Το ον που έχει επίγνωση των σκέψεων και της διάθεσης σου δεν μιλάει, δεν λέει τίποτα, δεν κινείται, δεν αλλάζει.
Πολλοί βλέπουν την ψυχή και το σώμα ως εκδήλωση δυισμού – όπως πνεύμα και ύλη. Μα αυτή η προσέγγιση είναι λαθεμένη. Διότι α) η ψυχή είναι μια απροσδιόριστη έννοια. Ναι, μπορούμε να πούμε πως είναι εκείνο το στοιχείο της ανθρώπινης ενσωμάτωσης που δεν παθαίνει όταν το υλικό σώμα πεθαίνει. Αλλά μένουμε με πολλά ανεξήγητα. β) Εκτός από το σώμα και την ψυχή η ενσωμάτωσή μας έχει και άλλα στοιχεία – όπως ο νους, η φύση, ο εαυτός κλπ.
Εσύ αυτήν τη στιγμή υπάρχεις και νιώθεις σίγουρα να υπάρχεις. Θα ένιωθες να υπάρχεις διαφορετικά αν δεν ήξερες τίποτα περί δυισμού, πολλαπλότητας, πνεύματος κλπ.; Δεν θα εξακολουθούσες να νιώθεις πως υπάρχεις με την ίδια σιγουριά;
Τώρα, πώς ακριβώς υπάρχεις;
Έχεις μια αίσθηση ύπαρξης – ένα αίσθημα “εγώ” που αγκαλιάζει όλο σου το σώμα (κεφάλι, κορμό, χέρια, πόδια). Μα αγκαλιάζει και όλη σου τη νοητική δραστηριότητα σκέψεων και διαθέσεων. Περνούν σκέψεις από το μυαλό σου και νιώθεις κάπως, μια άλφα διάθεση.
Αυτό το αίσθημα ύπαρξης το νιώθεις είτε πιστεύεις στον δυισμό και στην πολλαπλότητα είτε στην πνευματική ενότητα κλπ.
Μα πώς ακριβώς υπάρχεις; Ποια είναι η οντότητά σου;
Είναι το σώμα; Μα ποιο είναι το ον που νιώθει και λέει πως το σώμα είναι δικό του; Που βρίσκεται στο σώμα; Στο κεφάλι, στο στήθος, στα χέρια, στα πόδια; Όχι, βέβαια. Τα νιώθει όλα εξίσου!
Κι αυτή η αίσθηση ύπαρξης, η οντότητά σου, δεν είναι ίδια όπως ήταν πριν λίγα δευτερόλεπτα; Πριν μια ώρα; Πριν 10 χρόνια; Χωρίς να επηρεάζεται καθόλου από την αλλαγή στον ψυχισμό, στην ιδεολογία και τη διάθεση, ή από την όποια μεταβολή του σώματος λόγω ηλικίας;…
Το ον που έχει επίγνωση των σκέψεων και της διάθεσης σου δεν μιλάει, δεν λέει τίποτα, δεν κινείται, δεν αλλάζει. Απλώς έχει επίγνωση όλων των αλλαγών.
Δεν μπορείς να το δεις. Δεν έχει μορφή, όρια, όργανα…
Στρέφεις την περιέργειά σου, την προσοχή σου, προς εκείνο. Μα δεν το βλέπεις, δεν μπορείς να το δεις.
Εκείνο βλέπει, όλες τις προσπάθειες του νου να το εντοπίσει. Μα δεν κάνει, δεν λέει τίποτα!
Οτιδήποτε άλλο είναι παροδικό: αλλάζει μετά από κάποιο διάστημα, μικρό ή μεγάλο. Εκείνο δεν αλλάζει.
Παρότι δεν το πιστεύεις – Εκείνο είσαι!
