οι θετικές ιδιότητες υπάρχουν και μπορούν να αναπτυχθούν με κατάλληλη καθοδήγηση
Στη νοοτροπία του Δυτικού ανθρώπου έχει ριζώσει πια το ψυχοπλάκωμα, η απαισιοδοξία, ο μηδενισμός. Μετά από τους δυο μεγάλους πολέμους και τους πολλούς μικρότερους του 20ου αιώνα, με την εκλαϊκευμένη ψυχανάλυση αφενός και την αυξανόμενη εγκληματικότητα αφετέρου, κυριάρχησαν η σκοτεινή άβυσσος και το χάος του παραλογισμού, ενώ η πίστη στην καλοσύνη του Δημιουργού και την ευταξία του κόσμου υποχώρησαν.
Όλοι αναζητούν διακαώς την ευτυχία χωρίς όμως να ξέρουν σε τι ακριβώς θα την βρουν και πώς θα την κάνουν μόνιμα δική τους. Και αντί για ευτυχία, βρίσκουν και ζουν σε καταστάσεις δυστυχίας, οργής, άγχους, πίκρας και πόνου. Με το παραμικρό βλέπουμε όλο και πιο συχνά εκρήξεις αγανάκτησης και βίας, παράλογες και άγριες.
Γενικά ενθαρρύνεται ή δικαιολογείται ως φυσική τάση η άρνηση, ο μηδενισμός, το παράλογο, και οι άνθρωποι μοιάζουν να έχουν εθιστεί σε αυτήν την τάση και τις διάφορες εκδηλώσεις της.
Αυτή μπορεί να ανακοπεί και να αντιστραφεί μόνο αν το θελήσουμε και αν με την ανατροφή κι εκπαίδευση προωθήσουμε την ανάπτυξη των πιο ευγενικών ιδιοτήτων στη φύση μας, όπως η καλοσύνη, η ευγένεια και συμπόνια, ο αλτρουϊσμός, η αλληλοβοήθεια, η εντιμότητα, η συγχώρηση, η φροντίδα για τους άλλους.
Πρώτα, βέβαια πρέπει να γίνει μια σοβαρή στροφή προς την αλήθεια. Πρέπει να καταλάβουμε πως αυτές οι θετικές ιδιότητες υπάρχουν και μπορούν να αναπτυχθούν με κατάλληλη καθοδήγηση και θα κάνουν τη ζωή πολύ πιο ευτυχισμένη.
Μετά πρέπει να επιμείνουμε στην πρακτική καλλιέργεια κι εκδήλωσή τους. Διότι είναι φανερό πως αν δεν υπάρξει συστηματική εκπαίδευση, οι άλλες, οι αρνητικές τάσεις θα συνεχίσουν να κυριαρχούν. Το γλίστρημα στην άρνηση, τον εγωισμό και την αρπακτικότητα είναι πολύ πιο εύκολο.
Εκτός από καλή ανατροφή και καλή Παιδεία, δεν υπάρχει άλλη πορεία προς έναν καλύτερο κόσμο. Και όπως υποδείχνουν οι μεγάλοι Δάσκαλοι, πάντα ξεκινάς με τον δικό σου ψυχισμό!
