1) Στο προηγούμενο Φιλ1052: Κόλαση αιώνια; (2) είδαμε πως στην Παλαιά Διαθήκη των Ιουδαίων η σύγχρονη αντίληψη περί αιώνιας κόλασης με φωτιές και βασανισμούς απουσιάζει εντελώς. Η μεταθανάτια κατάσταση είναι η sheol όπου πάνε όλοι και στην ελληνική μετάφραση των 70 η λέξη αποδίδεται με “Άδης”. Στην αρχαιοελληνική θρησκεία ο Άδης έχει τρία η πιο ορθά τέσσερα, επίπεδα: το πεδίο των Μακάρων όπου διαμένουν οι ήρωες ημίθεοι, οι λειμώνες όπου περιφέρονται ως ίσκιοι ευσεβείς και μη, το έρεβος (= σκοτάδι) και ο τάρταρος, όπου πάνε οι ασεβείς. Είναι επίπεδα φωτός και σκοταδιού.
2) Το σκοτάδι αναφέρεται και στο Κατά Ματθαίο τρεις φορές.
α) Στο χωρίο 8.12, όπου αφού ο εκατόνταρχος δείξει μεγάλη πίστη στον Ιησού, εκείνος λέει πως ακόμα και πολλοί ευσεβείς θα είναι με τον Αβραάμ και άλλους στη βασιλεία των ουρανών μα οι γιοί τους θα εκβληθούν στο “σκότος το εξώτερο” όπου υπάρχει “κλαυθμός και τριγμός οδόντων”. Και φυσικά κάθε λογικός άνθρωπος μένει με μια τεράστια απορία – Γιατί εκβάλλονται;
β) Στο 22.13, στην παραβολή του γάμου του γιου του, αφού ο βασιλιάς έχει καλέσει καλούς και “πονηρούς” από κάθε γωνιά της πόλης, βλέπει κάποιον μη-ντυμένο κατάλληλα και διατάζει να τον εκβάλουν στο “σκότος το εξώτερο”. Και εδώ εγείρεται η απορία – Πότε πρόλαβαν οι άλλοι όλοι (καλοί και κακοί) που μαζεύτηκαν από τους δρόμους να αλλάξουν και να βάλλουν κατάλληλα ρούχα;
γ) Στο 25.30, στην παραβολή των ταλάντων, ενώ δύο δούλοι αύξησαν τα χρήματα που τους άφησε ο κύριος τους με έξυπνη χρήση, ο τρίτος που τα έθαψε για να μην τα χάσει εκβάλλεται κι αυτός στο “σκότος το εξώτερο”.
3) Τώρα, αντί οι ευσεβείς και σπουδαγμένοι θεολόγοι και ιεράρχες να ρίξουν λίγο φως στους παραλογισμούς, παπαγαλίζουν εδώ και αιώνες το εξώτερο σκότος ταυτίζοντάς το με (τον Άδη και) την κόλαση!
Πάλι απορείς όμως: γιατί;
Και τι είναι, πού βρίσκεται αυτό το εξώτερο (υπάρχει και εσώτερο;) σκοτάδι όπου θα υπάρξει θρήνος και τρίξιμο δοντιών.
4) Ο θεολόγος/ιερωμένος π. Γεώργιος Μεταλληνός (Κόλαση στην ιστοσελίδα Ενημέρωσης Πενταπόσταγμα) μας πληροφορεί πως παράδεισος και κόλαση είναι ενιαίος χώρος και το σκοτάδι είναι η ψυχική κατάσταση όπου το άτομο δεν θεάται ή εμπειράται το “άκτιστο φως του Χριστού” ή τη “θέα του Χριστού στο άκτιστο φως της θεότητάς Του”. Δεκτή η εξήγηση μα τότε το σκότος αυτό θα έπρεπε να λέγεται “σκότος εσώτερο”!
Λέει επίσης ο θεολόγος αυτός πως “από τον Χριστό απορρέει ένας ποταμός φωτεινός ως χρυσίζον φως, στο άνω μέρος, όπου βρίσκονται οι άγιοι, και ποταμός πύρινος στο κάτω μέρος όπου βρίσκονται οι δαίμονες και οι αμετανόητοι”. Αυτός ο ποταμός δεν βρίσκεται πουθενά στα Ευαγγέλια και πρέπει να είναι επινόηση των θεολόγων. Μα, σίγουρα, αν υπάρχει πυρ στο κάτω μέρος, τότε υπάρχει και φως και όχι “σκότος”!
Και αφού έχουμε “άνω” και “κάτω” μέρος, έχουμε δυο διαφορετικούς τόπους. Οπότε παράδεισος και κόλαση δεν είναι ένας τόπος με διαφορετικούς τρόπους θέασης! Αν δε είναι μεταφορές, τότε γιατί χρησιμοποιούνται δίνοντας έτσι λανθασμένα μηνύματα;;;;
