Μπορείς ν’ ανακαλύψεις το Άχρονο καθώς ξεφλουδίζεις ένα μανταρίνι.
Ναι, τα μεγάλα εντυπωσιάζουν. Γι’ αυτό περιμένεις κι εσύ τη μεγάλη στιγμή, τη μεγάλη εμπειρία, την έκρηξη της φώτισης, της ανακάλυψης που θα φορέσεις κορόνα ή φωτοστέφανο καθώς παίζει θριαμβική μουσική του Χέντελ ή του Μπετόβεν.
Όμως, αν κοιτάξεις, αν προσέξεις, η ζωή – και η δική σου – είναι μια διαδοχή μικρών συμβάντων, μικρών πραγμάτων.
Σηκώνεσαι, πας στο μπάνιο, βουρτσίζεις τα δόντια, πλένεις το πρόσωπο, ντύνεσαι, πίνει καφέ ή τσάι, ακούς τη δεκοχτούρα να σκούζει πέρα από το
ανοιχτό παράθυρο. Οδηγείς στη δουλειά με τ’ αμάξι όπου κόβεις, σε κόβουν, ή πας με μετρό όπου σπρώχνεις και σε σπρώχνουν…
Δεν έχεις επιβράβευση με τυμπανοκρουσίες ή το ένδοξο φινάλε μιας επικής ταινίας. Ένας γάμος, προαγωγή στη δουλειά, βαφτίσια ή κηδεία, είναι «μεγάλα» γεγονότα μόνο για σένα, λίγες στιγμές ξεφαντώματος ή σοβαρότητας που μένουν σε φωτογραφίες.
Μα η ζωή σου είναι άθροισμα μικρών εμπειριών. Η γεύση της οδοντόκρεμας, το καυτό τσάι στη γλώσσα, το σκούξιμο της δεκοχτούρας που θέλει ν’ ακούγεται ο λόξιγκάς της: όλα μικρά κι ασήμαντα.
Και ντύνεσαι και πρέπει να βάλεις τις τιποτένιες κάλτσες σου!
Πρόσεξε τότε την υφή τους, πώς τυλίγονται γύρω από το πόδι σου και το αγκαλιάζουν στοργικά (ή όχι).
Πρόσεξε πώς πίνεις τον καφέ ή το τσάι σου. Έχει το ρόφημα πράγματι τη γεύση που σου αρέσει, αρκετή γλυκύτητα; Μη βιάζεσαι να καταπιείς κάθε γουλιά. Γεύσου την πλήρως.
Το ίδιο ισχύει για το ντύσιμο και κάθε άλλο γεύμα σου.
Για την οδήγηση, για το περπάτημα, για τη δουλειά σου. Δώσε προσοχή στις μικρές λεπτομέρειες. Αυτές είναι πολλές. Τα μεγάλα γεγονότα είναι λιγοστά.
Η ζωή κρύβεται και στα μικρά. Μπορείς ν’ ανακαλύψεις το Άχρονο καθώς ξεφλουδίζεις ένα μανταρίνι.
Μη βιάζεσαι! Έτσι θα νιώθεις την παρουσία του Θεού ή του Μπράχμαν. Στη μικρή λεπτομέρεια, εκεί όπου δεν το περιμένεις αποκαλύπτεται το θαύμα!
