Γνώριζε πως είναι τα όργανα του νου και του σώματος που “κάνουν”!
Ποιοι ανόητοι λένε πως δεν πρέπει να κάνεις τίποτα; Γιατί ήδη είσαι σε πληρότητα και τελειότητα;
Πώς, τότε, δεν το ξέρεις και πρέπει να σου το πουν;
Ναι, σίγουρα, καμιά πράξη, καμιά πρακτική, καμιά δραστηριότητα δεν θα σου δώσει τη φώτιση, λύτρωση, αυτογνωσία.
Ναι, σίγουρα, δεν είσαι ολόκληρο το θέαμα, ούτε κάποιο σημαντικό στοιχείο μέσα σ’ αυτό! Μπορείς να πεις πως είσαι ο θεατής και η έμφυτη θέαση.
Ναι, σίγουρα δεν είσαι οι σκέψεις που περνούν αδιάκοπα απ’ το μυαλό, ούτε το περιεχόμενο τους. Μπορείς να πεις πως είσαι ο στοχαστής κι η έμφυτη στόχαση.
Ξέρεις, στα Ελληνικά έχουμε μόνο το “εγώ” κι εμού κι εμένα. Μα τ’ Αγγλικά έχουν το I (ναι, κεφαλαίο) και το me, όπως όταν λένε Me at least, δηλαδή “εγώ τουλάχιστον” ή you and me “εσύ κι’ εγώ”. Έτσι, χωρίζεται ο μεγάλος, αληθινός Εαυτός (=I) από τον μικρό, τιποτένιο εαυτούλη (=me)
Ναι, ο εαυτούλης σκέφτεται, προσπαθεί, κάνει, επιθυμεί, ελίσσεται, απολαμβάνει, αναπαύεται.
Αυτός ο εαυτούλης σου κι όλα του τα καμώματά είναι η αιτία του άγχους και της δυστυχίας σου – καθώς πιστεύει πως είναι ο πρωταγωνιστής παντού στα πάντα της ζωής.
Ο εαυτούλης είναι όντως σκέψεις και συγκινήσεις και όλα τα προσωπεία που συνιστούν τη ματαιόδοξη προσωπικότητα.
Ο αληθινός Εαυτός φωτίζει την σύνολη παράσταση. Στο φως εκείνο άσε να πέσουν τα προσωπεία και μείνε μόνο φως!
Αυτό πρέπει να το κάνεις! Μα γνώριζε πως είναι τα όργανα του νου και του σώματος που “κάνουν”!
