Παίρνω σήμερα μερικές οδηγίες από το 4ο κεφάλαιο μόνο του Manusmṛti (Νόμοι του Μάνου). Ο Μάνου, “o Στοχαστής”, θεωρείται ο πατέρας των ανθρώπων (manuṣya) κι επόπτης μιας μεγάλης χρονικής περιόδου manv-antara.
4.139 Για ό,τι είναι καλό να λέτε «ωραία» (bhadram). Ή [για οτιδήποτε άλλο] απλώς «ωραία». Μην μπλέκεστε σε ανώφελη έχθρα ή διένεξη με οποιονδήποτε.
4.141 Μην απαξιώνετε ανάπηρους ή παραμορφωμένους ή αμαθείς ή γέροντες· ούτε άσκημους, φτωχούς ή κατώτερης τάξης.
4.160 Ό,τι εξαρτάται από άλλους [φέρνει] δυστυχία· ό,τι εξαρτάται από τον εαυτό σας [φέρνει] ευτυχία. Έτσι συνοπτικά ορίζεται η δυστυχία και η ευτυχία.
4.164 Ακόμα και όταν θυμώνετε μη σηκώνετε χέρι σε άλλο άτομο, ούτε να το χτυπήσετε. Αλλά το παιδί σας [οι γονείς] ή τον μαθητή σας [οι δάσκαλοι] μπορείτε να τους χτυπήσετε για να τους διορθώσετε.
4.176 Να αποφεύγετε πλούτο κι επιθυμίες [για απολαύσεις] που εναντιώνονται στον ηθικό νόμο (dharma: δίκαιο, αρετή), ακόμα και νόμιμη δράση (dharma!) που όμως οδηγεί σε μελλοντική μιζέρια ή πληγώνει άλλους.
4.226 Να ασκείτε πάντα την αρετή της γενναιοδωρίας (dāna-dharma), όσο μπορείτε, με χαρά.
4.233 Το δώρο της ανώτερης γνώσης (brahma) ξεπερνά όλα τα άλλα – τροφή, ζωντανά, γη ρούχα, χρυσάφι.
(Γι’ αυτό ο δάσκαλος ācārya ή guru είναι σεβαστός σαν πατέρας ή μητέρα: 2.225. Πάντα, λοιπόν, να σέβεστε τον δάσκαλο, τον πατέρα και τη μητέρα σας…
Και το εδάφιο 2.202. Πάντα, είτε ο δάσκαλος προτρέπει είτε δίχως προτροπή, ο μαθητής ας μελετά τα μαθήματα που του δίνονται και ας φροντίζει τις ανάγκες του δασκάλου.)
