Στα μικράτα μου πίστευα, λόγω κυρίως της γνώμης που εξέφραζαν οι γονείς, οι δάσκαλοι και άλλοι ενήλικες γύρω μας, πως ήταν αξιοσέβαστοι και αξιόλογοι άνθρωποι που μπορούσαν να επιφέρουν λύνοντας τα ηθικά και οικονομικά προβλήματα της κοινωνίας, μια νέα Χρυσή Εποχή. Μα στην ώριμη εφηβεία η πλάνη διαλύθηκε γοργά με τη διαπίστωση πως όλοι ήταν εξίσου αδαείς και συγχυσμένοι για τα πάντα. Μια άλλη μεγάλη απογοήτευση ήταν οι προπαγανδιστές του «επιστημονικού κομμουνισμού» που έδιναν εγγύηση για την ιστορική πρόοδο του «Ανθρώπου» (πάντα κεφαλαίο Α!). Αυτοί αποδείχτηκαν πολύ χειρότεροι αδαείς και ψεύτες! Σήμερα μένω με τους πολιτικάντηδες παίρνοντας αποκόμματα από διάφορες δημοσιεύσεις (11/12/25) που δείχνουν πόσο ανεγκέφαλοι είναι οι σύγχρονοι πολιτικοί ηγέτες. Και μάλιστα εκτός Ελλάδας.
Πόσο ασυνάρτητος, αυτάρεσκος, διεφθαρμένος στις ηθικές αρχές μα και στις σεξουαλικές ορέξεις του είναι ο τραμπούκος Τραμπ είναι πασίγνωστο. Απορείς δε πως, εκτός από ομονοούντες ρέμπελους σαν τον Όρμπαν, άλλοι τον παίρνουν στα σοβαρά. Αυτός, λοιπόν, εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια μετά τη δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων που καταγράφουν εντεινόμενη αμφισβήτηση των Αμερικανών πολιτών για την οικονομική του πολιτική. Έγραψε: «Πότε θα πιστωθώ πως δημιούργησα, χωρίς πληθωρισμό, ίσως την καλύτερη οικονομία στην ιστορία της χώρας μας; Πότε θα καταλάβει ο κόσμος τι γίνεται;». Κι επιτέθηκε ξανά στον Μπάιντεν, ρίχνοντάς του την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση και τον πληθωρισμό (μια σκέτη «καταστροφή»), που, όπως ισχυρίζεται, κληρονόμησε!
Είχε παρουσιαστεί η δημοσκόπηση του Πανεπ. του Σικάγο, για λογαριασμό του Associated Press, σύμφωνα με την οποία μόλις το 31% των Αμερικανών δηλώνει ικανοποιημένο από την οικονομική πολιτική του Τραμπ. Το ποσοστό αυτό, που τον Μάρτιο ήταν στο 40%, είναι το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα στο συγκεκριμένο ζήτημα, ακόμα και σε σύγκριση με την πρώτη του θητεία. Η δημοσκόπηση λέει, επίσης, πως το 68% των πολιτών θεωρεί ότι η οικονομία της χώρας πάει άσχημα. Ο ίδιος ο Τραμπ είχε αναδειχθεί στην προεδρία, μεταξύ άλλων, και με βασικό σύνθημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας.
Πώς ένα τέτοιο ξόανο ναρκισσισμού και διαφθοράς εξελέγη Πρόεδρος της ισχυρότερης χώρας του πλανήτη εξηγείται μόνο με πολύ κακή Παιδεία κι αμορφωσιά στη χώρα.
Ας πάρουμε τώρα τον Μερτς, καγκελάριο της Γερμανίας, που είπε σε πρόσφατη συνέντευξη: «Ο κόσμος δεν είναι πλέον όπως πριν. Ζούμε σε άλλη εποχή, σε άλλο κόσμο και απαιτούνται διαφορετικές απαντήσεις από αυτές που δίναμε κατά το παρελθόν (…) Έχουμε δύσκολα χρόνια μπροστά μας». Αυτό αρκεί.
Δεν είναι κάθε Εποχή διαφορετική από τις προηγούμενες; Ήταν ανάγκη να το πει;
Τα πράγματα αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο και μήνα σε μήνα και, μάλιστα, από μέρα σε μέρα! Το βλέπουμε κάθε μέρα καθώς αναπροσαρμοζόμαστε!
Γιατί άραγε ο Μερτς ένιωσε την ανάγκη να επισημάνει το γεγονός επεκτείνοντας το με διάφορες μπανάλ μπαρούφες;
Διότι νιώθει αβέβαιος – όπως όλοι οι αβέβαιοι και δειλοί ηγέτες της ΕΕ. Είναι διχασμένοι όλοι ανάμεσα σε αυτό που γνωρίζουν πως είναι ορθό και την επιθυμία τους να κατέχουν την εξουσία και να μην έχουν πολιτικό κόστος. Σχεδόν πάντα κερδίζει η εξουσία!
Γι’ αυτό δεν προχωράει καθόλου η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Και σ’ αυτήν την αποτυχία αντανακλούν τις εθνικιστικές διεκδικήσεις των λαών που τους εκλέγουν.
