω από τον πόνο του φόβου; Από κάθε είδος δυστυχίας; Τρέχω από δώ, τρέχω από κει, μα η Δυστυχία μ’ ακολουθεί στο μυαλό μου.”
“Α! Πάψε να τρέχεις!”
“Καλά, να πάψω. Μα αν έρθει κάτι τρομερό;”
“Α! Να του προσφέρεις ένα κάθισμα και λίγο τσάι. Μη δαιμονοποιείς τη δυστυχία. Είναι κι αυτή άποψη του καιρού της ψυχής σου. Καμιά καταιγίδα δεν διαρκεί. Κανένα ουράνιο τόξο και καμιά λιακάδα, επίσης!. Κάποτε σ’ επισκέπτεται ο πόνος της δυστυχίας, κάποτε η χαρά της ευτυχίας. Κάποτε χτυπά το τζάμι μια ομορφιά.”
“Κι αν έρθει κάτι όμορφο;”
“Πρόσφερε και σ’ αυτό κάθισμα και τσάι!”
“Τα κάνετε όλα πολύ απλά, δάσκαλε!”
“Γιατί όλα είναι πολύ απλά. Όταν έρχεται η ομορφιά, απόλαυσέ την, μα μην την αρπάζεις. Να λες πως είναι ωραία, μα περαστική. Όταν έρχεται ο τρόμος, μπορεί να τρέμεις. Πες του – ‘Γιατί, Κύριε, έρχεσαι σε τέτοια τρομακτική μορφή; Τι πρέπει να διδαχθώ;’…. Και όταν σε κατακλύζει μια συγκίνηση. Δώσε προσοχή στην αναπνοή σου. Ανάπνεε πιο αργά, πιο βαθιά. Κι αν πρέπει να κινηθείς, κινήσου πιο αργά, με αξιοπρέπεια. Δεν ρυθμίζεις εσύ την ταινία που βλέπεις. Μα μπορείς να κάθεσαι άνετα και να μασουλάς πασατέμπο ή ποπκορν.”
